ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΡΗΣ 4 - 1 Όταν σε ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια εκτός έδρας, δέχεσαι τέρμα από τον καλύτερο αμυντικό σου, τότε δεν έχεις τύχη.
Αυτό έπαθε ο ΑΡΗΣ, ο οποίος στο ημίχρονο θα μπορούσε να πάει στα αποδυτήρια με λευκή ισοπαλία, παρά το γεγονός ότι ο ολυμπιακός, ως γηπεδούχος, ήταν ελαφρώς καλύτερος.
Ειδικά στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιχρόνου, ο ΑΡΗΣ κατάφερε να μην απειληθεί.
Η ομάδα ήταν πολύ καλή και το μόνο σίγουρο είναι ότι το σκορ την αδικεί.
Δυστυχώς στο πρώτο ημίχρονο έδειξε να αιφνιδιάζεται και να κάνει εύκολα το λάθος ένα από τα οποία είχε και δυσάρεστη κατάληξη αφού κατέληξε σε αυτογκόλ.
Το κακό είναι ότι εκτός από το αυτογκόλ προέκυψε και αναγκαστική αλλαγή του Μπράμπες.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ακης Μάντζιος προσπάθησε να μαζέψει τις γραμμές και να δώσει ώθηση στην επίθεση με τροφοδοσία του Μορόν, ο οποίος στο πρώτο ημίχρονο ήταν απελπιστικά μόνος και ακίνδυνος, αφού τον μάρκαραν δύο αμυντικοί κάθε φορά που έσπευδε προς την μπάλα.
Ο ΑΡΗΣ είχε την ευτυχία να ισοφαρίσει με ένα εκπληκτικό γκολ του Πάρντο , το πρώτο που δέχεται ο ολυμπιακός στην έδρα του και να δει με άλλο πρόσωπο τον αντίπαλο.
Το δοκάρι του Νταρίντα ήταν η επιτομή του πως δίνεις λίγο χώρο και κάνεις ότι θέλεις στην αντεπίθεση αλλά και της ατυχίας.
Σε γενικές γραμμές, ο ΑΡΗΣ δεν περίμενε να κερδίσει εύκολα το παιχνίδι, ούτε όμως και να το χάσει.
Με τη διάταξη που επέλεξε ο προπονητής, ήταν ξεκάθαρος ο προσανατολισμός του, θα παραχωρούσε χώρο στον ολυμπιακό και στις αντεπιθέσεις να χτυπήσει με όπλο την ταχύτητα των Μορόν, Σουλειμάνοφ και Μενέντες.
Δυστυχώς μετά το 2-1 του ολυμπιακού ο ΑΡΗΣ δεν είχε την προσοχή που θα έπρεπε και ήρθε το τρίτο γκολ με το οποίο τελείωσε στην ουσία το παιχνίδι.
Η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο, πρέπει να ξεπεράσει όσο γίνεται πιο γρήγορα το συγκεκριμένο παιχνίδι και να κερδίσει τα πιο ‘’βατά’’ τα οποία θα του επιτρέψουν βαθμολογική συγκομιδή.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΑΡΗΣ - ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ 3 - 0 Σε ένα παιχνίδι που δεν διεκδίκησε δάφνες, είτε σε απόδοση είτε σε αποτελεσματικότητα, ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει αυτό που ήθελε ενόψει των δύσκολων αγώνων που έχει μπροστά του.
Ο Παναιτωλικός δεν αποτελεί μέτρο σύγκρισης, με βάση τις μέχρι σήμερα εμφανίσεις του και το έδειξε μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αφού δεν απείλησε ουσιαστικά τον ΑΡΗ.
Η νίκη με έναν Μορόν που έκανε και πάλι τα πάντα, σίγουρα δεν πρέπει να οδηγήσει σε επανάπαυση αλλά αντίθετα σε εγρήγορση αρχής γενομένης με το παιχνίδι της προσεχούς Τετάρτης με τον ολυμπιακό.
Ο ΑΡΗΣ, αρχίζει να φτιάχνει ομάδα και αυτό φαίνεται, ωστόσο θέλει πολύ δουλειά ακόμη.
Ο κουέστα για άλλη μια φορά εγγύηση κάτω από τα δοκάρια ενώ το αμυντικό διδυμο φαμπιάνο – Μπράμπετς έδωσε ρεσιτάλ για άλλη μια φορά.
Πολύ καλός και ο Σουλειμάνοφ ο οποίος δείχνει να μπαίνει στο κλίμα ενώ σταθερή αξία στα χαφ ο νταρίντα.
Ιδιαίτερα κουρασμένος στο δεύτερο ο Βερστράτε.
Αυτός ο Ζαμόρα θα βγάλει μάτια όταν θα μπορεί να παίζει με αυτοματισμούς.
Η ομάδα με τις προσθήκες Μανού και άλλους ενός φορ νομίζω θα μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως αρκεί να δέσει όπως προανέφερα ως ομάδα και αυτό ακόμη δεν έχει γίνει.
Σοφή η αλλαγή του Μορόν στο ημίχρονο καθώς το παιχνίδι της Τετάρτης είναι πολύ σημαντικό για την περαιτέρω πορεία της ομάδας.
Πολύ λίγος ο κόσμος και είναι κρίμα για τους ποδοσφαιριστές οι οποίοι θέλουν ώθηση για να μπορούν να αποδώσουν ακόμη καλύτερα.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΠΑΟΚ - ΑΡΗΣ 0 - 0 Πριν την σέντρα του ντέρμπι υπήρχαν οι υπέρ- αισιόδοξοι που περίμεναν νίκη του ΑΡΗ και πέρασμα από την τούμπα έστω και δύσκολα.
Υπήρχαν οι μετριοπαθείς που ανέμεναν μια ήπια ήττα η μια ισοπαλία με μεγάλη δυσκολία και υπήρχαν και οι συνήθεις ηττοπαθείς που το έβλεπαν καραμπινάτο άσσο.
Κατ΄ αρχήν δεν ήταν το ντέρμπι που ανέμεναν οι περισσότεροι διότι ο διαιτητής είχε αποφασίσει να μην φύγει νικητής ο ΑΡΗΣ.
Ως εκ τούτου, έχτισε πάνω στο σκληρό παιχνίδι των παικτών του παοκ και δεν άφησε τον ΑΡΗ να αναπτυχθεί.
Μόνο στο πρώτο 15λεπτο ο παοκ ήταν καλύτερος αλλά και σε όλο το πρώτο ημίχρονο αυτός που είχε κραυγαλέες ευκαιρίες ήταν ο ΑΡΗΣ.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο βειρίνια έπρεπε να βγει με κόκκινη κάτι που ο διαιτητής κατάπιε και με το ζόρι έστελνε τον παοκ έξω από τη μεγάλη περιοχή του ΑΡΗ.
Η ομάδα μας σίγουρα δεν ήταν έτοιμη για ένα τέτοιο ντέρμπι κυρίως λόγω του γεγονότος ότι η ομοιογένεια εξακολουθεί να αγνοείται.
Οι παίκτες βρίσκονται ακόμη στο στάδιο του να μαθαίνουν ο ένας τον άλλον.
Το ζητούμενο όμως, προσωπικά για μένα ήταν η ομάδα να μην χάσει και από κει και πέρα βάσει των δεδομένων που προανέφερα αν μπορούσε να πάρει και κάτι παραπάνω.
Το πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ τώρα αρχίζει από την ισοπαλία της τούμπας με την ελπίδα οι έξι χαμένοι βαθμοί στην έναρξη να στοιχίσουν στην ομάδα όσο γίνεται λιγότερο.
Αυτή που είδαμε ήταν ομάδα Μάντζιου χωρίς όμως το δέσιμο της ομάδας.
Εκτιμώ ότι αν ο νέος προπονητής είχε περιθώριο να δουλέψει με τους παίκτες τους άλλη μια βδομάδα και δεν έλειπαν ένα δύο βασικά γρανάζια, κυρίως ο Νταρίντα, η ομάδα θα έφευγε νικήτρια.
Όλα τώρα αρχίζουν λοιπόν και ο κόσμος δεν πρέπει να απογοητεύεται.
Το ζητούμενο σήμερα ήταν ο βαθμός ή οι βαθμοί και όχι το καλό ποδόσφαιρο.
Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΑΡΗΣ - ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ 3 - 2 Οσο αισιόδοξος και να θέλει να είναι κάποιος μετά από ένα νικηφόρο αποτέλεσμα δεν τον αφήνει η απόδοση της ομάδας, η οποία, στην κυριολεξία ήταν και χθες προβληματική.
Δεν μπορούσε η μπάλα να βγεί εύκολα από τη μικρή περιοχή και όταν έφτανε στην επίθεση δεν υπήρχε τρόπος να γίνει επικίνδυνη.
Βάλσαμο για την ομάδα αναμένεται να είναι η διακοπή του πρωταθλήματος.
Σε αυτό το διάστημα θα μπορέσει ο προπονητής να βγάλει τα συμπεράσματά του να δουλέψει με παίκτες που δεν γνωρίζει και στην ουσία να δώσει κατευθυντήριες για τον τρόπο ανάπτυξης .
Μέχρι τότε βεβαίως θα πρέπει όλοι να καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα καθώς υπάρχουν και εξω-αγωνιστικές εκκρεμότητες οι οποίες πρέπει να τακτοποιηθούν το συντομότερο.
Δεν λογίζεται να μιλάμε για το αγωνιστικό όταν η ομάδα είναι βαθιά άρρωστη σαν οργανισμός, κάτι που καλείται να διορθώσει με τον σωστότερο τρόπο ο ίδιος ο ιδιοκτήτης.
Το πως σκέφτεται ο κόσμος το μέλλον της ομάδας το έδειξε με την σχεδόν πολύ μικρή, για το μέγεθος του ΑΡΗ, παρουσία του στο γήπεδο.
Η κριτική μετά από ένα θετικό αποτέλεσμα συνήθως είναι θετική, εγώ όμως δε μπορώ να μη σχολιάσω ότι η ομάδα φωνάζει για τουλάχιστον τέσσερεις ποδοσφαιριστές, (όχι μαζέματα) ώστε να διεκδικήσει, αν ο ΑΡΗΣ γίνει πραγματική ομάδα εντός αγωνιστικού χώρου ότι μπορεί από αυτά που φαινομενικά έχει χάσει από νωρίς, όπως η τετράδα ή το κύπελλο.
Ο νέος προπονητής είναι καλός γνώστης και ξέρει τι θέλει, το πιο σημαντικό όμως είναι να τους δοθούν τα εργαλεία και να αφεθεί ανεμπόδιστος να τα χτίσει.
Αν δεν γίνουν και τα δύο θα έχουμε μια χρονιά συνήθους ΑΡΗ με πολύ γκρίνια και απαξίωση ακόμη και από τον ίδιο τον κόσμο ο οποίος έχει κουραστεί με του πειραματισμούς του Προέδρου.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΛΑΜΙΑ - ΑΡΗΣ 1 - 0 Όταν μια ομάδα δε μπορεί να περάσει την μπάλα από την άμυνα στο κέντρο και από εκεί στην επίθεση, τότε το πρόβλημα όχι απλώς είναι μεγάλο, αλλά φαντάζει σχεδόν αξεπέραστο με την υφιστάμενη σύνθεση.
Σε ένα γήπεδο στο οποίο η ομάδα της επαρχίας δεν έπαιξε καθαρά αμυντικά, όπως θα μπορούσε, ο ΑΡΗΣ δεν εμφανίστηκε ποτέ και αν κάποιος θα έπρεπε να δεχτεί περισσότερα τέρματα αυτός θα έπρεπε να ήταν ο ΑΡΗΣ.
Δυστυχώς ο προπονητής δεν μπόρεσε να κάνει καμία διορθωτική αλλαγή, αφού όσο και να ανακάτεψε την τράπουλα, δεν έβγαινε τίποτε σωστό στον αγωνιστικό χώρο.
Οσο περνούσε η ώρα, μετά το ένα μηδέν, η ομάδα εκνευριζόταν με αποτέλεσμα ακόμη και να υπερείχε, απλώς κρατούσε περισσότερο τη μπάλα, με τον προπονητή της Λαμίας να παρακολουθεί την ‘’ακινδυνότητα’’ των ποδοσφαιριστών του ΑΡΗ, πως μπορεί δηλαδή μια ομάδα η οποία επείγεται για να ισοφαρήσει να είναι τόσο ακίνδυνη.
Αυτό που είδαμε όλοι, πιστεύω και ο προπονητής, είναι ότι αυτή η ομάδα όχι απλώς δεν θα βελτιωθεί, αλλά θα κινδυνέψει να μην μπει στα play off.
Όλα πρέπει να αλλάξουν χθες, όλα όμως διαφορετικά και οι οπαδοί θα δουν αλλιώς το έργο διότι δε μπορούν να κλείνουν επ’ αόριστο το στόμα βλέποντας την ομάδα να διασύρεται από λιμά.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των ομαδων ηταν οι εξης: