Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 
ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ- ΑΡΗΣ 4-0

 Πικρα-απογοητευση-διασυρμος,παιχνιδια μυαλου, αντοχες στα ορια τους, ολα χτυπανε κιτρινο στα μυαλα μας, ανασυνταξη δυναμεων, συνεχη στηριξη και υπομονη τα οπλα μας για να μπορεσουμε να σωσουμε οτι σωζετε.
 Η φετινη χρονια εχουμε τονισει απο την αρχη της, οτι θα ειναι δυσκολη χρειαζονται γερα στομαχια,αφορισμοι, κραυγες και απαξιωση σε παικτες και τεχνικο τημ, δεν λυνουν το προβλημα αντιθετως το διογκωνουν, αλλωστε εχουν το λιγοτερο μεριδιο ευθυνης αυτων που βιωνουμε στον συλλογο εδω και μια οκταετια.

 Το τελικο σκορ τα λεει ολα, οπως και το πως μας αντιμετωπιζουν τα κεντρα αποφασεων, κοινη συνιστωσα ειναι αυτα, ξεκιναει το παιχνιδι σε δευτερολεπτα δεχεσαι γκολ απο τα αποδυτηρια, απο ενα τραγικο λαθος του Βελλιδη, και ενω πριν μερικα δευτερολεπτα η ατμοσφαιρα ηταν κανονικη, ξαφνικα γινετε αποπνυκτικη, διακοπη του αγωνα, χωρις λογο, δεχεσε στην συνεχεια το δευτερο τερμα, απο θεση οφσαιντ του αντιπαλου και βρισκεσε πισω στο σκορ με δυο τερματα, δενεις και το γλυκο με την τραβηγμενη αποβολη του Γκεσιου και κανεις το ταμειο σου, φυσικα ολα αυτα δεν αποτελουν δικαιολογια για την τραγικη μας εμφανιση, αλλα ενα μικρο ελαφρυντικο για το αγχος που βαραινει αυτα τα νεα παιδια,στην προσπαθεια τους να σταθουν ανταξιοι της φανελας που φορανε, βοηθειες δυστυχως απο τους εμπειρους συμπαικτες τους, δεν εχουν τις αναμενομενες, και παλευουν να σηκωσουν το βαρος της φανελας.

 Δικαιη περα για περα, η νικη της ομαδας της κομοτηνης, που μας σκορπισε στους τεσσερεις ανεμους, και σε μας σιωπη-κατηφεια, και προβληματισμος, το φαντασμα του Θεου, πλαναται πανω απο τα προδωμενα ονειρα μας, και αναζητει λυσεις για να μπορεσει να ορθοποδησει, στιγμες που μας φερνουν ασχημες σκεψεις στον νου,καταστασεις που βιωσαμε παλαιοτερα, και μυαλο δεν βαλαμε ορατες, στον οριζοντα, βουλιαζουμε εαν δεν αφυπνιστουμε και μαλιστα αμεσα.

 Ευκαιρια λοιπον ειναι, να ψαξουμε να βρουμε τα αιτια της καταντιας μας, εμεις αναμεσα μας να κοιταχτουμε ο ενας στον αλλο στα ματια, να πουμε αληθειες μεταξυ μας, οσο και αν πονανε αυτες, να κανουμε την αυτοκριτικη μας, να ανοιξουμε τα ματια μας, τωρα που ειναι ακομη καιρος,να παραδεχτουμε τα λαθη μας,εαν θελουμε να παμε παρακατω, το αν το ποτηρι του μαρτυριου ειναι πικρο, θα φανει στην συνεχεια, χρεος μας ειναι να μαχομασται μεχρι τελους για την χαρη του Θεου.

Πηγαινοντας καποια χρονια πισω, οχι πολλα γυρω στα οκτω, για την ακριβεια των λεξεων αποφασισαμε, οχι ολοι μας, αλλα μια μεριδα του λαου μας, να ανεβει στην εξουσια ο λαος του ΑΡΗ, πιασαρικο συνθημα αυτο καυλωνει τις μαζες,τις φτιαχνει,ωπερ και εγενετο, τα ηνια και τα κουμαντα, περασαν στα χερια του λαου μας, με προσδοκιες ονειρα και στοχους, για πολλα πραγματα, ενα εγχειρημα πρωτοποριακο για την εποχη του, με πολλα ρισκα ομως, γιατι ζουμε στην χωρα που ειναι η παγκοσμια πρωταθλητρια της διαφθορας, στην χωρα που καταφερνει να κανει το ασπρο μαυρο, και να δυαλυει ελπιδες, οραματα, και συνειδησεις.

