Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΟΛΛΑΠΛΟΣ ΜΕ.... ΑΚΡΑΤΕΙΑ



ΑΡΗΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 4 - 0

Το εμφαντικό 4-0 δεν χρήζει καν σχολιασμού αφού το ύψος του σκορ θα μπορούσε να έφτασε σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Ωστόσο, στο συγκεκριμένο παιχνίδι, οι παίκτες του ΑΡΗ κατάφεραν να εκκινήσουν, όπως επιβάλλεται πλέον σε μια μεγάλη ομάδα.

Αυτό είναι και το υπερ-θετικό της υπόθεσης, με βάση τον τρόπο που έγινε και όχι απαραιτήτως το σκορ.

Συγκεκριμένα είναι το έξυπνο στήσιμο της ομάδας έφερε και το ζητούμενο με τον πλέον απλό τρόπο.

Ο προπονητής έκανε το αυτονόητο.

Έδωσε το ‘’ελεύθερο’’ της κίνησης στον αντίπαλο και τον μάτωσε ‘’μόνο’’ 4 φορές.

Μέχρι τώρα βλέπαμε τον ΑΡΗ να προσπαθεί να παίξει μπάλα και να ‘’κτυπά’’ πάνω σε άμυνες γρανίτη.

Χθες έκανε αυτό που έπρεπε και το έκανε να φαίνεται τόσο απλό, ώστε στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς να κάνει περίπατο.

Πολλές φορές η ομάδα που κινεί τα νήματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου και όχι απλώς δεν παίρνει αυτό που αξίζει και της αναλογεί, αλλά γίνεται ακριβώς το αντίθετο.

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο ΑΡΗΣ ήταν και διαβασμένος και έτοιμος για ένα παιχνίδι στο οποίο τελικά κατάφερε να κάνει μια ομάδα όπως ο ΠΑΟ να φαίνεται ομαδούλα.
Ίδια λογική, ίδια σκέψη, ίδια εκτέλεση και στο επόμενο παιχνίδι, θα φέρει το ίδιο αποτέλεσμα.
Εύσημα για άλλη μια φορά στον κόσμο και ασφαλώς στην κίνηση των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟ για την κατάθεση στεφάνου στη μνήμη του τεράστιου Κουκ στο πρόσωπο του οποίου αναγνωρίζεται το οπαδικό κίνημα παγκοσμίως.

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

Άρης (Τόλης Τερζής): Κουέστα, Σούντγκρεν, Βέλεθ (83’ Δεληζήσης), Ρόουζ, Κόρχουτ, Σάσα, Ματίγια, Φετφατζίδης (73’ Μανσίνι), Γκάμα (63’ Λάρσον), Ντιγκινί, Ιντέγε.

Παναθηναϊκός (Γιώργος Δώνης): Διούδης, Γιόχανσον, Ινσούα (69’ Περέα), Κολοβέτσιος, Μαυρομμάτης (46’ Κολοβός), Πούγγουρας, Δώνης, Ζαχίντ (59’ Χατζηθεοδωρίδης), Χατζηγιοβάνης, Μπουζούκης, Μακέντα. 
Τα αποτελλεσματα και η βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης:
 Ατρόμητος-ΠΑΟΚ 2-3
ΟΦΗ-Παναιτωλικός 3-1
Ολυμπιακός-Βόλος 5-0
Ξάνθη-Αστέρας Τρίπολης 2-1
ΑΕΚ-Λαμία 2-0
Πανιώνιος-ΑΕΛ 1-0
Άρης-Παναθηναϊκός 4-0
Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 3 αγώνες)
1. Ολυμπιακός 9
2. ΠΑΟΚ 9
3. Ξάνθη 9
4. ΟΦΗ 7
5. ΑΕΚ 6
6. Βόλος 6
7. Άρης 4
8. Ατρόμητος 2
9. Λαμία 2
10. ΑΕΛ 1
11. Παναθηναϊκός 1 
12. Αστέρας Τρίπολης 0
13. Παναιτωλικός 0
14. Πανιώνιος -3

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΠΙΟ....ΠΙΣΩ

ΝΠΣ ΒΟΛΟΣ - ΑΡΗΣ 1 - 0

Κανείς δεν περίμενε ότι ο ΑΡΗΣ θα έχανε με κατεβασμένα τα χέρια, από μια ομάδα που ιδρύθηκε πριν από δύο - τρία χρόνια, η οποία δεν έχει ούτε τα βασικά (γήπεδο και κόσμο).

