Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ

Απίστευτη είναι η ευφορία που επικρατεί στις τάξεις των οπαδών του ΑΡΗ, με τα τελευταία αποκτήματα, να έχουν απογειώσει στην κυριολεξία τους οπαδούς που ονειρεύονται μεγάλα πράγματα.
Και πως να μην το κάνουν άλλωστε, αφού η μεθοδικότητα με την οποία εργάζεται η διοίκηση, κλείνοντας και ανακοινώνοντας ηχηρές μεταγραφές, έχει σκορπίσει άκρατο ενθουσιασμό.

Ο ενθουσιασμός αυτός όμως, δεν είναι πρόσκαιρος, έχει να κάνει με τη διάγνωση των οπαδών ότι στον σύλλογο επέστρεψε η σοβαρότητα που έλλειπε εδώ και πολλά χρόνια.
Οι πιο πιστοί οπαδοί στην Ελλάδα αλλά και οι πιο απαιτητικοί συνάμα, άρχισαν σιγά σιγά να ψελλίζουν λέξεις όπως πρωτάθλημα, κύπελλο.

Λέξεις, που ποτέ μα ποτέ, δεν θα έπρεπε να θεωρούνται τόσο απομακρυσμένες, από το DNA του οπαδού, του θεού του πολέμου.
Ολοι γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι μια ομάδα δεν χτίζεται από τη μια μέρα στην άλλη, με τις σωστές κινήσεις όμως, απλώς χρειάζεται πολύ λιγότερο χρόνο.

Γεγονός αποδεκτό και μη αμφισβητήσιμο.
Στον ΑΡΗ τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το ειδικό βάρος του ονόματός του αλλά και η τρέλα των οπαδών του μπορούν να το καταφέρουν σε χρόνο μηδέν.
Το ερώτημα που τίθεται όμως, είναι αν το μεταγραφικό καλοκαιρινό ντελίριο των οπαδών του ΑΡΗ, μπορεί να οδηγήσει σε απτό αποτέλεσμα, δηλαδή σε μια μεγάλη ανοιξιάτικη χαρά, που δε μπορεί να είναι άλλη από έναν τίτλο.
Σας διαβεβαιώνω ότι μπορεί.

Αυτό, συνάγεται αβίαστα από τις δηλώσεις των νεοαποκτηθέντων, οι οποίοι δεν ήρθαν στην ομάδα μόνο για να παίξουν στην Ευρώπη.

Είναι όλοι τους πρωταθλητές, ή έκαναν πρωταθλητισμό με τις ομάδες που αγωνίζονταν.

Αρα γνωρίζουν πολύ καλά τι θέλουν πρώτα από τον εαυτό τους και μετά από την ομάδα στην οποία υπέγραψαν.

Παίκτες όπως ο Brown Ideye, ο Daniel Sundgren, ο Lerin Duarte θέλουν τρόπαιο, φτιάχνονται με τη σκέψη αυτή και δεν δέχονται να χάνουν.
Δεν πλέκω το εγκώμιο κανενός διότι όλοι κρίνονται στο χορτάρι.

Έχουν όμως, αυτό που χρειάζεται περισσότερο απ’ όλα η ομάδα.

Τον πρωταθλητισμό μέσα τους.
Το μόνο που απομένει, είναι να τους αποδείξουμε και μείς, στο κάγκελο, ότι ο ΑΡΗΣ ήταν και παραμένει η μεγαλύτερη ομάδα της Μακεδονίας.
ΥΓ:

Όταν το πιστέψουμε θα γίνει.

Θα το κάνουμε εμείς να γίνει.

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

ΑΡΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ


Το ότι ενοχλεί ο ΑΡΗΣ είναι βέβαιο πέραν πάσης αμφιβολίας.

Αυτό όμως, μπορεί να το εκμεταλλευτεί πετυχαίνοντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από ένα συνεχές αρνητικό γεγονός σε όλα τα πεδία.

Το αναφέρω αυτό, διότι μπορεί η λαϊκή ρήση να λέει ότι για κάθε καλό υπάρχει κάτι καλύτερο και για κάτι κακό υπάρχει κάτι χειρότερο, ωστόσο υπάρχει και κάτι άλλο.
Τίποτε δεν είναι άσπρο μαύρο.
Όταν λοιπόν κάποιοι, δέχονται πυρά πανταχόθεν και ασφαλώς καθοδηγούμενα και επί πληρωμής, τότε θεωρώ δεδομένο ότι πρέπει ν’ αντιδράσουν.

Αυτό που έχει σημασία όμως, είναι με πιο τρόπο και αν αυτός ο τρόπος μπορεί να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Για κάθε συμμαχία που δημιουργεί ένα ποδοσφαιρικό ‘’ στρατόπεδο’’, υπάρχει και ο νέος εχθρός, ή, αν θέλετε ο εν δυνάμει νέος εχθρός, του οποίου πλήττονται τα συμφέροντα.

