ΤΕΛΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ

 ΑΡΗΣ - ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ 3 - 0 

Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα για έναν οπαδό από το να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να παίζει ποδόσφαιρο και να μην μπορεί να χαρεί, διότι όλοι οι στόχοι χάθηκαν πολύ πριν μετατραπεί σε ομάδα που ρίχνει τριάρες, εντός και εκτός Βικελίδης.

Μπορεί και ν’ αποτελεί οξύμωρο σχήμα, παγκόσμια πρωτοτυπία, όπως θέλετε χαρακτηρίστε το.

Αυτό που έχει σημασία στο τέλος, είναι ότι η ομάδα στα play off έπαιζε κάθε αγωνιστική και καλύτερο ποδόσφαιρο αλλά κάθε αγωνιστική στην έδρα της είχε και λιγότερους φιλάθλους.

Η χθεσινή εμφάνιση, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο ήταν από αυτές που λες ότι μπορούσε να ρίξει άνετα πεντάρα.

Το θέμα είναι ότι στα παιχνίδια που έπρεπε, ήταν απούσα, όπως απουσίαζαν από τον αγωνιστικό χώρο, αν και βρίσκονταν σε αυτόν, πολλοί παίκτες.

Ποιος ή ποιοι ευθύνονται το γνωρίζουν όλοι.

Πρώτα το γνωρίζει ο ιδιοκτήτης ο οποίος φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το φετινό κατάντημα με τους λάθους χειρισμούς, τις εμμονές και τις αψυχολόγητες αντιδράσεις του προς τους οπαδούς.

Οι οπαδοί δεν ξύπνησαν μια μέρα και είπαν θα πάμε να βρίσουμε στον Πρόεδρο.

Ούτε τους τσίμπησε μύγα και είπαν δεν θέλουμε να πάμε στο ‘’σπίτι’’ μας.

Εκδιώχθηκαν με τρόπο που δεν αρμόζει και είναι αντίθετος προς την αγάπη, που αποδεδειγμένα έχουν δείξει στο σύλλογο.

Η διάδοχη κατάσταση δεν φαίνεται στο εγγύς μέλλον και αυτό μόνο κακό μπορεί να κάνει στο σύλλογο.

Επίτηδες δεν ασχολήθηκα με το αγωνιστικό κομμάτι της τελευταίας αγωνιστικής, διότι είδαμε περίπου μια υπερομάδα στο γήπεδο κατόπιν όμως εορτής και φυσικά αντίκρυσμα.

Αυτή την ομάδα που κερδίζει μέσα έξω τους συγκεκριμένους αντιπάλους, πιστεύουν πολλοί ότι μπορούμε να τη δούμε να κάνει το ίδιο και του χρόνου;

Εγώ σας λέω όχι.

Αυτό που σας λέω μάλιστα το υπογράφω, διότι θα φύγουν κάποιοι παίκτες, θα έρθουν πάλι καραβιές, θα διώξουμε δύο τρεις προπονητές, αν είναι μόνο τόσοι, ο Πρόεδρος θα σφυρίζει αδιάφορα, ο κόσμος δεν θα πηγαίνει στο γήπεδο και….

Δυστυχώς πριν το ξεκίνημα της νέας σεζόν πρέπει να αλλάξουν όλα.

Η αρχή να γίνει από την ιδιοκτησία, έστω και με κάποιους ανθρώπους που να αγαπούν την ομάδα και να μην απομυζούν απ’ αυτή μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο.

Ο κόσμος δεν είναι αχάριστος όταν δει κάτι καλό ανταποκρίνεται όσο κανείς άλλος.

Το θέμα είναι πως βρισκόμαστε σε μαύρα σύννεφα και τα μαύρα σύννεφα για να φύγουν χρειάζεται αέρας, δυνατός αέρας.

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΕΝΔΕΚΑΔΕΣ:

Άρης (Μιχάλης Γρηγορίου): Αθανασιάδης (76′ Καράι), Ρόουζ (59′ Τεχέρο), Φρίντεκ, Φαντιγκά, Ράτσιτς, Χόνγκλα, Ντούντου (59′ Ντουντού), Γένσεν, Γκαρέ, Γιαννιώτας (79′ Μορόν), Κουαμέ (59′ Καντεβέρε).

Λεβαδειακός (Νίκος Παπαδόπουλος): Άνακερ, Τσάπρας, Βήχος, Λιάγκας, Τσιβελεκίδης, Νίκας (57′ Τζάλοου), Τσόκαϊ (75′ Βέρμπιτς), Μπάλτσι (57′ Γκούμας), Πεντρόζο, Κωστή, Παλάσιος (75′ Οζέγκοβιτς).

Τα αποτελεσματα και η βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης:

Τα αποτελέσματα της 6ης και τελευταίας αγωνιστικής.

Άρης-Λεβαδειακός 3-0
ΟΦΗ-Βόλος 3-1

Η τελική βαθμολογία των playoffs «5-8»
5. Αρης 31
6. Λεβαδειακός 31
7.ΟΦΗ 23
8. Βόλος 17