Και όμως, η ομάδα που ονομάζεται ΑΡΗΣ, στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν εμφανίστηκε στον αγωνιστικό χώρο.

Οι παίκτες παντελώς αδιάφοροι, ο προπονητής να πειραματίζεται μπας και του βγει κάτι και ο κόσμος να φωνάζει.

Να φωνάζει όχι για τους αδιάφορους παίκτες, ούτε για τα αγωνιστικά πειράματα που έβλεπε.

Να φωνάζει ΑΡΗΣ.

Να λέει, ‘’που θα πάει ρε μαμώτο θα πάρει στροφές η ομάδα’’.

Και όμως, ούτε με την ανοχή της κερκίδας οι αδιάφοροι έδειξαν να συγκινούνται… Δεν ξέρω αν πρέπει να κακίσω τους πάντες.

Δυσκολεύομαι όμως, να βρω κάποιον για να μην το κάνω.

Η ανάλυση του αγώνα θα ήταν έγκλημα χωρίς τιμωρία για οποιονδήποτε είδε το χθεσινό παιχνίδι.

Η αναρχία που επικρατούσε εντός του αγωνιστικού χώρου ήταν εμφανής παντού.

Παίκτες του κέντρου να μην μπορούν να αλλάξουν μια μπαλιά.

Ίσως η τραγικότερη εμφάνιση μέχρι την … επόμενη.

Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών στο απίστευτο συνονθύλευμα που κλωτσούσε τη μπάλα κατά μπουλούκια όσο ταα παλιά τα χρόνια στις γειτονιές .

Πανικός πίσω γιούργια μπροστά.

Το ηλεκτροσόκ πρέπει να είναι πολύ δυνατό και δε γνωρίζω αν φτάνει μόνο η αλλαγή του προπονητή…. Στο γήπεδο χθες, ήταν μόνο οι οπαδοί της ομάδας.

Αυτοί που κάθε βδομάδα στηρίζουν την ομάδα στηρίζουν την Αρειανάρα.

Σχεδόν κάθε βδομάδα όμως, φεύγουν με ακόμα πιο έντονο τον προβληματισμό για το τι μέλλει γενέσθαι, εκτός βεβαίως από την πίκρα της ήττας, την οποία φαίνεται δυστυχώς συνήθισαν, χωρίς όμως, να μπορούν με τις φωνές τους ν’ αλλάξουν κάτι.

Αυτό που πρέπει να εκνευρίζει περισσότερο, είναι ότι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, αν τελικά η ομάδα κατάφερνε να ισοφαρίσει μπορεί θεωρείτο και επιτυχία.

Αυτό το συναίσθημα της χαρμολύπης είναι δυστυχώς το χειρότερο… Μπορεί να ονομαστεί και αυτομαστίγωμα, άτακτη οπισθοδρόμηση κλπ.

Αν με ρωτήσετε για τη θεραπεία και αν υπάρχει θα απαντήσω ασφαλώς και μπορεί να υπάρξει.

Με ένα δυνατό ηλεκτροσόκ, τιμωρίες εκεί που πρέπει, πάγκο εκεί που πρέπει, επιβράβευση μόνο εκεί που πρέπει και όλα αυτά χωρίς γκρίνια και μίρλα.

Δηλαδή , η διοίκηση να κάνει απλώς τη δουλειά της και ο κόσμος να εξακολουθεί να στηρίζει, που επίσης είναι η δουλειά του, όσο απογοητευμένος και αν είναι.

Με δραστικές αλλαγές μπορεί το ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΠΙΟ….ΠΙΣΩ να γίνουν τουλάχιστον βήμα σημειωτόν με προοπτικές.

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

Βόλος (Χουάν Φεράντο): Γκαραβέλης, Λύρατζης, Φεράρι, Διαμαντής, Δημόπουλος, Τσοκάνης, Μπαλογιάννης, Ζοάο, Μουνίθ (81’ Μάντζης), Μυστακίδης (63’ Ηλιόπουλος), Γέντρισεκ (71’ Αουγκούστο).