 Ετσι λοιπον ξεκιναει, η αρχη των σημερινων μας δεινων, φτιαχνετε λοιπον το παραμυθι της χαλιμας η Λεσχη Φιλων Αρη, νυν Κοινωνια Μελων Αρη, ονοματα με γουστο που χαιδευουν αυτια, περναει η εξουσια στον λαο του ΑΡΗ, εμφανιζονται απο το πουθενα επιδοξοι Χουντινι, αγνωστοι νεοπαραγοντες, διχως φραγκο στις τσεπες,και αναλαμβανουν αυτον τεραστιο συλλογο με σκοπο να τον οδηγησουν αυτοι, εκει που οι επενδυτες δεν μπορεσαν τοσα χρονια, με οπλο τους την προπαγανδα στο φουλ, τις δηθεν δημοκρατικες διαδικασιες του κωλου, και την τρομοκρατια στην καθε διαφορετικη αποψη, κατορθωνουν να παρασυρουν στο διαβα τους τα παντα,διαχειριζονται με τον χειροτερο τροπο πακτωλο εκατομυριων, απο τον οβολο του καθε Αρειανου που αγκαλιαζει την προσπαθεια τους αυτη.

 Καθε ιδεα, αξια, μπαινουν στο συρταρι, αφου οι λυκοι κατασπαραζουν, οτι υγειες υπηρχε σε αυτον τον συλλογο, με οπλο τους την διχονοια,τις εριδες,τις μυσταγωγιες, καταφερνουν σαν τις μασωνικες στοες, να δυαλισουν στον συλλογο τα παντα, δημιουργουν τα μεγαλυτερα χρεη απο την ιδρυση του συλλογου, και ακομη και τωρα που μιλαμε προσπαθουν με νυχια και με δοντια να κρατηθουν στην εξουσια, αραγε ποια η διαφορα τους με τους πολιτικους που κυβερνανε αυτην την χωρα; καμενη γη μεν πολιτικοι αυτης της χωρα; καμενη γη και οι δηθεν Αρειαναρχες.

 Τα αποτελεσματα μιλανε απο μονα τους, δεν χρειαζετε πολυ μυαλο να καταλαβεις, τα βιωνεις αδερφε μου, φοβασαι; μην φοβασαι, ο φοβος κανει τον ανθρωπο υποτελη, και ο φοβος δεν ταιριαζει στον καθε Αρειανο, απλα ανοιξε τα ματια σου και δες, το εγχειρημα ο λαος του ΑΡΗ  στην εξουσια απετυχε παταγωδως, το μελι ηταν ισχυροτερο, σε αυτους που διοικησανε και διοικουν, απο την αγαπη τους για τον ΑΡΗ,  θελει κοτσια για να σταθεις στο υψος σου, και αυτοι δεν τα ειχαν,προδωσαν τα ονειρα σου, μην ψαχνουμε λοιπον ποιος φταιει, εμεις φταιμε, για οτι βιωνουμε σημερα, αποτελεσμα των επιλογων μας ειναι η Λεσχη της συμφορας.

 Που εισαι ρε Καμπανη να δεις τι παραδιδουμε, στις νεες γενιες των Αρειανων που ακολουθουν μετα απο εμας, το χαος την αβεβαιοτητα και την καταντια, θελω τον ΑΡΗ μου πισω ρε λαμογια του κερατα, δεν ειναι ο ΑΡΗΣ μου αυτος, το φαντασμα του ειναι, και θα τον διεκδικησω μαζι με ολα μου τα αδερφια, θελω τον ΑΡΗ της αξιοπρεπειας,τον ΑΡΗ των ονειρων μας, τον ΑΡΗ των τιτλων, τον ΑΡΗ που μας γαλουχησαν τον Μαρτη του 1914 οι ιδρυτες του, και οχι αυτον τον ΑΡΗ που μας παρουσιαζετε εγληματιες,προδοτες της ιδεας αυτου τεραστιου συλλογου.

 Θα στηριζω μεχρι τελους την προσπαθεια των σπλαχνων μας, οποια καταληξη και αν εχει αυτη, με ολο μου το ειναι, και καλα θα κανετε να κανετε το ιδιο και εσεις, στα δυσκολα εμεις να σταθουμε διπλα τους, καταργηστε την Λεσχη της συμφορας,διωξτε τα λαμογια απο τον ΑΡΗ μας, δυο λυσεις υπαρχουν, η βρισκεις αμεσα επενδυτη, η πεφτεις δ εθνικη με οτι συνεπαγετε αυτο, ακομη και αυτο να συμβει εκει θα ειμαστε να στηριζουμε το Θεο, σκληρο μεν, αλλα αν συνεχιστει η κατασταση με ολους αυτους τους τυχαραπαστους που βρισκονται στο τιμονι της ομαδας, θα συνεχιζετε το μαρτυριο.

 Ερχομενο παιχνιδι με τον Ατρομητο, στο Κλεανθης Βικελιδης, ολοι εκει διπλα στον Θεο, στηριξη στην ομαδα χωρις παρατραγουδα, που θα εχουν συνεπειες για την ομαδα μαζι θα σωσουμε την παρτιδα ενωμενοι καθε ματς και μια καταθεση ψυχης αυτο ειναι το χρεος μας ο ορκος μας απενατι στον Θεο.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: