Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕΣ

 

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980...
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.....
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά..
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλούσαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνούσαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάναμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλούσαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations,Χbox, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, εννιάπετρο,κουτσό,αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο!
Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Τα αγόρια φλέρταραν τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....

 

ENA AΡΘΡΟ ΤΟ ΠΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ ΛΑΕ ΜΟΥ

Πλησιαζει το Πασχα σε λιγες μερες,μες της ανοιξης την ευωδια.

Τα παντα γυρω μας ανθισμενα,μελωδιες απο τους τραγουδισταδες της φυσης ακουγονται παντου, και ομως στις καρδιες μας απολυτη σιγη. Ενα μεγαλο παραπονο κατατρωει τις σαρκες μας, και μας βυθιζει στην μελαγχολια.

ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ ΛΑΕ ΜΟΥ σταματημο δεν εχουν, και πως να εχουν απο την στιγμη που εφιαλτες ξεπηδουν συνεχεια στην ιστορια σου απο αρχαιοτατων χρονων, μονο που οι πιο συγχρονοι ειναι λυκοι μεταμφιεσμενοι σε αμνους, και εσυ λαε μου δεν μπορεις να τους διακρινεις.

Μια χωρα φαρος του πολιτισμου, ταπεινωμενη απο τους ηγετες της, παραδιδεται μερα με την μερα σε ξενα χερια, και εσυ λαε μου απαθης,ανημπορος, περιμενεις καποιον να σε σωσει, να αναστηθεις. Σε σταυρωνουν καθε μερα οι γραμματεις και οι φαρισαιοι και εσυ τι; Τι κανεις για ολα αυτα; Σηκωνεις ταπεινωμενος τον σταυρο του μαρτυριου στον δικο σου γολγοθα, σε ενα κοσμο που κυριαρχει το ψεμα, η απατεωνια, και οτιδηποτε εχει να κανει με το κακο σου, παραμεριζοντας οτι εχει να κανει με το καλο σου. Δεν αναζητας την αληθεια, την τιμιοτητα, την ηθικη, τα λογια τα σταρατα.

Υπαρχουν και πιο εντιμοι αναμεσα μας, διπλα μας αφανεις, και ομως εσυ θεοποιεις αυτους που σε φερανε σε αυτην την κατασταση γιατι αραγε; Καθε μερα δυσφορεις με αυτα που συμβαινουν γυρω σου, αλλα και με αυτα που θα ερθουν, αποκαλωντας το κρατος οικο ανοχης, μονο που ξεχνας οτι και εσυ σε αυτο ανηκεις,αυτα τα δυο πανε πακετο,συμβαλεις και εσυ για ολα αυτα δεν εισαι αμοιρος ευθυνων.

Δεν σου κανει εντυπωση που ζεις σε μια χωρα παγκοσμια πρωταθλητρια της διαφθορας που χρεωκοπησε και δεν υπαρχουν ενοχοι, σου φαινεται αστειο; Ειδες εσυ κανενα ενοχο; Βουτηγμενη η χωρα του Σωκρατη, του Πλατωνα, του Ελυτη, στα σκανδαλα τις μιζες απο την κορυφη εως τα νυχια, και ενοχοι πουθενα. Αυτα μονο στην Ελλαδα συμβαινουν πουθενα αλλου στον κοσμο. Το κανουν πλεον τοσο ξεδιαντροπα που εχει καταντησει πλεον η παρανομια καθεστως. Πολιτικοι, δικαστες, κρατος, λαος, μια σαπιλα σε ολο της το μεγαλειο καταρευση των παντων. Μια απλη ερωτηση κανω σε ολους μας που ειναι οι ενοχοι; Ψαξε, ψαξε δεν θα τους βρεις, ο κοσμος το εχει τουμπανο και εμεις κρυφο καμαρι που λεει και μια παροιμια μας.

Γιατι δεν αντιδρουμε;

Μηπως ειμαστε συνενοχοι σε αυτο;

Ταπεινη μου γνωμη ειναι οτι εχουμε αγνοια, και σε αυτην την αγνοια πατανε οι πολιτικοι μας μηδενος εξαιρουμενου, και τρωνε τα λεφτα του κοσμακη, που δεν τα φαγαμε μαζι, και ενω λεφτα υπαρχουν για αυτους, εσυ λαε μου καλεισε να πληρωσεις τα σπασμενα, και αυτοι στην υγεια του κοροιδου απολαμβανουν τους καρπους σου το βιος σου. Εσυ βυθισμενος στην μελαγχολια σου ψαχνεις να βρεις σωτηρες, εγινες λαε μου εριφιο στην σφαγη, οβελιας στην θεση του οβελια.

Δεν υπαρχουν σωτηρες εσυ λαε μου θα δωσεις τις λυσεις οπως εκανες χιλιαδες χρονια τωρα, εσυ θα φερεις την ανασταση σου και θα λυτρωθεις απο τα παθη σου.

Πιο εντιμη ειναι μια πορνη απο εσας που μας κυβερνατε που δινει τον οργασμο της σε αυτον που γουσταρει, η ντροπη δεν ανηκει μονο σε αυτην αλλα και σε οσους συμμετεχουν γυρω απο αυτην, σας κουρασα με τους προβληματισμους μου, σκεψεις κανω οπως ολοι σας και μακαρι να τις ενωσουμε για το καλο μας.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

O ΠΩΛΩΝ ΕΠΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΩΛΩΝ ΤΗΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ

Αναπολω πολλες φορες τα παιδικα μου χρονια που ανεμελος επαιζα στις γυρω αλανες, φτωχικα μεν τοτε εκεινα τα χρονια μα τοσο ευτυχισμενα, για εμας τους μικρους οι ατελειωτες ωρες παιχνιδιου ηταν το κατι αλλο στην καθημερινοτητα μας. Παιχνιδι και δοξα το θεο, μακρυα απο αγχος,βασανα και οτι αλλο βαζανιζει τους ενηλικες. Με αφορμη την παραπανω εικονα που εχω αναρτησει ερχονται μνημες στον νου μου και τις μοιραζομαι μαζι σας. Οταν με εστελνε η μητερα μου να κανω τα θεληματα της ημερας στο μπακαλικο της γειτονιας, και οχι στο πλεον εξελιγμενο απροσωπο Σουπερ Μαρκετ, παντα το βλεμα μου επεφτε στην συγκεκριμενη εικονα, και στο βερεσε δεν διδετε.  Τον αδυνατο ανθρωπακο, με τα κουρελιασμενα ρουχα, σε ενα σπιτι ετοιμοροπο, πνιγμενο στα χρεη, τον ΠΩΛΩΝ ΕΠΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙ, και τον ευσωμο κυριο, τον καλοντυμενο, στο πολυτελεστατο γραφειο του, να απολαμβανει τα κερδη του, τον ΠΩΛΩΝ ΤΗΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ. Αυτη η εικονα εμεινε χαραγμενη μεσα μου, η συμπαθεια μου εγερνε στον φτωχο αδυνατο ανθρωπακο που πασχιζε για την επιβιωση του, χωρις να κραταω κακια στον ευσωμο κυριο που πλουτιζε, ποτε δεν ξερεις πως τα φερνει η μοιρα στους ανθρωπους, το θεμα ειναι τι ψαχνεις πανω στην γη. Εγω προσπαθω παντα να αγαπω, να συμπονω, και να προσφερω οπου μπορω την βοηθεια μου σε ανθρωπους που την χρειαζονται με μοναδικο κερδος να δω το χαμογελο στα χειλη τους, και πιστεψτε με αυτη η ανταμοιβη ειναι ενας τεραστιος πνευματικος θησαυρος που δεν εξαγοραζετε με ολο το χρυσαφι της γης .