Άρης (Σάββας Παντελίδης): Κουέστα, Σούντγκρεν, Δεληζήσης, Ρόουζ, Κόρχουτ, Σάσα, Ματίγια, Μανσίνι (57’ Λάρσον), Φετφατζίδης (80’ Γκάμα), Ντιγκινί, Ιντέγε (65’ Μαρτίνες).

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

ΚΑΤΑ VAR - ΒΑΡΩΝ



Ηθελα να περάσουν τουλάχιστον δύο 24ωρα για να μην κατηγοριοποιηθώ είτε σ’ αυτούς που θεωρούν ότι η ομάδα είναι ανύπαρκτη, είτε στους άλλους που θεωρούν ότι η ομάδα είναι άτυχη και θα στρώσει πολύ σύντομα.
Με καθαρή σκέψη λοιπόν, βλέποντας και ακούοντας κριτικές, σχόλια και απόψεις, είδα τα πράγματα καθαρά ρεαλιστικά, με αριθμούς και χωρίς συναίσθημα, το οποίο είναι σχεδόν πάντα και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, κακός σύμβουλος.
Τα δεδομένα λοιπόν, μιλούν μόνα τους.

Κανά δυο δοκάρια τρία τέσσερα τετ α τετ ένα χαμένο πέναλτι και καμιά 15ρια τελικές δεν τα λες και λίγες ευκαιρίες.

Αυτοί που βλέπουν μισοάδειο το ποτήρι και μιλούν για ανικανότητα πρέπει πρώτα να εξηγήσουν το σημαίνει ανικανότητα.

Η κεφαλιά του Ιντέγιε πχ η οποία δεν έγινε ποτέ, διότι υπήρξε τράβηγμα φανέλας και πέναλτι που δεν δόθηκε ποτέ; Θα δικαιολογούσα τον χαρακτηρισμό ‘’άνευρη’’ ομάδα.

Σε καμία περίπτωση όμως, θα δικαιολογούσα χαρακτηρισμούς όπως ‘’δε μπορούν’’ είναι ‘’άμπαλοι’’ κλπ.

Τα δοκάρια είναι μέρος της εστίας και ασφαλώς μέσα στο παιχνίδι και νομίζω ότι είναι αχρείαστο να αναλύσω το γνωστό, ‘’δοκάρι και μέσα ήρωας’’, ‘’δοκάρι και έξω άχρηστος’’.
Δεν θα διαφωνήσω με αυτούς που υποστηρίζουν ότι η ομάδα θέλει δουλειά, θα προσθέσω μάλιστα, ότι θέλει πολύ δουλειά.

Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι είναι ανύπαρκτη, όσο και αν μας συνεπαίρνει το κακό αποτέλεσμα, διότι μόνο κακό αποτέλεσμα μπορεί να είναι μια ισοπαλία με τον ΟΦΗ.

Απλώς θα γυρίσω το νόμισμα ανάποδα και θα ρωτήσω πρώτα τον εαυτό μου.

Τι θα γινότα αν οι υπεύθυνοι του VAR έδιναν το πέναλτι στο 90;

Η απάντηση νομίζω θα ήταν απλή.

Θα κερδίζαμε με 2-1 με δύο δοκάρια και ένα χαμένο πέναλτι.

Κάτι δηλαδή σαν υπερομάδα.

Και αυτό όμως, θα ήταν λάθος.

Ο ΑΡΗΣ έχει πολλά χρόνια που έχασε το dna της ομάδας που λέει ‘’μπαίνω στον αγωνιστικό χώρο και σε σκοτώνω ‘’.

Πρέπει να ξαναβρεί ή καλύτερα να το επανακτήσει.

Αυτό γίνεται με δύο τρόπους.

Πολύ δουλειά εντός αγωνιστικού χώρου.

Πρέπει να νιώθουν την πίεση και να παίζουν τελικό σε όλα τα παιχνίδια.

Από την άλλη εμείς πρέπει να τους κάνουμε να νιώθουν ΑΡΗΣ και ασφαλώς δεν πρέπει να είναι στο απυρόβλητο.

Δηλαδή, χειροκρότημα εκεί που πρέπει και κράξιμο επίσης εκεί που πρέπει.
Η ομάδα εκτιμώ ότι θα βρει τα πατήματά της, χρειάζεται όμως, υπομονή και στήριξη.

Την υπομονή σαν λαός την έχουμε αποκτήσει και ‘’δουλέψει’’ πολλά και δύσκολα χρόνια, την στήριξη την θεωρώ δεδομένη παρά το ‘’στράβωμα’’ της 1ης αγωνιστικής.
Επίσης εκεί στο VAR ότι και να κάνετε δεν θα μας νικήσετε ούτε θα μας πτοήσετε.

Ολη η Ελλάδα κατέγραψε το πρώτο ξεγύμνωμα σας και είμαι βέβαιος ότι δεν θα επαναληφθεί…Και η διοίκηση όμως δεν πρέπει να μείνει μόνο στις ανακοινώσεις.

Αυτά τα πράγματα χρειάζονται και μερικά εξωαγωνιστικά θεματάκια.

Ετσι για την αλητεία που λένε...

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

Άρης (Σάββας Παντελίδης): Έμαν, Σούντγκρεν, Ρόουζ, Δεληζήσης, Κόρχουτ, Σάσα, Ματίγια, Μαρτίνες (63’ Λάρσον), Φετφατζίδης (81’ Τόνσο), Ντιγκινί (87’ Γιουνές), Ιντέγε.
ΟΦΗ (Γιώργος Σίμος): Σωτηρίου, Γιαννούλης, Κοροβέσης, Σεμέντο (70’ Σασί), Μεγιάδο, Ναμπί (81’ Σακόρ), Μάνος, Τσιλιανίδης, Νέιρα (89’ Μπράουν), Νάστος, Μαρινάκης.

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ


Οι λέξεις πολλές φορές αδυνατούν να περιγράψουν τα συναισθήματα, μετά από έναν Ευρωπαϊκό αποκλεισμό, ειδικά με τον τρόπο που επήλθε.

Το αποτέλεσμα του ΑΡΗΣ – Μόλντε ήταν πέρα για πέρα πλασματικό και με την σφραγίδα του Ιρλανδού διαιτητή.

Πλασματικό διότι θα μπορούσε να λήξει, βάσει ευκαιριών των δύο ομάδων, είτε με 5-0 στην κανονική διάρκεια του αγώνα, είτε με 5-1 στην παράταση.

Η τύχη, όμως, για άλλη μια φορά γύρισε την πλάτη στον ΑΡΗ και ο διαιτητής, είχε άλλη άποψη.

Το παιδί με τη σφυρίχτρα που προφανώς είχε θέμα όρασης, αντίληψης αλλά και γνώσης των κανονισμών, δεν σφύριξε καθαρό πέναλτι και απέφυγε επιμελώς να κιτρινίσει, για δεύτερη φορά, παίκτη της Μόλντε για αγκωνιά σε παίκτη του ΑΡΗ που διδάσκεται στα σεμινάρια διαιτησίας.

Δεν χρειάζονται πολλά για να σφραγίσει κάποιος το σκορ ενός παιχνιδιού, ειδικά όταν έχει το στραγάλι στο στόμα.

Όταν όμως, δεν σφυρίζει οφθαλμοφανέστατα φάουλ τότε ίσως να μην έπρεπε να είχε στραγάλι στο στόμα…
Η υπερπροσπάθεια των παικτών του ΑΡΗ λύγιζε σίδερα.
Η ανάγκη ανατροπής του σκορ δεν δημιούργησε άγχος, ούτε μια στιγμή, δείγμα ότι η ομάδα γνωρίζει τις δυνατότητες που έχει.
Οι παίκτες έδωσαν τα πάντα πιστεύοντας ότι μπορούν, πιστεύοντας ότι στο πρώτο παιχνίδι αδίκησαν τους εαυτούς τους.

Επιβεβαιώθηκαν, χωρίς ωστόσο να ανταμειφθούν.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, που παρακολουθούσε όλη η Ευρώπη λόγω της διακύμανσης του σκορ, ο ΑΡΗΣ έδωσε και πάλι διαπιστευτήρια μεγάλης ομάδας. Υπενθύμισε πόσο πολύ έλειψε από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι όλη η Ευρώπη ήταν ΑΡΗΣ.

Και ήταν ΑΡΗΣ, διότι η ομάδα με την εμφάνισή της έθελξε και τον πιο απλό τηλεθεατή, ο οποίος ‘’φτιάχνεται’’ από τις ομάδες που δίνουν τα πάντα στους αγωνιστικούς χώρους.

Από τις ομάδες που δείχνουν ότι μπορούν να ζητούν και επιδιώκουν το αδύνατο, από παίκτες πολεμιστές που υπηρετούν έναν θεό, τον θεό του πολέμου .
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι υποκλίθηκε η Ευρώπη και τρόμαξε η Ελλάδα, διότι αν στην Ευρώπη θαύμασαν τον ΑΡΗ, στην Ελλάδα ανησύχησαν σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό γι’ αυτό που έρχεται…
Η εμφάνιση του ΑΡΗ ήταν αυτή που ζητούσαν οι οπαδοί του, οι οποίοι πίστεψαν, άφησαν την καλοκαιρινή ηρεμία που μπορεί να τους προσφέρει θάλασσα 15αυγουστιάτικα και μετέτρεψαν το Βικελίδης σε κόλαση.

Μια καυτή λάβα που απλωνόταν σε όλο το γήπεδο και έκαιγε βασανιστικά τον αντίπαλο.

Οι παίκτες είδαν τους αντιπάλους με τα μάτια των οπαδών.

Κατέθεσαν την ψυχή τους και έδειξαν ότι μαζί με τον κόσμο προχωρούν χέρι χέρι σε έναν δρόμο που μόνο επιτυχίες μπορεί να φέρει .

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΑΡΗΣ (Σάββας Παντελίδης): Κουέστα, Σούντγκρεν, Ρόουζ, Δεληζήσης, Κόρχουτ (104’ Μπάσα), Σάσα, Ματίγια, Φετφατζίδης (78’ Γιουνές), Λάρσον (64’ Μαρτίνες), Ντιγκινί, Ιντέγε (101’ Τόνσο).
ΜΟΛΝΤΕ (Έρλινγκ Μόου): Κράνινξ, Χάραλντσεϊντ, Μπγιόρνμπακ, Γκάμπριελσεν, Χάουγκεν (54’ Φόρεν), Χουσάιν, Άουρσνες, Χέσταντ (99’ Κνούντζον), Έικρεμ (75’ Έλινγκσεν), Ομοϊουάνφο (88’ Μπολί), Τζέιμς.

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ


Όταν μια ομάδα δεν είναι απόλυτα έτοιμη, αλλά παίρνει το αποτέλεσμα που θέλει, τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτε.
Το ζητούμενο για τον ΑΡΗ στην Κύπρο, ήταν η πρόκριση με οποιονδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε σκορ.

Ο στόχος επετεύχθη και τα καλύτερα έρχονται.
Αν αναλογιστεί κάποιος, ότι μέσα στον καυτό Ιούλη, με υψηλή θερμοκρασία και υγρασία που προκαλούσε έντονη δυσφορία, αυτοί που άρχισαν πρώτοι να πέφτουν ήταν οι παίκτες της ΑΕΛ, τότε τα μηνύματα όλα είναι χαρμόσυνα.
Ο ΑΡΗΣ άντεξε την ελαφρά πίεση και αν μπορούσε με τη μεγάλη ευκαιρία του Ιντέγιε να σκοράρει και δεύτερη φορά, τότε θα μπορούσε που λέμε να κάνει πλάκα στην Κυπριακή ομάδα.

Το παιχνίδι, απλώς επιβεβαίωσε αυτό που έλεγαν όλοι όσοι γνωρίζουν από ποδόσφαιρο, δηλαδή αν ο ΑΡΗΣ σκόραρε στη Θεσσαλονίκη η ΑΕΛ θα έφευγε με πολλά γκολ.
Έκπληξη ο Μπάσα, ο οποίος δείχνει να πατά πολύ καλά, πολύ καλός ο Ιντέγιε που πολεμούσε τις φάσεις και είναι οφθαλμοφανές ότι η πολεμική μηχανή του ΑΡΗ θ’ αρχίσει σύντομα να παίρνει μπροστά.

Κάποιοι από τους άλλους ποδοσφαιριστές δεν απέδωσαν με βάση αυτό που ξέρουν ωστόσο, ποτέ και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο Ιούλιος δεν προσφέρεται για φορμάρισμα ποδοσφαιριστών.

Αρα, το καλύτερο είναι να φορμαριστούν όταν πρέπει και όταν θα το έχει πραγματικά ανάγκη η ομάδα με βάση τις πολλές υποχρεώσεις της σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Απίστευτος ο κόσμος που κατέκλυσε το Βικελίδης 2 διότι έτσι έπρεπε να ονομάζεται το γήπεδο στο οποίο πραγματοποιήθηκε ο αγώνας στη Λάρνακα.

Θερμά συγχαρητήρια για την απίστευτη δουλειά των παιδιών του θεού του πολέμου στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον SUPER 3 ΚΥΠΡΟΥ OFFICIAL που μετέτρεψαν, ώς είχαν διαβεβαιώσει το γήπεδο σε Κλεάνθης Βικελίδης.
Επόμενη στάση η Νορβηγία πριν τα ευρωπαϊκά βράδια του ΑΡΗ εισέλθουν σε γκρουπ των ομίλων του uefa europa league.

Για την ιστορια οι συνθεσεισ των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΑΕΛ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κέρκεζ): Βοζίνια, Τεσέιρα, Γκαζντανάγκα, Γκοντάλ, Ζντραβκόφσκι, Αντάμοβιτς, Αγκάνοβιτς, Γουίλερ (52’ Αβραάμ), Γκαζαριάν, Χουράδο (52’ Κάμπος)
 
ΑΡΗΣ (Παντελίδης): Κουέστα, Σούνγκρεν, Βέλεθ, Ροζ, Κόρχουτ, Ματίγια, Μπάσα, Λάρσον (61’ Τόνσο), Ντιγκινί, Φετφατζίδης (68’ Λούκας), Ιντέγε (86’ Μαρτίνες).

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ


Οταν η τύχη γυρίζει την πλάτη και η διαιτησία, παρά το γεγονός ότι προέρχεται από καθαρά ποδοσφαιρική χώρα, είναι κατώτερη των περιστάσεων, τότε είναι αναμενόμενο ένα αποτέλεσμα που θα έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 2-0 να τελειώνει ισόπαλο.
Η αναμέτρηση του ΑΡΗ με την ΑΕ Λεμεσού άφησε όμως, μια γλυκόπικρη γεύση.

Πρώτον διότι ως ομάδα, ο ΑΡΗΣ έδειξε να ‘’έχει’’ το παιχνίδι και καθαρά για λόγους ατυχίας, διαιτησίας και ‘’κατενάτσιο’’ της κυπριακής ομάδας, δεν κατάφερε να καθαρίσει την πρόκριση από το ‘’Βικελίδης’’.

Δεύτερον διότι στον επαναληπτικό, την ερχόμενη Πέμπτη στην Κύπρο, η ομάδα της Λεμεσού θα πρέπει να παίξει ποδόσφαιρο και όχι να χτίζει τούβλα γύρω από τον τερματοφύλακα.
Όλα λοιπόν συναινούν ότι ο ΑΡΗΣ, που φάνηκε περίτρανα ότι είναι καλύτερη ομάδα μπορεί.

Αρκεί ο Παντελίδης, που διάβασε πλέον το πρώτο παιχνίδι, να εξαργυρώσει στη Λάρνακα την υπεροχή του ΑΡΗ ξεκλειδώνοντας την άμυνα τη κυπριακής ομάδας.

Ο ΑΡΗΣ σε γενικές γραμμές ήταν καλός και δεν επηρεάστηκε στο βαθμό που κάποιοι θα ανέμεναν από την κόπωση της προετοιμασίας και τη ζέστη του Ιουλίου.

Αλλωστε, το γεγονός ότι έπαιζε και με μια πολύ σφιχτή ομάδα, σίγουρα ήταν αποτρεπτικός παράγοντας, για να ξεδιπλώσει μια ομάδα στο χορτάρι όλες τις αρετές της.

Το βέβαιο είναι ότι ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερος και θα περάσει από τη Λάρνακα.

Πολύ σημαντική συμβολή σ’ αυτό αναμένεται να έχουν και οι απίστευτοι οπαδοί του στη μεγαλόνησο, οι οποίοι θα μετατρέψουν το ΑΕΚ Αρένα σε ‘’Βικελίδης’’.

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΑΡΗΣ: Κουέστα, Σούνγκρεν, Βέλεθ, Ροζ, Κόρχουτ, Ματίγια, Μπάσα (74’ Σάσα Λούκας), Τόνσο (84’ Μαρτίνες), Ντιγκινί, Φετφατζίδης (65’ Λάρσον), Ιντέγε.

ΑΕ ΛΕΜΕΣΟΥ: Βοζίνια, Τεσέιρα Α., Τζούνιορ (79’ Κοέλιο), Γκοντάλ, Γουίλερ (88’ Αβραάμ), Τεσέιρα, Γκαστανάγκα, Ζντραβκόφσκι, Αντάμοβιτς (62’ Γκαζαριάν)(, Αγκάνοβιτς, Χουράδο.

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ

Απίστευτη είναι η ευφορία που επικρατεί στις τάξεις των οπαδών του ΑΡΗ, με τα τελευταία αποκτήματα, να έχουν απογειώσει στην κυριολεξία τους οπαδούς που ονειρεύονται μεγάλα πράγματα.
Και πως να μην το κάνουν άλλωστε, αφού η μεθοδικότητα με την οποία εργάζεται η διοίκηση, κλείνοντας και ανακοινώνοντας ηχηρές μεταγραφές, έχει σκορπίσει άκρατο ενθουσιασμό.

Ο ενθουσιασμός αυτός όμως, δεν είναι πρόσκαιρος, έχει να κάνει με τη διάγνωση των οπαδών ότι στον σύλλογο επέστρεψε η σοβαρότητα που έλλειπε εδώ και πολλά χρόνια.
Οι πιο πιστοί οπαδοί στην Ελλάδα αλλά και οι πιο απαιτητικοί συνάμα, άρχισαν σιγά σιγά να ψελλίζουν λέξεις όπως πρωτάθλημα, κύπελλο.

Λέξεις, που ποτέ μα ποτέ, δεν θα έπρεπε να θεωρούνται τόσο απομακρυσμένες, από το DNA του οπαδού, του θεού του πολέμου.
Ολοι γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι μια ομάδα δεν χτίζεται από τη μια μέρα στην άλλη, με τις σωστές κινήσεις όμως, απλώς χρειάζεται πολύ λιγότερο χρόνο.

Γεγονός αποδεκτό και μη αμφισβητήσιμο.
Στον ΑΡΗ τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το ειδικό βάρος του ονόματός του αλλά και η τρέλα των οπαδών του μπορούν να το καταφέρουν σε χρόνο μηδέν.
Το ερώτημα που τίθεται όμως, είναι αν το μεταγραφικό καλοκαιρινό ντελίριο των οπαδών του ΑΡΗ, μπορεί να οδηγήσει σε απτό αποτέλεσμα, δηλαδή σε μια μεγάλη ανοιξιάτικη χαρά, που δε μπορεί να είναι άλλη από έναν τίτλο.
Σας διαβεβαιώνω ότι μπορεί.

Αυτό, συνάγεται αβίαστα από τις δηλώσεις των νεοαποκτηθέντων, οι οποίοι δεν ήρθαν στην ομάδα μόνο για να παίξουν στην Ευρώπη.

Είναι όλοι τους πρωταθλητές, ή έκαναν πρωταθλητισμό με τις ομάδες που αγωνίζονταν.

Αρα γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν πρώτα από τον εαυτό τους και μετά από την ομάδα στην οποία υπέγραψαν.

Παίκτες όπως ο Brown Ideye, ο Daniel Sundgren, ο Lerin Duarte θέλουν τρόπαιο, φτιάχνονται με τη σκέψη αυτή και δεν δέχονται να χάνουν.
Δεν πλέκω το εγκώμιο κανενός διότι όλοι κρίνονται στο χορτάρι.

Έχουν όμως, αυτό που χρειάζεται περισσότερο απ’ όλα η ομάδα.

Τον πρωταθλητισμό μέσα τους.
Το μόνο που απομένει, είναι να τους αποδείξουμε και μείς, στο κάγκελο, ότι ο ΑΡΗΣ ήταν και παραμένει η μεγαλύτερη ομάδα της Μακεδονίας.
ΥΓ:

Όταν το πιστέψουμε θα γίνει.

Θα το κάνουμε εμείς να γίνει.