Η διείσδυση του παοκ παντού, δεν σημαίνει ότι πρέπει να προβληματίσει τον ΑΡΗ στο βαθμό που ίσως γράφεται και συζητείται στα social media.

Η διαχείριση μιας κατάστασης, δύσκολης λόγω της ιδιαιτερότητάς της, πολλές φορές δε λύνεται με άμεσες κινήσεις αλλά, με υπομονετικά κτυπήματα.
Αυτό που εννοώ, είναι ότι πάντα υπάρχουν ευκαιρίες να ‘’χτυπήσει’’ κάποιος, αρκεί το χτύπημα να γίνει στον κατάλληλο χρόνο για να αποδειχθεί καίριο.
Ότι είχε να πάρει λοιπόν ο παοκ το πήρε, μάλλον του το δώσανε, όπως του το δώσανε και έφτασε ταβάνι.

Από δω και πέρα, όλη η Ελλάδα θ’ αρχίσει να απολαμβάνει την αποκαθήλωση ενός μιάσματος.
Όλη η Ελλάδα θ’ αρχίσει να βλέπει το ξεγύμνωμα μια ομάδας που με κυβερνητικό μανδύα αλώνιζε χωρίς αντίπαλο.

ΑΡΗΣ λοιπόν μπαίνει στην εξίσωση.

Με ποιον τρόπο;

Μαντέψτε… Ένας δυνατός ολυμπιακός, όπως φαίνεται ότι θα παρουσιαστεί στο νέο πρωτάθλημα και μια μέτρια αλλά πάντα υπολογίσιμη αεκ, μπορούν στη διαδικασία των play off να ‘’σπρώξουν’’ ή να απωθήσουν όποια ομάδα θέλουν αρκεί ο ΑΡΗΣ να βρίσκεται με απόκλιση το πιο πολύ 9 βαθμών από τον πρώτο του πρωταθλήματος, όποιος και αν είναι αυτός.
Σε περίπτωση λοιπόν που δεν είναι πρώτη μια από τις προαναφερθέντες ομάδες, ο ΑΡΗΣ, που ούτως ή άλλως καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς θα είναι μόνος εναντίον όλων, στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να βοηθηθεί χωρίς να το γνωρίζει.

Και η βοήθεια που μπορεί να του προσφερθεί είναι στη λογική του ‘’ Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου’’.

Σε περίπτωση λοιπόν, που τα play off, τα οποία είναι παιχνίδια πολύ διαφορετικά σε φιλοσοφία από αυτά του πρωταθλήματος, διότι μπορούν να κρίνουν το πρωτάθλημα, ο ΑΡΗΣ έχει καλή απόδοση, τότε αν πρόκειται οι δύο ομάδες Αθηνών και Πειραιώς να επιλέξουν ποιος τους συμφέρει να είναι πρωταθλητής, ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν.

Διαφορετικά θα γιγαντώσουν ένα έκτρωμα, που λυμαίνεται μια ολόκληρη πόλη και πολύ πιθανό να αρχίσει να λυμαίνεται και την Αθήνα και τον Πειραιά.

Μη βιαστείτε να πείτε γιατί αυτές οι ομάδες δεν έκαναν κάτι φέτος.

Διότι απλούστατα η χρονιά είχε τελειώσει σε εξωαγωνιστικό επίπεδο πριν αρχίσει με νταμπλούχο πριν την πρώτη σέντρα του πρωταθλήματος.
Ο ΑΡΗΣ θα συνεχίσει να είναι μόνος εναντίον όλων, όταν όμως η ομάδα που απ’ ότι φαίνεται θα είναι πολύ ανταγωνιστική παίξει αυτό που μπορεί χωρίς ατυχίες και οι φίλαθλοι στηρίξουν την προσπάθεια, μπορεί να έχουμε εκπλήξεις, πολλές εκπλήξεις με κερδισμένο τον ΑΡΗ.

Ενα γεμάτο γήπεδο με var και ηχητικό βιασμό μπορεί να κερδίσει οποιαδήποτε ομάδα.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

ΚΑΨΟΥΡΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ




Πολλές φορές διερωτώμαι τι είναι καλύτερο για μένα.

Άλλες τόσες τι είναι καλύτερο για την ομάδα.

Το αποτέλεσμα της αναζήτησής μου δεν αλλάζει.

Και για μένα και για την ομάδα το καλύτερο είναι η αγορά κάρτας διαρκείας για όλους τους αγώνες της ομάδας.

Μέχρι εδώ όλα είναι κατανοητά.

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί, ότι με την αγορά διαρκείας κερδίζει και ο φίλαθλος κερδίζει και η ομάδα.

Επειδή λοιπόν όλα είναι εύκολα στη σκέψη, αλλά υπάρχουν και κάποιοι παράγοντες που δυσκολεύουν τα πράγματα, όπως το οικονομικό, πρέπει να βρεθεί μια λύση και για το συγκεκριμένο πρόβλημα που για τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών είναι άμεσο.

Αυτοί που έχουν τα χρήματα για την αγορά διαρκείας και το έκαναν πέρυσι, θα το κάνουν και φέτος.

Αυτοί που δυσκολεύτηκαν λίγο πέρυσι θα δυσκολευτούν και φέτος αλλά θα πάρουν διαρκείας.

Όλοι οι υπόλοιποι όμως;

Όλοι αυτοί που έχουν την ίδια θέληση αλλά λείπει το χρήμα τι πρέπει να κάνουν;

Ίσως μια μέση λύση, που να άφηνε τη γεύση του win - win θα ήταν η καλύτερη.

Και εξηγούμαι.

Στο εξωτερικό υπάρχει μια προσφορά από τις διοικήσεις των ομάδων που ονομάζεται ‘’lay buy’’.

Είναι δηλαδή μια υπηρεσία, που δίδει το δικαίωμα στον οπαδό, να προκρατήσει την κάρτα διαρκείας, με προκαταβολή και μικρές δόσεις 15νθημέρου ή μήνα (30-40 ευρω) δημιουργώντας την απαραίτητη για την ομάδα ροή χρημάτων στα ταμεία και εξυπηρετώντας ασφαλώς τον ίδιο, αφού μέχρι τον Σεπτέμβρη που θ’ αρχίσει το πρωτάθλημα, θα έχει αποπληρώσει το διαρκείας του.

Δεν θα κάνω εγώ υποδείξεις προς την ΠΑΕ ωστόσο θεωρώ ότι είναι ένας εφικτός και σχεδόν ανώδυνος τρόπος αποπληρωμής, ενός ποσού 200-250 ευρώ, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν πολλοί. Τουλάχιστον να έχουν και αυτή την επιλογή.
Όπως και να έχει το θέμα, η αγάπη διαρκείας στην ομάδα, που λέμε ότι έχουμε όλοι, πρέπει να εξαργυρώνεται με τον ίδιο τρόπο και από τον οπαδό και από την ομάδα.

Ο καλύτερος τρόπος, γι΄ αυτούς που έχουν τη δυνατότητα, είναι αδιαμφησβήτητα η αγορά κάρτας διαρκείας, η οποία, βοηθά στον προγραμματισμό και τη δυναμική διαπραγμάτευσης τηλεοπτικών συμβολαίων, διαφημίσεων κλπ.
Αυτοί που δε μπορούν ν’ αγοράσουν κάρτα διαρκείας, δεν σημαίνει ότι αγαπούν λιγότερο την ομάδα.

Δεν σημαίνει ότι η οικονομική κατάσταση τους απομακρύνει από την αγάπη τους.

Είναι όλοι αυτοί, οι οποίοι, μπορεί να μην πιούν ούτε ένα καφέ δύο τρεις μέρες, για να μπορέσουν να δουν την καψούρα τους. Και αυτοί θα είναι φέτος στο Βικελίδης.

Θα είναι διότι ο ΑΡΗΣ δεν τους πλήγωσε ποτέ…

Θα είναι διότι θα βρίσκουν τον τρόπο να είναι…
Τώρα λοιπόν, είναι η ώρα λοιπόν να δείξουμε την αγάπη μας για την ομάδα, ο καθένας με όποιο τρόπο μπορεί.

Είτε με διαρκείας είτε με συνεχές παρόν εντός γηπέδου.

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

DNA ΚΑΙ ΓΑΛΟΥΧΗΣΗ


Το πρωτάθλημα τελείωσε.

Μας άφησε μας γλυκιά γεύση.

Μια γεύση Ευρώπης, η οποία, μετά από πέντε χρόνια εξορίας, θεωρείται όχι απλώς θετική, αλλά υπερθετική και σίγουρα αφήνει ικανοποιημένη τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών, εκτός εκείνων που ζητούσαν πρωτάθλημα, κύπελλο κλπ.
Το DNA του συλλόγου δεν άλλαξε, όπως διαβάζω πολλούς να γράφουν στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα της Μακεδονίας και αυτό δεν μπορεί ν’ αλλάξει, παρά τις κοπιαστικές και επίμονες προσπάθειες πολλών, οι οποίοι, βρήκαν πεδίον δόξης λαμπρό, αφού εμείς του δώσαμε το δικαίωμα.