Αλλοι προτιμουν το χρημα ενα αψυχο χαρτι, το οποιο εχει θεοποιηθει, και εχει οδηγησει την ανθρωποτητα  σε πολεμους, κλιματικες αλλαγες λογω ρυπανσης, φτωχεια και πεινα σε εκατομυρια συναθρωπους μας, κανοντας τους ανθρωπους να υποφερουν Στην θεση του αδυνατου ανθρωπακου στην σημερινη εποχη ειναι μια μεγαλη μεριδα ανθρωπων  της πατριδας μας,που θα γινει ακομα μεγαλυτερη τα επομενα χρονια, αλλα και εκατομυρια ανθρωποι παγκοσμιως που δεν εχουν καν τροφη ποσο μαλλον ολα τα υπολοιπα, και στην θεση του λαμπερου ευσωμου κυριου οι πολιτικοι της πατριδος μας και ανα τον κοσμο και ενα μικρο ποσοστο παγκοσμιως που γευονται  την πληθωρα των υλικων αγαθων διχως να σκεφτονται τους υπολοιπους. Το τι κανει ο καθενας ειναι δικος τους λογαριασμος, δεν θα καθησω να το αναλυσω στην παρουσα φαση, απλα θα θεσω ενα ερωτημα ποιος απο τους δυο ειναι ευτυχισμενος; Ο ΠΩΛΩΝ ΕΠΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙ Η Ο ΠΩΛΩΝ ΤΗΣ ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ; η απαντηση βρισκετε στον εσωτερικο ψυχικο κοσμο του καθενος απο εμας. Εγω την ξερω την εχω φιλοσοφησει, και απο τις δυο πλευρες την κραταω για μενα, γιατι δεν θελω να επηρεασω την σκεψη σας εσεις τι λετε; Τι ομορφος θα ηταν ο κοσμος μας αν αυτοι οι δυο κυριοι μοιραζοντουσαν αρμονικα τα αγαθα της γης.Η ζωη καποια στιγμη και για τους δυο πρωταγωνιστες μας τελειωνει, κανεις δεν θα παρει τιποτα μαζι του παρα μονο την ψυχη του σαν εισητηριο για την μεταβαση του σε αυτο το ταξιδι, ολα εδω μενουν, στον αγνωστο αυτο προορισμο οι δυο φιλοι μας θα εχουν τον χρονο πολλα να πουν ο ενας στον αλλον, το ποιος θα βγει κερδισμενος δεν εχει σημασια, μοναχα ο θεος το ξερει. Ας ελπισουμε να υπαρχει χωρος και για τους δυο  θα δειξει η πορεια τους. μοιραζεσται,αγαπατε και μην εχθρευεσται. ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ ΟΜΟΡΦΗ ΛΑΜΠΕΡΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΣΑΣ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΕΙ ΚΟΝΤΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ, ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΑΣ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ 

ΑΧ! ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ! ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Γεννηθηκαμε στον παραδεισο της γης, στην χωρα της επαγγελιας, στην δικια μας εδεμ, μια χωρα με απεραντο γαλαζιο, με ολες τις ομορφιες της φυσης γυρω της, περικυκλωμενη απο ουρανο και θαλασσα, με τον ηλιο συντροφια της τις περισσοτερες μερες του χρονου. Σε μια χωρα που ο πολιτισμο της εφτασε κατα την αρχαιοτητα σε υπερτατα σημεια αγγιξε σχεδον το τελειο, στην χωρα του φωτος που ακομα μεχρι τωρα ολες οι φυλες του κοσμου πορευονται με αυτα που αφησαν σαν παρακαταθηκη οι προγονοι μας. Και τωρα τι; Τωρα εμεις οι νεοελληνες βυθισμενοι στο σκοταδι κατρακυλαμε μερα με την μερα ολο και περισσοτερο, και σταματημο δεν εχουμε, με πολιτες χωρις παιδεια, σεβασμο, αξιες, αδιαφορους, με πολιτικους υπηρετες ξενων συμφεροντων, προδοτες τις χωρας, συγχρονους εφιαλτες. Φτασαμε πλεον στον πατο του βαρελιου, και το περιεργο της υποθεσης, ψαχνουμε συνεχεια φαντασματα για το ποιος φταιει για ολα αυτα, ριχνοντας τις ευθυνες ο ενας στον αλλο γιατι εχουμε μαθει παντα να μεταφερουμε τις ευθυνες καπου αλλου ποτε σε εμας. Μην ψαχνετε αλλο φιλοι μου, ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ σε οτι μας συμβαινει, πρωτα απο ολα οι πολιτες αυτης της ΜΕΘΥΣΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ  με τις επιλογες μας τοσα χρονια  σε καθε εκλογικη αναμετρηση δινοντας παντα την ψηφο μας κατ" επαναληψη σε αυτους που οδηγουσαν την χωρα στην καταστροφη γνωριζοντας οτι μας δουλευουν, μας κλεβουν, και ομως εμεις σταθερη αξια τον χαβα μας συνηγορουσαμε σε αυτο βολεμενοι στον μικροκοσμο μας, στον καναπε μας αδιαφορωντας για τα παντα σκεπτομενοι το εγω μας και οχι το εμεις. Σε οτι ψευτικο μας προσφεραν  λεγαμε ναι, χωρις βουληση, κανοντας στην ακρη οτι υγιες και αληθινο υπηρχε, αν υπηρχε. Λεγαμε ναι στο ψεμα που πρεπει να εφευρεθει και οχι στην αληθεια που ητανε μπροστα μας. Οι πολιτικοι την δουλεια τους κανανε γιατι τωρα τους βριζετε; Εσεις δεν τους εκλεγετε η κανω λαθος; Εχετε την εντυπωση οτι θελουν το καλο σας; Το παραμυθι της ελπιδας σας πουλανε με λιγο δημοκρατια για σαλτσα, και διαφορες ατακες του στυλ ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ, ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ, Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ, για αλατοπιπερο, και εσεις δεν μπορειτε να αντισταθειτε παραμυθιαζεσται, και γινεσται ενα με αυτους, απλο ειναι εχετε μαθει να σας χαιδευουν τα αυτια. Γιατι λοιπον τωρα ζητατε τα ρεστα; Καντε πρωτα την αυτοκριτικη σας, βαλτε το ΕΜΕΙΣ πανω απο το ΕΓΩ σας και μετα παμε παρακατω, ετσι κανουμε καποια βηματα μπροστα γιατι μας εχει παρει η κατηφορα με σπασμενα φρενα. Ακομα δεν εχουμε δει τιποτα απο αυτα που θα επακολουθησουν, ολοι αυτοι της μεταπολιτευσης που το 1974 φωναζανε ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ειναι αυτοι που μολις πηραν την εξουσια στα χερια τους μας ξαναγυρισαν στο ιδιο συνθημα,ουτε ενα βημα μπροστα, ΨΩΜΙ= γιατι θα πειτε το ψωμι ψωμακι, ΠΑΙΔΕΙΑ= αυπαρκτη εδω και αιωνες, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ= απο τα ξενα συμφεροντα που κατατρωνε τις σαρκες μας. Τιποτα φιλοι μου δεν αλλαξε τοσα χρονια. ΕΛΠΙΔΑ; Ισως να υπαρχει στην νεα γενια, αν δεν εχει μολυνθει απο το μικροβιο που τις εχουμε μεταδωσει ,εμεις οι μεγαλυτεροι, γιατι συνηθως το μηλο κατω απο την μηλια πεφτει, παραδιδωντας τους ενα μελλον αβεβαιο διχως αυριο. Καποτε μου λεγανε οτι οι Ελληνες μεταναστες ειναι πιο Ελληνες απο εμας τους γηγεννης, δεν μπορουσα να το πιστεψω, κανοντας ομως ενα ταξιδι στην ακρη της γης, στην αλλη πλευρα του ατλαντικου στο ΤΟΡΟΝΤΟ του ΚΑΝΑΔΑ, οχι μονο το επιβεβαιωσα αλλα εμεινα εκπληκτος για τη αγαπη τους για την πατριδα, και τον πονο που εχουνε για αυτην, το δακρυ τους, μονο στο ακουσμα της λεξης ΕΛΛΑΔΑ  με εκανε να νοιωθω περηφανεια οτι ακομα κατι υπαρχει δεν εχουν ολα ισοπεδωθει, οι Ελληνες του εξωτερικου κρατανε ακομα την φλογα του φωτος αναμενη, την ΕΛΠΙΔΑ. Διαλεξαμε τοσα χρονια οχι τον δρομο των προγονων μας, την αρετη, την παιδεια, την σοφια, το φως, οτι σωστο και εναρετο μας ειχανε αφησει παρακαταθηκη, αλλα το ακριβως αντιθετο, μαιμουδιζοντας τον Αμερικανικο τροπο ζωης και εκει που τους λεγαμε αμερικανακια και καλαμπουριζαμε τωρα εμεις ειμαστε τα Αμερικανακια γιατι το ονειρο που μας προσφερανε ειχε σκοπο το κερδος τους εις βαρος μας, μας δυαλισανε την οικογενεια, την πατριδα, την θρησκεια, σε ενα μεγαλο βαθμο τα εχουν καταφερει. Το θεμα ειναι τι κανουμε εμεις απο εδω και περα; Θα το επιτρεψουμε αυτο; Μια ευχη κανω ΑΧ! ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ ΓΥΡΝΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΣΟΥ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙΣ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΛΛΟ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ.

ΑΝΘΡΩΠΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Χρονια τωρα εψαχνα να βρω το ελιξηριο της  ζωης, μεσα απο βιβλια, μεσα απο διαπροσωπικες σχεσεις, καταστασεις ,εμπειριες, και ηταν τοσο απλο και μπροστα στα ματια μου, τελικα το βρηκα δεν ειναι τιποτα αλλο εκτος απο το χαμογελο. Για αυτο λοιπον φιλοι μου ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ και γεμιστε την ζωη σας με ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ σε οτι συμβαινει γυρω σας, θα μου πειτε με την σειρα σας, τι μας λες ρε φιλε ευκολο το εχεις την σημερον εποχη, και ειδικα τωρα που ο κοσμος μερα με την μερα βυθιζεται στην καταθλιψη για διαφορους λογους ειτε οικονομικους, ειτε απωλειας ενος προσωπου, ειτε ερωτικους. εμεις να χαμογελαμε; και εγω με την σημερα μου θα σας ρωτησω τι θα κερδισετε εαν εξακολουθειτε να σκεφτεστε με  ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ; Τιποτα δεν ειναι ευκολο ολα θελουν τον χρονο τους, εαν υπαρχει χρονος. Σκεφτειτε λοιπον αν καθομασται και στεναχοριωμαστε τι βγαζουμε; ερωτω; και απαντω ταυτοχρονα ΤΙΠΟΤΑ παρα μονο προβληματα υγειας. Τι γινετε οταν βρισκομαστε στο πελαγος σε μια φουρτουνα; αστραπες, βροντες, θεριεμενα κυμματα, ανταρες και μετα; ΝΗΝΕΜΙΑ. Στην συγχρονη εποχη του καταναλωτισμου της υποτιθεμενης καλυτερης διαβιωσης εχουμε δωσει αξια σε αψυχα πραγματα που το μονο που μπορουν να μας προσφερουν ειναι αγχος, στεναχωριες, και καταθλιψη. Το αγχος ειναι αυτο που μας αρρωσταινει και επιβαρυνει την υγεια του καθε ανθρωπου προς το χειροτερο, και τι κανουμε οταν αρρωσταινουμε, για να γιατρευτουμε; απαντηση παμε στον γιατρο και παιρνουμε φαρμακα. Σην δικη μας περιπτωση ομως το μοναδικο ΦΑΡΜΑΚΟ που δεν θελει συνταγη γιατρου  και ειναι εντελως ΔΩΡΕΑΝ χωρις καμια επιβαρυνση στους δυσκολους αυτους καιρους ειναι ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ, το οποιο γιατρευει τα παντα μα τα παντα σας λεω κατααρχην μας κανει να αισθανομαστε καλυτερα, πιο ομορφα,  γεμιζουν τα κυταρα μας ενεργεια τα αναζωογονει, μας δινει δυναμη και κουραγιο και ολα μονομιας γινονται μια αναμνηση παλια κιτρινο γραμμα στο συρταρι που λεει και ενα τραγουδι δεν νομιζετε; και οταν το εχουμε το μοιραζομαι και στους αλλους, που το εχουν αναγκη με δυο καλες κουβεντες βρε αδερφε, με ενα νευμα, δεν ξερετε ποση χαρα μοιραζετε με αυτον τον απλο και ανεξοδο τροπο. Δοκιμαστε το και εσεις δεν εχετε να χασετε τιποτα, μονο κερδος μπορει να εχετε, και τι ΚΕΡΔΟΣ  μα πανω απο ολα καλυτερη υγεια, λαμπεροτερο προσωπο γεματο φως, θετικη σκεψη, ομορφια. Τι περισσοτερο να ζητησει ενας ανθρωπος απο την ζωη; για αυτο λοιπον η συμβουλη της ζωης, το ελιξηριο αυτης ειναι ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΘΡΩΠΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΣΚΕΨΟΥ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗ ΣΕ ΔΙΑΡΚΕΙΑ.

ΑΓΑΠΑΜΕ;

Σημερα και μετα απο ενα γεγονος που κλονισε την ηρεμια μου, αρχισαν οι παρεξηγησεις στους τριτους, και εγω σαν απλος θεατης των γεγονοτων μου δημιουργηθηκε ενα ερωτημα- που ειναι η αγαπη που πρεπει να εχουν οι ανθρωποι μεσα τους; 

1. ΑΓΑΠΗ, μια λεξη με πολλα νοηματα και ομως οι περισσοτεροι την προσπερνανε σαν να ειναι λεξη  για πεταμα. 
2. ΑΓΑΠΗ, μια λεξη που πρεπει να κυριαρχει σε ολα τα μηκη και πλατη της γης. 
3. ΑΓΑΠΗ,  μια λεξη που δεν πρεπει να λειπει απο κανεναν και ομως λειπει απο τους περισσοτερους. 4. ΑΓΑΠΗ, μια λεξη που οποιος την εχει ειναι ανωτερος ανθρωπος.
5. ΑΓΑΠΗ, μια λεξη που μπορει να βοηθησει πολλους και να γινουν πολλα.
6. ΑΓΑΠΗ, μια λεξη που στο ονομα της σκοτωνονται οι ανθρωποι.

Και ολα αυτα για αυτην την ΑΓΑΠΗ και ολα αυτα ΓΙΑΤΙ; γιατι δεν υπαρχει ΑΓΑΠΗ.  Τοτε μην λεμε οτι αγαπαμε τον ευατο μας, η τα παιδια μας, την οικογενεια μας, τους συγγενεις μας, οι φιλοι μας γυρω μας. Ελλειψη της αγαπης υπαρχει μισος μια λεξη και αυτη με πολλα νοηματα που οι περισσοτεροι αναλογως το γεγονος δεν ξερουμε τελικα εαν μισουμε η εαν τελικα ΑΓΑΠΑΜΕ.

ΜΙΑ ΙΔΕΑ

Ολα μεσα στην ζωη ειναι ενα ωραιο πανηγυρι, και ολα μετατρεπονται καλυτερα η χειροτερα απο εμας τους ιδιους αρκει να ξερουμε τι ζηταμε. Ηταν 17 Νοεμβρη χθες και ειπα να γραψω δυο σκεψεις ενθυμουμενος την επετειο του πολυτεχνιου γιατι ολα, ειναι αυτο το συγκεκριμενο γεγονος οτι καποιοι η καποιος παντα τα βλεπει αλλιως ΜΙΑ ΙΔΕΑ που αλλοι την κανουν πραγματηκοτητα, σε αλλους μενει ως ιδεα, σε αλλους χανεται στο περασμα του χρονου χωρις καν να φανερωθει η να συζητηθει και μπορει να ειναι κατι το τελειο, κατι το θετικο. Ετσι ξεκινησανε τα πανηγυρια. Ενα απο τα πανηγυρια ειναι και το γηπεδο μετατρεποντας το σε ναο οπως το λεμε ολοι οι φιλαθλοι και το ερωτημα που γενατε ειναι,οταν παμε σε ενα ναο δεν βριζουμε αρα που κολλανε τα υβριστηκα συνθηματα μεσα σε τετοιους ειδους ναους. Αλλα πρεπει να περιορισθουμε στο απλο λειτουργημα των ναων, δηλαδι στην ψαλμωδια ολων των ανθρωπων που στους δικους μας ναους μετατρεπονται σε τραγουδι πανω στις εξεδρες, ετσι πρεπει να δουμε την λειτουργεια των δικων μας ναων. ΜΙΑ ΙΔΕΑ να τι ζηταμε σε καθε αγωνα μια ευκαιρια στον δικο μας παραδεισο να παμε. ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΕΝΟΣ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΑΝ ΦΙΛΑΘΛΟΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΕ.