ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ ΠΩΣ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΑΡΗ;

 

ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ; ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΤΑΞΙΟΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΤΟΥ ΝΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΕΙ ΤΙΤΛΟΥΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΙΓΛΗ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΧΩΡΙΣ ΓΚΡΙΝΙΕΣ ΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΑΡΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΣΕΒΟΝΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΕΙΑΝΩΝ ΟΣΑ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΑ 100 ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΣΕΛΙΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΝ ΑΡΗ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο ΑΡΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Ο Άρης, όμως, είναι συναίσθημα. Καημός και ανεκπλήρωτα όνειρα. Είναι τα μάτια των παιδιών που σε κοιτάζουν με τον ίδιο τρόπο που κοιτούσες κι εσύ τους μεγαλύτερους, όταν ζούσες την εποχή της αθωότητας. Είναι η έμφυτη ελπίδα και άγνοια κινδύνου της νέας γενιάς. Οι διαπροσωπικές σχέσεις που δημιούργησες τόσα χρόνια. Στο γήπεδο, στα ταξίδια, στα βανάκια και στα πούλμαν.

Οι φιλίες που είχαν αφορμή την ομάδα, αλλά σε ακολουθούν για μια ζωή. Οι ηθικοί δεσμοί που θα μας κρατούν ενωμένους για πάντα. Αυτό είναι ο Άρης. Γι’ αυτό θα μείνουμε και θα παλέψουμε. Το χρωστάμε στα παιδικά μας χρόνια και τα παιδιά μας…Μην ετοιμάζεστε, δεν πάμε πουθενά. http://www.sport24.gr/Columns/giannis-ioannidis/h_dikh_moy_synenteyksh_tupoy_gia_ton_arh.2419977.html

 

 

 

ΣΚΕΨΕΙΣ

 

Σκέψεις...

Αν εγώ ως κυβερνήτης ήθελα έναν αντιπερισπασμό για να περάσω τα δικά μου μέτρα, θα σχεδίαζα μια εικονική κόντρα.
Θα προκαλούσα τους ανθρώπους-πρόβατα με ταμπέλες αριστερός και δεξιός να σκοτωθούν μεταξύ τους....
Η πολιτική ανύπαρκτη αυτή κόντρα θα οδηγούσε στον αποπροσανατολισμό των ανθρώπων.
Επίσης, πώς θα διαιρεθεί καλύτερα ο κόσμος αν δεν σκοτωθούν μεταξύ τους οι αριστεροί με τους δεξιούς;
Και άσε να ψάχνουν ποιός φταίει για την όλη κατάσταση και να εχθρεύονται ο ένας του άλλου ενώ εγώ θα κερδίζω στην πλάτη τους.

Ήλπιζα πως ο κόσμος του Άρη όταν είναι σε έναν σύνδεσμο ή στο γήπεδο ή σε μία εκδρομή δεν έχει κόμμα, δεν είναι αριστερός ή δεξιός.
Δε διαχωρίζεται γιατί είναι μια γροθιά που χτυπάει το σύστημα, κι ας είναι αυτό σαν κοφτερό μαχαίρι.
Familia, οικογένεια, πώς το λένε ρε παιδί μου; Είμαστε όλοι αδέρφια αλλιώς ας το κλείσουμε το μαγαζί.
Δυστυχώς αυτή η σαπίλα με τις ταμπέλες και τις πολιτικές παρατάξεις που είναι άκρως επικίνδυνη για μια εταιρία και τα συμφέροντα της (μην ξεχνάμε ότι ο Άρης είναι εταιρία σε οποιοδήποτε τμήμα του), μας χτυπάει την πόρτα.
Αν την ανοίξουμε, ίσως οδηγηθούμε σε ρήξεις, σε "εμφυλίους" πολέμους, σε διχασμό μεταξύ οπαδών, σε μια διχόνοια μέσα στην οικογένεια του Άρη.

Επικίνδυνα πράγματα αδέρφια μου, μην ξεχνάτε ότι ο Άρης δεν έχει χρώμα, δόγμα ή κόμμα, είναι πάνω από όλα.
Τουλάχιστον έτσι μάθαμε εμείς οι "ρομαντικοί" νέοι.

 

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΙΔΗ

Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕΣ

 

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980...
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.....
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά..
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλούσαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνούσαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάναμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλούσαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations,Χbox, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, εννιάπετρο,κουτσό,αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο!
Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Τα αγόρια φλέρταραν τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....

 

ENA AΡΘΡΟ ΤΟ ΠΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΑ ΖΟΡΙΑ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

 

ΑΡΗΣ-ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ 1-1

 Τα δυσκολα και φετος ξεκινησαν απο νωρις,και προβλεπετε μια ακομη ζορικη χρονια,για γερα στομαχια, η ελειψη χρηματων, η αλλιως η λαικη ρηση, η φτωχεια φερνει γκρινια, εχει εγκατασταθει μονιμα κατα τα φαινομενα στο ποδοσφαιρικο μας τμημα, και κατατρωει τις σαρκες μας, σε αυτο αν προσθεσεις τον περιορισμο των μεταγραφων, λογω των γνωστων απαγορευσεων των αθλητικων αρχων,τον λαθος σχεδιασμο της προηγουμενης τεχνικης ηγεσιας, επιλογης των διοικουντων της Παε, συνθετεις ενα παζλ, που φερνει την αγαπημενη μας ομαδα, στην τελευταια θεση του βαθμολογικου πινακα με συγκομιδη τις τεσσερις πρωτες αγωνιστικες του πρωταθληματος ενα βαθμο.

 Ασχημο και το φετινο ξεκινημα, συνεχεια θα ελεγα της προηγουμενης χρονιας, και το μυαλο ολων μας παει, σε οσα βιωσαμε περυσι,που με νυχια και με δοντια και μετα απο ενα ψυχοφθορο μαραθωνιο κατορθωσαμε να επιβιωσουμε στην κατηγορια,αγωνια,προβληματισμος,κατηφεια,και απογοητευση, τα μεχρι στιγμης αποτελεσματα του αγωνιστικου σχεδιασμου, που οπως διακρινουμε εγινε στο ποδι, και μαλιστα με ερασιτεχνικες διαδικασιες, που δεν αρμοζουν σε ενα τεραστιο μεγεθος που λεγετε ΑΡΗΣ,κανεις δεν ειπε, οτι η φετινη χρονια, θα ειναι στρωμενη με ροδοπεταλα, αντιθετως θα ειναι δυσκολοτερη απο την προηγουμενη, και ισως πιο ψυχοφθορα,και ευτυχως που τα καμπανακια του κινδυνου χτυπαν απο νωρις, μπας και μας αφυπνισουν απο τον ληθαργο μας.

 Τα μεχρι στιγμης αποτελεσματα, των ομαδων που βρισκονται πανω απο εμας, για καλη μας τυχη,ειναι τετοια που μας κρατανε ζωντανους στην μαχη,και μας δινουν το δικαιωμα να ελπιζουμε στην ανακαμψη,παιχνιδια ομως σαν το χθεσινο με τον Λεβαδειακο στην εδρα σου,πρεπει να τα κερδιζεις εστω και με μισο μηδεν,για να μπορεις να ελπιζεις σε κατι καλυτερο.

 Στο χθεσινο παιχνιδι, ειμασταν σαφως πιο βελτιωμενοι, απο τα προηγουμενα παιχνιδια,θυμισαμε λιγο ομαδα,η ελειψη ομως καθαρου μυαλου και αυτοσυγκεντρωσης, συναμα με την ατυχια να πεσουμε, σε ενα εκπληκτικο πρωην δικο μας παιδι, που βγηκε απο τα σπλαχνα του συλλογου,ονοματι Στρατηλατη,ειχε ως αποτελεσμα, να μην μπορεσουμε ειδικα στο πρωτο ημιχρονο, να παρουμε το πολυτιμο τριποντο, που θα μας εδινε βαθιες ανασες, και ταυτοχρονια ψυχολογια για την συνεχεια.

 Δεν αλλαζουν ολα απο την μια μερα στην αλλη,ουτε υπαρχει το μαγικο ραβδακι, αυτο που συνιστατε σε αυτες τις περιπτωσεις, ειναι η ψυχραιμια,τα κεφαλια κατω, και πολυ δουλεια, που θα φερει αποτελεσματα,και το κυριοτερο αν θελουμε να μην εθελοτυφλουμε,πρεπει να βρεθει αμεσα λυση, στο οικονομικο σκελος του συλλογου,γιατι οσο βρισκομαστε σε καθεστως ομηριας, απο τις συνιστωσες των θεσμων μας, τα προβληματα θα παραμενουν αλυτα, τα χρεη θα διογκωνονται, με συνεπεια καθε χρονο, να ζουμε στο αγχος, του τι μελλει γενεσθε, και αυτο δεν το αξιζει κανενας Αρειανος, που δινει την καρδια του και την ψυχη του για τον Θεο του πολεμου.

 Με οδηγο λοιπον την περσυνη χρονια, θα πορευθουμε και φετος,μοναδικα μας οπλα, η συσπειρωση,η στηριξη, και η υπομονη,στην ομαδα,και ταυτοχρονα πιεση,στους θεσμους εκ των εσω,στην εξευρεση ενος ισχυρου επενδυτη, μετα την υπαγωγη μας στο αρθρο 99,που θα μας βγαλει απο το οικονομικο αδιεξοδο,στο οποιο βρισκομαστε,αξιοι της εμπιστοσυνης μας, θα ειναι μονο αυτοι, που θα οδηγησουν τον συλλογο,στην οικονομικη εξυγιανση,συγχωροχαρτι σε κανεναν, η λυση λεγετε ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ και κοψτε τα κεφαλια σας να τον βρειτε.

 Καθε μερα που χανετε προς αυτην την λυση ειναι πολυτιμη, καιρος για πειραματα και επανεκινησεις,ειναι χαμενος χρονος, εις βαρος του ΑΡΗ μας, που δινει το δικαιωμα,στα φαντασματα του παρελθοντος, να εχουν λογω υπαρξης και επιβιωσης στα κοινα,και αυτο ειναι που τρελενει την πλειοψηφεια του κοσμου, εχουμε δυστυχως επενδυσει εδω και μια δεκαετια,τα ονειρα μας και τις ελπιδες μας στην λαικη βαση, με αποτελεσμα να εισπρατουμε τωρα τους καρπους μας, που δεν ειναι αλλοι, απο αυτα που βιωνουμε σημερα, χρεη, στα προθυρα της οικονομικης καταστροφης, και τον μεγαλο ΑΡΗ μας, το καμαρι της Μακεδονιας, και ολης της Ελλαδος, στις τελευταιες θεσεις τις βαθμολογιας να παλευει για την σωτηρια του, και το χειροτερο ολων, χανουμε μικρους φιλους τις ομαδας,που διψουν, να βλεπουν την ομαδα τους να πρωταγωνιστει, και εμεις τους προσφερουμε πικρες, και καλα εμεις οι μεγαλυτεροι τις εχουμε ζησει στο πετσι μας, τι φταινε ομως οι πιτσιρικαδες; τι ΑΡΗ θα τους παραδωσουμε;

 Περυσι πιστεψα στα σπλαχνα μας, και με δικαιωσαν εστω και την τελευταια αγωνιστικη, το ιδιο θα κανω και φετος, πιστευω σε αυτα τα παιδια,και ελπιζω να με δικαιωσουν και παλι, ειναι οι τελευταιοι που φταινε, σε οτι γινετε στον ΑΡΗ μας, το μονο που τους ζητω, ειναι να δωσουν και την ψυχη τους, στις μαχες που ακολουθουν και τα αποτελεσματα θα ερθουν, η στηριξη απεναντι τους ειναι δεδομενη,εχουν πολλα περιθωρια βελτιωσης,εξαλλου αυτους εχουμε,με αυτους θα πορευθουμε, πιστη χρειαζετε στις δυναμεις τους,και οι νικες θα ερθουν,αρχη γενομενης, με το επομενο παιχνιδι στα πηγαδια, την ερχομενη Δευτερα με αντιπαλο την Ξανθη, μην ξεχναμε οτι η ομαδα ειναι καινουρια, εν συγκρισει με περυσι, και χρειαζετε τον χρονο της να βρει τα πατηματα της.

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-ΣΤΗΡΙΞΗ-ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ
 

ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΑΡΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ

 

ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΑΘ.- ΑΡΗΣ 2-0

 Μια φορα και ενα καιρο ηταν ο ΑΡΗΣ, που σκορπουσε φοβο και δεος σε καθε αντιπαλο,το καμαρι ολων μας,ηταν το  παραδειγμα προς μιμηση,για αυτον φτιαχτηκε το λεγομενο ποκ, για να μπορεσει να τον αντιμετωπισει, τωρα με τα τερτιπια ορισμενων καρεκλοκενταυρων, που δεν εχουν στον ηλιο μοιρα, τον εχουν καταντησει τζανετακο του Ελληνικου πρωταθληματος,αυτη ειναι η πικρη αληθεια,σε οσους εχουν ανοιχτα τα ματια να την δουν.

 Δεν θα σταθω,στην τριτη κατα σειρα απαραδεκτη και τραγικη εμφανιση, ουτε στο οτι την τριτη αγωνιστικη του πρωταθληματος ειμαστε η μοναδικη ομαδα του πρωταθληματος με μηδεν βαθμους και ουραγος στις 18 ομαδες που συμμετεχουν, αλλα στα αιτια της ριζας του κακου που εχουν γαντζωθει στο κορμι του και δεν λενε να τον απαλλαξουν απο τον γολγοθα του.

 Στα 45 μου χρονια που παρακολουθω ποδοσφαιρο, πρωτη μου φορα ειδα, τετοιο ποδοσφαιρικο χαλι, ουτε σε ομαδες τις γειτονιας, δεν συμβαινουν αυτα που αντικρυσα στο Περιστερι, να φυγει η μπαλα μακρυα μου να μην εχω την ευθυνη, πασα στο ενα μετρο, αδιανοητο φανταζε απιθανο, κλασικη ευκαιρια μια αν δεν κανω λαθος, μαρκαρισματα με τα ματια, φυσικη κατασταση κατω του μετριου, αλλου πατουσαν,και αλλου βρισκοντουσαν, τακτικη ουτε λογος για αυτο αγνωστη λεξη,στο ρεπερτοριο μας, φυσικο επακολουθο ολων αυτων η τριτη ηττα, υπευθυνος ολης αυτης της καταστασης ο ανεπαρκης κυριος Χατζηνικολαου και οι επιλογες του,δεν το κατεχει το αθλημα και πρεπει να απομακρυνθει αμεσα,γιατι ειναι επικυνδυνος.

 Ας ψαξουμε ομως να βρουμε την ριζα του κακου, τα περσυνα παθηματα δυστυχως δεν μας εγιναν μαθηματα, ολο αυτο το καρδιοχτυπι της αγωνιστικης μας σωτηριας,δεν μας εγινε οδηγος για κατι καινουριο, ενοψει των εορτασμων των 100 μας χρονων, ο λογος απλος εξακολουθουμε να εφαρμοζουμε την ιδια συνταγη, που εδω και μια δεκαετια μας εχει οδηγησει στον οικονομικο ολεθρο, προσπαθουμε χωρις, να βαζουμε μυαλο, να αφηνουμε να διαχειριζονται τον συλλογο ατομα που τον κρατουν ομηρο, χωρις οικονομικη επιφανεια, ρισκαροντας την υπαρξη μας, για ποσο λετε θα κρατησει ακομα αυτο; μια του κλεφτη δυο του κλεφτη τρεις και η κακη του ωρα λεει η παροιμια, θα πρεπει να φτασουμε να κανουμε το αγροτικο μας σαν την κουλα, για να το συνειδητοποιησουμε; επιτελους ας απαγκιστρωθουμε, απο τα καρκινωματα που εχουν εισχωρησει σαν τις λερναιες υδρες, μεσα στον ιστο της αγαπημενη μας ομαδας, και κατατρωνε τις σαρκες της.

 Τα καμπανακια του κακου ηχουν επικυνδυνα εδω και καποια χρονια, και δεν τα ακουμε, η κανουμε πως δεν τα ακουμε, οι συνεπειες θα ειναι ανυπολογιστες για την υπαρξη του συλλογου,εαν δεν κανουμε το αυτονοητο, οσο πιο γρηγορα το καταλαβουμε τοσο πιο γρηγορα, θα ελπιζουμε σε καλυτερες μερες, η ομαδα στα χερια ενος ισχυρου επενδυτη ειναι η μοναδικη λυση,αλχημειες τυπου διαχειρισης, επανεκινησης, ειναι ξαναζεσταμενο φαγητο,και λογος υπαρξης των φαντασματων του παρελθοντος,που με καθε τροπο προσπαθουν να βρισκονται στην επιφανεια για το εγω τους, διχως καμια απολυτος προσφορα για τον ΑΡΗ, τα εργα τους μιλανε απο μονα τους, χρεη,αγωνιστικη κατηφορα, μιζερια,και την ψυχη του καθε ΑΡΕΙΑΝΟΥ καταρακωμενη, πληγωμενη, εχουν καταπατησει καθε εννοια αξιοπρεπειας, και μας εχουν κανει μια ομαδα,χωρις σεβασμο απο κανεναν, μας εχουν μικρυνει επικυνδινα, και μας εχουν κανει περιγελο της Σουπερ Ληγκ.

 Η υγεια λοιπον του συλλογου ειναι λοιπον το ζητουμενο, και αυτην την υγεια του συλλογου δεν μπορει να την προσφερει ο δηθεν μεγαλομετοχος και θεματοφυλακας οπως θελει να λεγετε, που ακουει στο ονομα κμα, η πλειοψηφια πλεον του κοσμου εχει βαρεθει την υπαρξη ορισμενων γραφικων τυπων, που αποτελουν την μειοψηφεια, να εχουν τον πρωτο λογο στα κοινα του ΑΡΗ, με φιλοσοφιες,και ατομα που δεν εχουν ιδεα στο ποδοσφαιρικο γιγνεσθε, και το κυριοτερο χωρις να εχουν μια στην τσεπη τους για να τρεξουν τον συλλογο,δεν εχουν λογω υπαρξης, το παραμυθι της επανεκινησης στο καφε της χαρας καθε Δευτερα, εχει καταντησει πια ανεκδοτο, ο παπας κοντευει να γινει Αρχιεπισκοπος, και στο τελος Πατριαρχης με τοσο γεννι που εχει πεσει.

 Σε οτι συμβει στον συλλογο, ειστε οι κυριοι υπευθυνοι,εσεις και μονο εσεις, επι της υπαρξης σας δημιουργηθηκαν τα χρεη, η κολοκυθια τελος, ας κανει μανα, το να ριχνετε τις ευθυνες, στην εκαστοτε διοικηση της παε,σας καθιστα υπευθυνους για οτι εχει διαπραχθει εως σημερα, ο ρολος σας ποιος ειναι; δεν επρεπε να ελεγχετε; ποιους καλυπτεται; το πορισμα κοκκαλα εχει; δεν εχει τελειωσει το μαγειρεμα ακομη; η αμκ που ειναι; εχετε καποια επισημη ανακοινωση; θελετε επενδυτη η οχι; εχετε κανει καποια κινηση για εξευρεση καποιου ισχυρου παραγοντα που θα αναλαβει τις τυχες τις ομαδας; ερωτηματα που περιμενουν απαντηση απο τον κοσμο του ΑΡΗ; δεν εχετε απαντησεις κυριοι,γιατι ολο αυτο το μπαχαλο που επικρατει σας βολευει,η υπομονη εχει στερεψει πια απεναντι σας, και θα ειστε υπολογοι για τις πραξεις σας και τα καπριτσια σας.

 Θελουμε τον ΑΡΗ πισω, και θα τον παρουμε, να ειστε σιγουροι για αυτο, αυτο που μας προσφερετε ειναι το φαντασμα του,δημιουργημα δικο σας, εσεις τον καταντησατε ετσι,σαν τα μουτρα σας, και αν ειχατε λιγο τσιπα επανω σας, θα ειχατε αλλαξει πολη, ειστε πολλοι λιγοι για το μεγαλειο του, και ακρως επικυνδυνοι για την υπαρξη του,ρισκαρετε την ιστορια του, και δεν σεβεστε την διψα αυτου του κοσμου που ζει και πεθανει για αυτην την ομαδα, προδωσατε τα ονειρα ενος περηφανου λαου, ειστε αξιοι της μοιρας σας, καντε αυτο που ζηταει ολος ο κοσμος, φερτε επενδυτη και αδειαστε μας την γωνια, ειστε ανικανοι, να διαχειριστειτε εναν συλλογο σαν τον ΑΡΗ, που εχει 100 χρονια ιστοριας, ειστε το απολυτο τιποτα, και δεν εχετε να προσφερετε τιποτα, ειστε αυτο που βλεπουμε στον βαθμολογικο πινακα το απολυτο μηδεν, αυτοι ειστε, το μηδεν.

 Θα κλεισω με την απαιτηση που εχει η πλειοψηφεια του λαου της ομαδας,που στηριζει την ιδεα που λεγετε ΑΡΗΣ παντου σε ολα τα πεταλα της γης,και εσεις δεν την σεβεστε,
ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
 ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΩ
 ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΑΡΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΠΑΡΩ

 

ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΟΗΤΕΥΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ

 

ΑΡΗΣ-ΚΑΛΛΟΝΗ 0-2

 Ενος κακου μυρια επονται, δευτερη αγωνιστικη, δευτερη ηττα, μηδεν βαθμοι εις το πηλικον, ανησυχια,γκρινια, αφορισμοι, το παζλ μεχρι στιγμης,για την ομαδα που αγαπαμε και λατρευουμε, μας φταει το ενα μας φταει το αλλο,αλλα στην ουσια δεν ξερουμε τι μας φταιει, την τελευταια δεκαετια,εχουμε την ομαδα στα χερια του λαου,με το εκλεγειν και ψηφιζεστε, και κατω απο δημοκρατικες οπως συνηθιζετε να λεγετε, βιωνουμε τα αποτελεσματα,αυτων των διαδικασιων,αναμενομενο ειναι λοιπον, τα ξεσπασματα αυτα,η κατασταση εχει οδηγηθει σε αδιεξοδο λογω ελειψης χρηματων κατα κυριο λογω,και κατα δευτερον,εχουν κανει τον κοσμο, να εχει χασει τα αυγα και τα πασχαλια, και να χανει την ψυχραιμια του, με την παραμικρη στραβοτιμονια, υπο τον φοβο,να μην ξαναζησει αυτα που εζησε την περσυνη χρονια.

 Θα συνιστουσα ψυχραιμια, καθαρο μυαλο,και σωστες αποφασεις που θα κρινουν το μελλον τις ομαδας,και οχι πανικο, που δεν ειναι και ο καλυτερος συμβουλος,και μπορει να οδηγησει σε αντιπαραθεσεις,και εσωτερικους κραδασμους,που τοσο κακο μας εχουν κανει τα τελευταια χρονια, θα συνιστουσα υπομονη, αλλα ποση θα μου πεις ακομα;οση χρειαζετε αδερφε,για να βγουμε απο το τελμα μας θα σου απαντουσα,βλεπεις εσυ κατι στον οριζοντα,που θα αλλαξει τα πραγματα προς το καλυτερο; θα συνιστουσα στηριξη, οπως κανουμε εδω και χρονια, αιωνια στηριξη, που ειναι και το μοναδικο μας οπλο μεχρι τωρα για να μπορουμε να σταθουμε στα ποδια μας, φρασεις κλισε θα πεις, αλλα για τις τωρινες καταστασεις που βιωνουμε ειναι το μοναδικο φαρμακο.

 Αυτο δεν σημαινει, οτι δεν απαιτουμε κιολας,απαιτουμε σωστες και ξεκαθαρες κουβεντες απο ολους, απαιτουμε απο τον προεδρο της παε να ζυγιζει τις καταστασεις,κρινοντας παντα με γνωμονα το συμφερον του ΑΡΗ, να ηγηθει με τον καλυτερο δυνατο τροπο,στην ανασυνταξη που γινετε για να βρουμε τον δρομο μας, ενοψει των εορτασμων των 100 χρονων, και οχι μονο, τα δειγματα γραφης του μεχρι στιγμης θετικα, οσον αφορα τους διακανονισμους και την υπαγωγη στο αρθρο 99, στο αγωνιστικο υπαρχει ενα θεμα, και θελω να πιστευω οτι θα το λυσει αμεσα, μιας και δεν ειναι ωρα για πειραματα, απαιτουμε απο την ΚΜΑ, να μας ενημερωσει επισημα, για την αμκ,αλλα και τον διαχειριστικο ελεγχο, σε κοινη συνεντευξη τυπου, ωστε να ηρεμησει ο κοσμος που βρισκετε σε απογνωση, και δεν ξερει πια ποιον να εμπιστευθει, ο λαος του ΑΡΗ θελει πλεον ξεκαθαρες κουβεντες, θελει να γνωριζει το μελλον του, που βαδιζει, και οχι να εχει ραντεβου στα τυφλα, με το αγνωστο, εχει προσδοκιες, διψαει για την αναγεννηση του συλλογου, και σας το δειχνει καθημερινα με το παθος του,δικαιωστε τον, δωστε του φως, δωστε του οραμα και ελπιδα.

 Υπαρχει πικρα και απογοητευση στο αγωνιστικο κομματι,ορατο σε ολους μας αυτο, δυο αγωνιστικες τωρα, χασαμε με κατεβασμενα τα χερια απο τους δυο νεωφωτιστους, παρουσιαζοντας μια ομαδα χωρις αρχη και τελος,χαμενη στο χορταρι, χωρις αγωνιστικους προσανατολισμους, ασυνδετη σε ολες τις γραμμες, και το κυριοτερο δεν ειδαμε κατι, που να μας κανει να αισιοδοξουμε για το μελλον, ειναι αρχη θα πει καποιος, δεκτον, καποιος αλλος θα πει, να φυγει ο προπονητης, δεκτον και αυτο,  πολλα μπορουμε να πουμε ο καθενας απο εμας, για αυτα ομως υπυθευνοι ειναι αυτοι που εχουν τα κουμαντα τις ομαδας στα χερια τους, αστα βαλουν κατω, και να δουν πως θα αλλαξει αυτη η κατασταση, εμεις το χρεος μας στα πεταλα της γης, οι αποφασεις ομως πρεπει να ειναι αμεσες,πριν ξεφυγει η κατασταση, και τρεχουμε και δεν φτανουμε,οχι εν βρασμο ψυχης αλλα με καθαρο μυαλο.

 Ποναμε και υποφερουμε ολοι, με οσα διαδραματιζονται στην ομαδα μας,ομως δεν κουραστηκαμε ομως,δεν υποχωρουμε,στηριζουμε και περιμενουμε, πραξεις απο ολους,σπασμωδικες κινησεις,και πανικος δεν αποτελουν συμμαχο μας,ολοι δακρυσαμε με την χθεσινη εμφανιση δευτερη στην σειρα τραγικη, σε ολους περασε απο το μυαλο μας ο περσυνος γολγοθας, δεν ειπε ομως κανεις οτι η φετινη χρονια θα ειναι ευκολη, αντιθετως θα ειναι δυσκολοτερη απο την περσυνη,απλα τωρα που ειναι καιρος, ας δουμε τα λαθη μας, και ας τα διορθωσουμε το συντομοτερο δυνατο χρονος υπαρχει.

Ακολουθει το παιχνιδι με τον Ατρομητο στο Περιστερι, φροντιστε να ειμαστε εκει στο πλευρο του Θεου, και να τραγουδαμε για αυτον, τιποτα δεν σταματα αυτον τον ακουραστο και πικραμενο λαο, εχει αστειρευτη αγαπη να δινει για αυτο που λατρευει και αγαπα, καντε τον να ξανακερδισει την χαμενη περηφανεια του, δωστε του χαρες, πικρες τον εχετε κερασει πολλες, σας δειχνει τον τροπο με την στηριξη του, τι ζηταει; το αυτονοητο τον ΑΡΗ πρωταγωνιστη, τον ΑΡΗ μεγαλο, τον ΑΡΗ, των τιτλων, τον ΑΡΗ των ιδρυτων του, τον ΑΡΗ της καρδιας του, μεγαλο και τρανο, και οχι ερμαιο του καθε χωριου,δεν συμβιβαζετε με τον ΑΡΗ που του προσφερετε τα τελευταια χρονια, βγαλτε απο το ληθαργο του, τον γιγαντα του ελληνικου ποδοσφαιρου,μην τον κρατατε ομηρο, νιωστε τον παλμο του κοσμου,ανταμειψτε τον για τις θυσιες του, καντε τον περηφανο, δωστε λυσεις στα χρονια προβληματα, μην επαναλαμβανετε τα ιδια λαθη.
 ΑΡΗ ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