Αυτό που άλλαξε λοιπόν, είναι η νέα γενιά η οποία εξ υπαιτιότητας δικής μας δεν γαλουχήθηκε όπως θα έπρεπε.
Και εξηγούμαι.

Ρωτήσαμε ποτέ τον εαυτό μας αν εμείς κάναμε όσα πρέπει για τα παιδιά μας;
Αν κάναμε όσα έκαναν οι πατεράδες μας, για να μεταλαπαδεύσουν τον ΑΡΗ τους μέσα μας;
Τον δικό τους ΑΡΗ, τον Μακεδόνα, τον αγωνιστή, τον διεκδικητή, τον νικητή, το ΑΡΗ ΤΟΥ Χαριλάου που δεν έπεφτε καρφίτσα ακόμα και με τον Απόλλωνα;

Τον ΑΡΗ του Γκάλη που ανάγκασε τους ποδοσφαιρόφιλους να "Είμαι …. αλλά στο μπάσκετ ΑΡΗΣ".
Η νέα γενιά λοιπόν, ίσως και δικαιολογημένα, λόγω των τεραστίων προβλημάτων που αντιμετώπισε το ποδόσφαιρο και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το μπάσκετ, δικαιολογημένα έστρεψε το βλέμμα της αλλού.

Εμείς οι γονείς αλλά και τα παιδιά μας δεν ασχοληθήκαμε όσο θα έπρεπε και αυτό έφερε ακόμη μεγαλύτερη εσωστρέφεια, γκρίνια με την κάθε στραβή με αποκορύφωμα την ανυπομονησία να ζήσουμε μέσα σε μια χρονιά ότι δεν ζήσαμε τα τελευταία 50 χρόνια.
Η νέα γενιά, τα παιδιά που μεγάλωσαν την τελευταία 20ετία, εκτός μερικών αναλαμπών δεν έχουν να θυμούνται τίποτε από ΑΡΗ.

Μεγάλωσαν παρέα με τα κινητά, τα PC στα σπίτια, τα laptop και όταν έγιναν έφηβοι γνώρισαν τα smartphones.

Σε όλα αυτά δεν "χωρούσε" ο ΑΡΗΣ.

Δεν φαινόταν ο ΑΡΗΣ.

Δεν υπήρχε δυστυχώς ο ΑΡΗΣ.
Τα παιδιά αυτά εξακολουθούν να είναι online.

Αυτό που έχουν ανάγκη όμως, δεν είναι τα βίντεο που τους δείχνουμε από παλιές ένδοξες στιγμές.

Έχουν ανάγκη να μάθουν πολύ περισσότερα και μέσα στο γήπεδο, όχι πίσω από τα πληκτρολόγια.

Εμείς οι γονείς πρέπει να ξανα-συστηθούμε στα παιδιά μας.

Το έχουν ανάγκη.

Αυτή τη φορά όμως, τώρα που η ομάδα ανασαίνει και επανέρχεται από την περιθωριοποίηση, το έχουμε ανάγκη πρώτα εμείς να τους μιλήσουμε, να τα πάρουμε από το χέρι και τα πάμε στο γήπεδο, να τους πούμε τι σημαίνει ΑΡΗΣ στο γήπεδο και όχι στο "laptop".

Να τα κάνουμε να νιώσουν τον ΑΡΗ του Βικελίδης, του χορταριού, του κάγκελου, της ανάσας του Σιώπη.
Η νέα γενιά δεν γνώρισε τον κόσμο χωρίς ίντερνετ, μεγαλώνει παράλληλα με αυτό και δεν έχει τα ίδια πιστεύω με την προηγούμενη γενιά.

Αν δεν περνούν κάπου καλά, απλώς φεύγουν, αν δεν ικανοποιούνται από μια δουλειά παραιτούνται, δεν θ’ αναλάβουν καμία υποχρέωση πριν είναι τρομερά μεγάλη ανάγκη και αυτό θα τους ενηλικιώσει πολύ αργότερα.

Κοινωνικοποιούνται με εντελώς νέους τρόπους, απορρίπτουν τα κοινωνικά ταμπού και θέλουν διαφορετικά πράγματα από τη ζωή και τη σταδιοδρομία τους.

Με τόση πληροφορία, κάθε σκέψη τους περνά από περισσότερα "φίλτρα" σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές και αυτό τους κάνει πιο κλειστούς.

Τα παιδιά της γενιάς αυτής, ξοδεύουν σχεδόν όλες τις ώρες τους παρέα με την τεχνολογία - είναι κομμάτι της πραγματικότητάς τους και ορίζονται από την τεχνολογία και τη χρήση των social media.
Συνεπώς έχουν την ανάγκη διαφυγής.

Αυτή η διαφυγή τους πρέπει να περιέχει ΑΡΗ σε όλες τις εκφάνσεις.

Αυτό μπορούμε να τους το περάσουμε μόνο εμείς, οι γονείς τους, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, αφού ακόμα και στο σχολείο, ελάχιστες ήταν οι φορές που δεν δέχτηκαν το πείραγμα των "άλλων" και αναγκάστηκαν να πουν ότι… δεν ασχολούνται.

Τη σκληρή πραγματικότητα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε κατάμουτρα για να μπορούμε να γαλουχήσουμε, τουλάχιστον από δω και πέρα σωστά τα παιδιά μας.
Αυτό που άλλαξε λοιπόν, δεν είναι το DNA του συλλόγου, αλλά η γαλούχηση που δεν είναι επαρκής ή συνεχής, ώστε να περάσει βαθιά μέσα στη νέα γενιά τι ήταν ο ΑΡΗΣ τι παραμένει και τι θα γίνει πολύ σύντομα.

Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε όλοι, είναι την εικόνα ενός μικρού παιδιού στο γήπεδο και το δέος που νιώθει βλέποντας ΑΡΗ.

Αυτή η εικόνα θα μας απαντήσει στο ερώτημα αν γαλουχήσαμε σωστά τα παιδιά μας.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

ΕΠΤΑΡΗΣ



ΑΡΗΣ - ΞΑΝΘΗ 7 - 2 
Η χρονιά για τον ΑΡΗ έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο.

Έκλεισε με την υπόσχεση της ομάδας προς τον κόσμο ότι οι μέρες που έρχονται θα είναι πολύ καλύτερες, αλλά και την υπόσχεση του κόσμου προς την ομάδα ότι θα είναι δίπλα της παντού, σε όλα τα πέταλα της γης.
Κάνοντας έναν μικρό απολογισμό, η φετινή πορεία της ομάδας ήταν μεν η προσδοκώμενη από όλους, λόγω φανέλας, αλλά όχι η απόλυτα αναμενόμενη, λόγω επίσης της επιστροφής μετά από 5 πέτρινα χρόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Το παιχνίδι με την Ξάνθη δεν χρήζει σχολιασμού καθώς τα επτά γκολ, οι τελικές και το παιχνίδι της ομάδας, χωρίς βαθμολογικά βαρίδια, ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο.

Η ομάδα λοιπόν έκλεισε με τον καλύτερο και πιο εμφαντικό τρόπο τη χρονιά.
Κάνοντας ταμείο, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε όλοι, είναι ότι ο ΑΡΗΣ όχι απλώς επέστρεψε, αλλά του χρόνου θα είναι μια ομάδα η οποία θα μοιράζει πόνο παντού.

Ο φετινός ΑΡΗΣ ήταν ένα πείραμα και ως τέτοιο πρέπει να κριθεί.

Η ομάδα είχε σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της, είχε αλλαγή προπονητή, είχε πολλά και ποικίλα προβλήματα, μέχρι και γιουχαΐσματα στον πρόεδρο.

Ο λαός του ΑΡΗ έχει υπομείνει πολλά και το καράβι είναι μεγάλο.

Λίγο πολύ όλα τα προαναφερθέντα ήταν αναμενόμενα, ακόμα και στον υπερθετικό βαθμό.

Ωστόσο, το μεγαλείο ενός λαού και ειδικά του ΑΡΗ είναι ότι μπορεί και ξέρει ν’ αναγνωρίζει την προσπάθεια.

Εγώ κρατώ μόνο αυτό.

Άλλωστε όλοι και όλα κρίνονται στο τέλος και το τέλος έφερε πολλά χαμόγελα, υποσχέσεις και το πολυπόθητο ευρωπαϊκό εισιτήριο που ήταν και το ζητούμενο.
Ακόμα και η μερίδα των φίλων της ομάδας, που κάποτε δικαιολογημένα και κάποτε αδικαιολόγητα γκρίνιαζε λίγο παραπάνω, εκτιμώ ότι μπορεί εύκολα να διακρίνει ότι σιγά σιγά η ομάδα επανέρχεται στη θέση που της αξίζει να βρίσκεται.

Η υπομονή είναι αρετή, ειδικά όταν διαπιστώνεις ότι η μηχανή ρολάρει.

Αυτή η αρετή λοιπόν αυτό το συναίσθημα της υπομονής για το καλό που βλέπουμε να έρχεται, πρέπει να διαπεράσει την κάθε κιτρινόμαυρη καρδιά.
Από το πρώτο παιχνίδι στη Λαμία, εκεί που φάνηκε σε όλη την Ελλάδα και σε ζωντανή μετάδοση, πόσο έλειψε η κιτρονόμαυρη κερκίδα από τη σούπελίγκα, όλοι όσοι λατρεύουμε αυτή την ομάδα, ονειρευτήκαμε.

Ονειρευτήκαμε πολλά πράγματα.

Κάποιοι ευελπιστούσαμε για κάτι παραπάνω και ας ξέραμε ότι εθελοτυφλούσαμε.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα όνειρά μας να περιμένουν λίγο.

Πολύ λίγο.

Η ομάδα αφού κατάφερε με σχετική ευκολία να πετύχει την βασικό της στόχο, που δεν ήταν άλλος από την Ευρώπη, πάει ολοταχώς για τον επόμενο στόχο.

Καλύτερα που ο ΑΡΗΣ, αυτός ο ΑΡΗΣ που χτίζεται τώρα ΔΕΝ προχώρησε στο κύπελλο.

Αυτοί που γνωρίζουν πως χτίζονται οι ομάδες γνωρίζουν ότι το βεληνεκές του ΑΡΗ και οι πολλοί χαμένοι τελικοί δεν επιτρέπουν αλλά πειράματα.

Επιτρέπουν μόνο την ετοιμασία μια πολύ ισχυρής ομάδας, που να δίδει την σιγουριά ότι στον τελικό κυπέλλου, που σίγουρα θα είναι και ο βασικός στόχος για του χρόνου, η ομάδα πρέπει να πάει μόνο για να το σηκώσει.
Του χρόνου λοιπόν διοίκηση και κόσμος, η μεν με στοχευμένες κινήσεις και οι δε με την στήριξη εντός γηπέδου και όχι από τα πληκτρολόγια, θα ανεβάσουν τον ΑΡΗ εκεί που του αξίζει.
Η ομάδα άξιζε το χειροκρότημα και το πήρε.

Τα καλύτερα έρχονται και αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΑΡΗΣ (Σ. Παντελίδης): Κουέστα, Τζανακάκης (58΄Σόουζα), Κόρχουτ, Δεληζήσης, Ροζ, Σιώπης, Ματίγια, Ματέο, Φετφατζίδης (58΄Μαρτίνες), Γιουνές (75΄Τόνσο), Ντιγκινί.

ΞΑΝΘΗ (Μ. Ράσταβατς): Ζίβκοβιτς, Ντουρίτσκοβιτς, Αλμέιδα, Μπαξεβανίδης, Κάστρο, Μπαριέντος, Κοβάτσεβιτς (84΄Φασίδης), Ντιρεστάμ, Σιλά, Θυμιάνης (64΄Ντε Λούκας), Ουίλιαμ (71΄Καμαρά). 

Τα αποτελεσματα και η τελικη βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης: 

Απόλλων - Λαμία 0-3
ΠΑΟ - Παναιτωλικός 4-0
Άρης - Ξάνθη 7-2
Ατρόμητος - ΟΦΗ 0-2
Αστέρας - Πανιώνιος 3-0
Λεβαδειακός - ΑΕΚ 0-3
Λάρισα - Ολυμπιακός 0-3
ΠΑΣ Γιάννενα - παοκ  0-2 

1. ΠΑΟΚ 80 
2.Ολυμπιακός 75 
3.ΑΕΚ 57 
4.Ατρόμητος 52 
5.Άρης 49 
6.Πανιώνιος 38 
7.Λαμία 37 
8.Παναθηναικός 36 
9.Παναιτωλικός 36 
10.ΑΕΛ 34 
11.Αστέρας Τρίπολης 33 
12.Ξάνθη 32 
13.ΟΦΗ 32 
14.ΠΑΣ Γιάννινα 27 
15.Λεβαδειακός 21 
16.Απόλλων Σμύρνης 10 

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019

ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ


ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ - ΑΡΗΣ 1 - 2

Μια στροφή πριν το τέλος και ο ΑΡΗΣ έκανε αυτό που μας συνήθισε καθ’ όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος.


Έπαιξε με τον εαυτό του, τον κακό εαυτό του και κατάφερε να κερδίσει.


Σε ένα παιχνίδι που κάθε άλλο παρά απειλήθηκε από τον Παναιτωλικό, έδειξε ότι θέλει πολύ δουλειά για να ξεπεράσει το πρόβλημα που έχει με τη διαφορετική εικόνα που παρουσιάζει στα ημίχρονα.


Σε έναν αγώνα όπως αυτόν στο Αγρίνιο, στην ουσία φιλικό λόγω έλλειψης κινήτρου και από τις δύο ομάδες, μπορεί κάποιος να βγάλει τα συμπεράσματα που θέλει, διότι οι ομάδες είναι ελεύθερες να αγωνιστούν χωρίς καμία σκοπιμότητα.


Σ’ αυτόν τον αγώνα λοιπόν, μέσα στο γήπεδο υπήρχε μόνο ο ΑΡΗΣ.

Αυτό, άλλωστε, επισήμανε με έμφαση ο προπονητής της αντίπαλης ομάδας, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ο ΑΡΗΣ έβγαλε την ‘’ποιότητα’’ του.

Τελευταία στροφή λοιπόν πριν το τέλος και το μόνο που πρέπει να κρατήσουμε διοίκηση, τεχνική ηγεσία και οπαδοί, είναι ότι η ομάδα, παρά τα σκαμπανεβάσματα, παρά τις πίκρες που κέρασε, έχει την προοπτική να αναρριχηθεί σε πιο ψηλές θέσεις από την Πέμπτη, αρκεί το υπάρχον υλικό να πλαισιωθεί στοχευμένα από τέσσερεις - πέντε παίκτες στις θέσεις που πονά και φωνάζει ότι έχει ανάγκη.

Το σημαντικό είναι η εξασφάλιση του Ευρωπαϊκού εισιτηρίου το οποίο, όπως ανοίγει την όρεξη των φιλάθλων ανοίγει και της διοίκησης για κινήσεις άμεσης ενίσχυσης.

Η ομάδα έδειξε για άλλη μια φορά παρά το φτωχό 1-2 ότι είναι σε θέση να μοιράζει πόνο παντού, αρκεί να διαθέτει περισσότερη αποτελεσματικότητα, τύχη και το ζητούμενο για όλους 50-50 στη διαιτησία.

Το πρώτο μπορεί να επιτευχθεί με τις στοχευμένες κινήσεις για σέντερ φορ Killer.

Το δεύτερο δεν εξαρτάται από αυτή και το τρίτο ίσως η έλευση του VAR να μειώσει τις τεράστιες αδικίες που είχαμε φέτος σε βάρος μας.
Κρατάμε λοιπόν το Ευρωπαϊκό εισιτήριο και την τελευταία Κυριακή γεμίζουμε το Βικελίδης με την Ξάνθη για να ευχαριστήσουμε τα παιδιά του θεού.

Γεμίζουμε το Βικελίδης για τα δικά μας παιδιά, για όλη την Ελλάδα που δυστυχώς φέτος έπρεπε να επανασυστηθούμε.

Γεμίζουμε το Βικελίδης για να δείξουμε ότι η Θεσσαλονίκη έχει και την καθαρή πλευρά της…

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης: 

ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ (Δέλλας): Γιαννακόπουλος, Μαλής, Μάζουρεκ (64’ Γκούγκα), Μιχάι, Τσιγγάρας, Λιάβας (46’ Μαρινάκης), Αμαράλ, Λουσέρο, Ντίας, Μπαΐροβιτς (81’ Μανά), Ντουάρτε.

ΆΡΗΣ (Παντελίδης): Κουέστα, Κορχούτ, Ρόουζ, Ματίγια, Γκαρσία (68’ Φετφατίζδης), Λάρσον, Ντιγκινί, Σόουζα (72’ Τζανακάκης), Βελέζ, Σιώπης, Μαρτίνες (83’ Γιουνές).

Τα αποτελεσματα και η βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης:

ΠΑΟΚ – Λεβαδειακός 5-0

Λαμία – Ολυμπιακός 1-3

ΑΕΚ – Λάρισα 0-1

Ατρόμητος – Παναθηναϊκός 2-0

Παναιτωλικός – Άρης 1-2

ΟΦΗ – Αστέρας Τρίπολης 1-1

 Ξάνθη – Απόλλων Σμύρνης 2-0

Πανιώνιος – ΠΑΣ Γιάννινα 2-1 


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
1. Π.Α.Ο.Κ. 77
2. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 72
3. A.E.K. 54
4. ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΑΘ. 52
5. ΑΡΗΣ 46
6. ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 36
7. ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 38
8. ΛΑΜΙΑ 34
9. Α.Ε.Λ. 34
10. ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 33
11. Α.Ο. ΞΑΝΘΗ 32
12. ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠ. 30
————————
13. Ο.Φ.Η. 29
————————
14. ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ 27
15. ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ 21
16. ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΜ. 10



Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟ




ΑΡΗΣ - ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ 0 - 2 

Πολλές φορές από ένα αρνητικό αποτέλεσμα μπορείς να βγάλεις τα καλύτερα συμπεράσματα.

Αυτό εκτιμώ ότι έγινε χθες.

Οι περισσότεροι έβλεπαν ΑΡΗΣ – Ατρόμητος.

Εγώ έβλεπα ΑΡΗΣ – Ευρωπαική ομάδα.

Κάτι δηλαδή σαν να ήταν τέλη Ιουλίου και παίζαμε το πρώτο ευρωπαϊκό μας παιχνίδι στο δρόμο προς τους ομίλους.

Χθες λοιπόν ηθελημένα έβλεπα το ποτήρι μισοάδειο και όχι μισογεμάτο.

Για να μην κουράζω λοιπόν, είδα όλες τις αδυναμίες που έχει η ομάδα απέναντι σε έναν σοβαρό αντίπαλο, που αμύνεται ορθολογιστικά και όχι όπως οι μικρές ομάδες και επιτίθεται με συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο.

Δεν θα πω αν με ικανοποίησε ο ΑΡΗΣ, άλλωστε είναι ηλίου φαεινότερο ότι η ομάδα δεν μπήκε ποτέ στον αγωνιστικό χώρο.

Με ικανοποίησε όμως, το γεγονός ότι, με εξασφαλισμένη την έξοδο στην Ευρώπη, πρόεδρος και όλοι όσοι έχουν το γενικό πρόσταγμα, έβγαλαν για δεύτερη συνεχή αγωνιστική, ασφαλή συμπεράσματα από δύο παιχνίδια, τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να λογίζονται και προκριματικά, λόγω της δυναμικότητας των αντιπάλων.

Αυτά τα συμπεράσματα, λοιπόν, είναι οφθαλμοφανή για τους υγιώς σκεπτόμενους φιλάθλους.

Η ομάδα χρειάζεται επειγόντος να εντάξει στον προγραμματισμό της, την απόκτηση τουλάχιστον πέντε – έξι παικτών και με δεδομένο τον βασικό κορμό της αλλά και τις προσθήκες Γκάμα – Τόσνο θα μπορέσει να χτίσει.

Η χρονιά λοιπόν για όλους τελείωσε με τον Ατρόμητο.

Ότι και να συμβεί εκκρεμούσης της ποινής του παο, δεν αλλάζει την πορεία προς την έξοδο στην Ευρώπη.

Μπορεί και πάλι, για άλλη μια φορά οι οπαδοί του ΑΡΗ να έφυγαν με σκυφτό το κεφάλι από το Βικελίδης αυτό, όμως, επιμένω ότι δεν είναι απαραίτητα κακό.

Σε μια μεταβατική περίοδο, διότι η φετινή χρονιά είναι μεταβατική για εμάς, αυτό που έχει σημασία είναι να είσαι μέσα στο στόχο και στο τέλος να τον κλειδώνεις.

Στον προβληματισμό λοιπόν με τον οποίο αποχώρησαν οι φίλοι της ομάδας –που για άλλη μια φορά χόρευαν και τραγουδούσαν στη βροχή- πρέπει να μπει θετικό πρόσημο, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται.

Ακόμα και από τις ήττες, όταν δεν έχουν αρνητικό αντίκτυπο και δεν αποδεικνύονται οδυνηρές , μπορείς να κερδίσεις…

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

Άρης (Παντελίδης): Κουέστα, Ντιγκινί, Λάρσον, Βαλεριάνος (71’ Κόρχουτ), Γκαρσία, Φετφατζίδης (52’ Γιουνές), Ματίγια, Σιώπης, Βέλεθ, Τζανακάκης (80’ Μαρτίνες), Ρόουζ.
Ατρόμητος (Κάναντι): Μέγιερι, Ρισβάνης, Κατράνης, Χατζηισαΐας, Κιβρακίδης, 
Μπουσούλατζιτς, Κουλούρης (88’ Ενσικουλού), Ουάρντα (90+4’ Ουμπίδες), Μανούσος (84’ Καρασαλίδης), Μπρούνο, Μάντσον. 
Τα αποτελεσματα και η βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης:
 Αναλυτικά τα αποτελέσματα: 
ΑΕΛ-ΠΑΟΚ 1-1
Λαμία-ΑΕΚ 2-2
Ολυμπιακός-Ξάνθη 4-0 
Παναθηναϊκός- ΟΦΗ 1-3: 
Λεβαδειακός-Πανιώνιος 1-2
Αστέρας Τρίπολης-ΠΑΣ Γιάννινα 0-0
Απόλλων Σμύρνης-Παναιτωλικός 0-1
Άρης-ΌΦΗ 0-2
Η βαθμολογία: 
  1. ΠΑΟΚ 74
  2. Ολυμπιακός 66
  3. ΑΕΚ 54
  4. Ατρόμητος 49
  5. Άρης 43
  6. Παναθηναϊκός 38
  7. Παναιτωλικός 36
  8. Πανιώνιος 35
  9. Λαμία 34
  10. ΑΕΛ 31
  11. Ξάνθη 29
  12. Αστέρας Τρίπολης 29
  13. ΟΦΗ 28
  14. ΠΑΣ Γιάννινα 27
  15. Λεβαδειακός 27
  16. Απόλλων Σμύρνης 10