Η ΑΡΧΗ

Τις προάλλες είδα διάφορα αδέλφια στην ηλικία μου να φοράνε ένα t – shirt που έλεγε «τα χρόνια πέρασαν δεν βρίσκω γιατρειά».

 Θυμηθήκαμε λοιπόν κατά την επιστροφή από την Πάτρα τις παλιές ιστορίες του οπαδικού κινήματος του Θεού στην Αθήνα.

 Με τις προτροπές των αδελφών και φίλων μου είπαμε να τις καταγράψουμε εδώ ώστε να μείνει κάτι από εκείνη την πιο ρομαντική εποχή που σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από την δημιουργία και πέρασμα στην σφαίρα του μύθου του αυτοκράτορα του Ελληνικού Μπάσκετ.

 Πρώτα από όλα να πω ότι η εποχή εκείνη ήταν τελείως διαφορετική σε ότι αφορά τους οπαδούς από ότι σήμερα.

 Υπήρχε στους αντίπαλους οπαδούς μεγαλύτερη μπέσα και φιλότιμο.

 Η οργάνωση με τα μέσα της εποχής (ούτε κινητά, ούτε facebook) ήταν διαφορετική σαφώς πιο δύσκολη, και τότε για να στήσεις εξέδρα εκτός έδρας έπρεπε να ματώσεις, καθώς οι οργανωμένες εκδρομές ήταν σπάνιες και η παρουσία αστυνομίας ελλιπής.

 Θέλω επίσης να τονίσω ότι τόσο προσωπικά όσο και τα περισσότερα αδέλφια της εποχής δεν επιθυμούσαμε την βία και τις φασαρίες και όσες ιστορίες γράψουμε αυτό το διάστημα που θα έχουν περιστατικά τέτοια, δεν αποτελούν προώθηση πρακτικών βίας αλλά απλά γεγονότα που συνέβησαν από την κακή μας τύχη.

 Τέλος θέλω να πω ότι τα χρόνια έχουν περάσει και πολλά αδέλφια δεν τα θυμάμαι ούτε σαν ονόματα, ούτε σαν πρόσωπα. 

Αλλά και για όσους αδελφούς θυμάμαι δεν θα αναφέρω τα ονόματά τους – θα χρησιμοποιώ αρχικά ή ψευδώνυμα - καθώς ορισμένοι από αυτούς δεν είναι πλέον μαζί μας.

 Ξεκινάμε με την πρώτη μου σοβαρή οπαδική εμπειρία, που συνέβη την άνοιξη του 1983.

 Μία από τις πιο όμορφες στιγμές μας ήταν όταν σηκώσαμε στον Πανελλήνιο το πρωτάθλημα στο μπάσκετ.

 Τότε δεν είχε play off κτλ και ακριβώς πίσω μας ήταν ο βαζέλας και αν δεν κερδίζαμε τον Πανελλήνιο θα ήταν αυτός πρωταθλητής.

 Τότε δεν είχαμε σύνδεσμο (στα σπάργανα ήταν ο νέος σύνδεσμος), και ήταν η εποχή που δεν ήμασταν σοβαρά οργανωμένοι.
 Εγώ ο Πάρης, ο Μάριος και ο Γ.Γ. ξεκινάμε στα τυφλά να πάμε στον Πανελλήνιο που η περιοχή τότε έβριθε από βάζελους. 

Με άγνοια κινδύνου είχα φτιάξει και μία κίτρινη σημαία, η οποία είχε κοντάρι ξύλινο και δεν κρυβόταν με τίποτα.

 Περνάμε σχεδόν 500 μέτρα από το γήπεδο πεζοί από διάφορους που απλά μας κοιτούσαν και έξω από το γήπεδο μας περιμένει ωραία έκπληξη καθώς τα αδέλφια από τον βορρά αλλά και άλλοι από τον νότο 2 ώρες πριν αρχίσει το ματς είχαν μαζευτεί. (πάνω από 300 πρέπει να ήμασταν). 

Μπαίνουμε στο γήπεδο και παίρνουμε το πρωτάθλημα άνετα ενώ στις εξέδρες γινόταν πανζουρλισμός. 

Μέσα ήταν πολλοί βάζελοι που όλο μας τσιγκλούσαν αλλά και εμείς δεν πηγαίναμε πίσω.

 Τότε ήταν ένα σύνθημα «ανοίχτε την πύλη γαμ…ται το τριφύλλι» και όλο αυτό φωνάζαμε.

 Μετά τα πανηγύρια φεύγουμε από το κλειστό και καμιά δεκαριά κατηφορίζουμε προς Πατησίων και πάλι με άγνοια κινδύνου μέσα στην καλή χαρά.

 Σε ένα τοίχο του στίβου του Πανελληνίου όπως κατεβαίναμε, έχουν στριμώξει οι βάζελοι έναν δικό μας χωρίς ακόμα να τον έχουν πειράξει. 

 Μετά μάθαμε ότι αυτός ο αδελφός, είχε και άλλες παρτίδες με αυτούς που τον είχαν στριμώξει, με ναρκωτικά. 

Εγώ κρατάω την σημαία, και είναι ο Πάρης δίπλα μου και άλλα παιδιά, πιο πολύ θυμάμαι τον Γ.Γ. που μέχρι τα 12 ήταν γαύρος και έτσι κι αλλιώς τους είχε άχτι τους βάζελους. 

Φεύγουν κάποιοι τρέχοντας να ειδοποιήσουν όσους από τους δικούς μας ήταν στο γήπεδο ακόμα, και πιάνει ο Γ.Γ. την σημαία μου με το ξύλινο κοντάρι και ορμάει μόνος του πάνω σε τουλάχιστον είκοσι άτομα. 

Τρεις – τέσσερις από εμάς όρμησαν και αυτοί.

 Εγώ μάσησα διότι δεν είχα βρεθεί πότε πριν σε φάση και δεν είχαμε ακόμα αναπτύξει το αίσθημα της αδελφικότητας.

 Τους δικούς μας τους τσάκισαν οι βάζελοι αν και ο Γ.Γ. πρόλαβε να τους κάνει ζημιά.

 Σκάνε μύτη και οι υπόλοιποι δικοί μας που είχαν μείνει το γήπεδο και παίρνουμε στο κυνήγι τους βάζελους που φαίνεται από τότε κονομήσανε το προσωνύμιο λαγοί διότι μόλις οι αριθμητικές αναλογίες άλλαξαν και χωρίς να έχουν φάει ούτε μία το έβαλαν στα πόδια. 

Έρχεται ο Γ.Γ. και μου δίνει την σημαία μου, και μου λέει αχχχχ το ευχαριστήθηκα.

 Τον κοιτάω και του λέω ρε μάπα έφαγες πολύ ξύλο. 

Μου λέει το θέμα δεν είναι πόσο έφαγα αλλά πόσο έριξα.

 Του λέω αν δεν ερχόντουσαν τα άλλα αδέλφια τι θα κάνατε;

 Μου λέει θα ορμάγατε εσείς άμα βλέπατε ότι μας πατάνε. (και είχε δίκιο καθώς έτσι συνέβη μετά από καιρό στην Νέα Σμύρνη). 

Αυτό ήταν για εμένα το βάπτισμα του πυρός και η αρχή της οπαδικής μου πορείας που συνεχίστηκε για χρόνια σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια του Θεού στην Αθήνα.

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ

Η χρονιά που πέρασε…. 

Πόσα συναισθήματα μας χάρισε αυτή η χρονιά στο μπάσκετ.

 Μας έδωσε τα πάντα.

 Τώρα μας προσφέρει και ένα παράξενο μείγμα συναισθημάτων.

 Αυτό το μείγμα είναι πρώτα από όλα η λύπη.

 Λύπη διότι τέλειωσε κάτι όμορφο.

 Μετά είναι η έντονη προσμονή για την συνέχεια. 

Απορίες για ποιούς λόγους η διαιτησία έχει τόση εμπάθεια για την αγάπη μας. 

Ακόμα και σε μία σειρά με το χανούμι, που μόνο γόητρο είχε.

 Και τέλος περηφάνια για όλα αυτά που η ομάδα σε ελάχιστο χρόνο κατάφερε. 

 Από τώρα θα μετράμε αντίστροφα τις ημέρες μέχρι την στιγμή που η συμμορία μας θα βγει ξανά στο παρκέ να κατακτήσει νέες κορυφές και νέους στόχους.

 Και αυτή η γλυκιά προσμονή για την επόμενη ημέρα του αυτοκράτορα είναι που θα μας κρατήσει όλο το καλοκαίρι το πάθος μας ζωντανό και αμείωτο.

 Θυμάμαι ένα από τα πρώτα άρθρα της χρονιάς , τότε που τυχαία πάλι το χανούμι ήταν στο δρόμο μας στο κύπελλο. 

Είχαμε προβλέψει ότι η αγάπη μας θα τα βάλει με τα συμφέροντα και θα γίνει πόλεμος. 

Πόσο δίκιο είχαμε…. Είχαμε ζητήσει από τον κόσμο μας να είναι κόσμιος και να προστατέψει την ομάδα.

 Το έκανε ο κόσμος μας αυτό. 

Χάσαμε το μέτρημα των sold out και η μόνη φορά που παίξαμε χωρίς κόσμο ήταν από απόφαση της διοίκησης.

 Συγχαρητήρια λοιπόν στον κόσμο μας.

 Σε πολλά άρθρα μας είχαμε ευχαριστήσει την διοίκηση για ότι είχε κάνει και την είχαμε προτρέψει να αντιμετωπίσει το θέμα της διαιτησίας.

 Πόσο δίκιο είχαμε τελικά.

 Και η διοίκηση ανταποκρίθηκε και σε αυτό.

 Με τρόπο πρωτότυπο έστειλε το μήνυμα ότι έχει καταλάβει τι γίνεται.

 Συγχαρητήρια λοιπόν και στην διοίκηση.

 Πολλά συγχαρητήρια στους παίκτες μας και στο προπονητικό team.

 Με πλήθος προβλημάτων αλλά και φαλτροσφυριγμάτων τράνταξαν συθέμελα τις ισορροπίες σε Ελλάδα και Ευρώπη και έβαλαν παρακαταθήκη για το μέλλον.

 Είχαμε βαρεθεί να λέμε όλη την χρονιά ότι η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί. 

Δεν πήραμε ούτε ένα παίχτη και έτσι η κούραση και οι τραυματισμοί έφεραν την ομάδα σε δύσκολη θέση άσχετα αν κατά βάση ανταποκρίθηκε με ότι είχε.

 Πολλά συγχαρητήρια στον κο Πρίφτη και για το ήθος του και για την πολλή δουλειά που έκανε.

 Στο μόνο με το οποίο διαφωνούμε με τον τεχνικό μας είναι στο θέμα της ενίσχυσης της ομάδας. 

 Το τελευταίο ευχαριστώ και τα τελευταία συγχαρητήρια θα πάνε σε ανθρώπους εκτός ομάδας. 

Μεγάλο ευχαριστώ για την διαιτησία. 

Κατάφερε να αποδείξει με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι στο παρασκήνιο σκιές προσπαθούν να καθορίσουν τις τύχες του μπάσκετ στην Ελλάδα.

 Πολλά συγχαρητήρια στους ανθρώπους με τα γκρι που πλέον κατόρθωσαν να καταδείξουν πόσο πολύ μπλεγμένοι είναι στην διαπλοκή.

 Τώρα που όλη η Ελλάδα - και όχι μόνο - είδε το έργο τους έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. 

Καλό μας καλοκαίρι αδέλφια. 

Αγκαλιά με τα όνειρά μας αποσυρόμαστε όπως και οι παίκτες μας και τα ξαναλέμε ακόμα πιο αγριεμένοι από την νέα σεζόν. 

Στην κερκίδα θα με βρείτε αδέλφια…

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ

Πάρα πολύ κουβέντα γίνεται και θα γίνει για το μετοχικό κεφάλαιο και τα διοικητικά γενικότερα του ποδοσφαίρου.

 Είδα ότι πολλά αδέλφια διαφωνούν με το ύψος του κεφαλαίου και εκφέρουν απόψεις σχετικά με το πόσο αξίζει η αγάπη μας στο ποδόσφαιρο.

 Είπα να συγκρατηθώ σε αυτό το άρθρο και να μην εκφέρω άποψη.

 Αντί άποψης θα παραθέσω κάποια στοιχεία που πρόχειρα συγκέντρωσα ώστε να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τι σημαίνει ένα – δύο – πέντε εκατομμύρια. 

Θα ξεκινήσω την παράθεση λέγοντας ότι τα μέσα μεικτά έσοδα για τις ομάδες της Β εθνικής δεν ξεπερνούν τα 500,000 το χρόνο. 

Είναι μοιρασμένα τα μισά σε έσοδα από αγώνες και τα άλλα μισά σε τηλεοπτικά.

 Σχεδόν όλες οι ΠΑΕ της Β που δημοσίευσαν ισολογισμό για το 2015 έχουν τα έξοδά τους σε ποσό μεγαλύτερα από τα έσοδά τους και «τρώνε» από το μετοχικό κεφάλαιο ώστε να ρεφάρουν την ζημιά. 

 Το ύψος του μετοχικού κεφαλαίου στις ομάδες της Β είναι κατά μέσο όρο κάτω από 500,000 ευρώ με την καθαρή θέση δηλαδή τα ποσά που μένουν στο κεφάλαιο μετά τα κέρδη και τις ζημιές να είναι πιο κάτω ή και αρνητικά.

 Με αυτές τις ομάδες θα αγωνιστούμε του χρόνου (ελπίζουμε δηλαδή) ώστε να ανέβουμε στην super λίγδα. 

Αλλά ας πάμε την ανάλυση και ένα βήμα παραπάνω.

 Αν πάρουμε τις μέσες ομάδες της super λίγδας θα δούμε ότι ο μέσος όρος του μετοχικού κεφαλαίου είναι περίπου 1,5 εκ ευρώ. 

Το θέμα λοιπόν δεν είναι μόνο τι μετοχικό κεφάλαιο έχεις, αλλά τι πλάνο έχεις.

 Μπορεί τα 1,2 εκ που ψηφίστηκαν - άντε 1,5 αν βάλει κανείς και το δάνειο - να είναι λίγα.

 Μπορεί να είναι και πολλά.

 Εξαρτάται τι πλάνο έχεις και τι χρειάζεται για να ανέβεις και να πάρεις και άδεια στην λίγδα.

 Ας το δούμε λοιπόν και αυτό. 

Αν έχουμε μετοχικό 1,2 εκ σημαίνει ότι ξεκινάμε την χρονιά με καθαρή θέση τα 1,2.

 Πόσα χρειαζόμαστε ώστε να φτιάξουμε ομάδα να ανέβει;

Από τα στοιχεία των ομάδων της Β και αυτών που πέφτουν από την λίγδα προκύπτει ότι για να κάνεις πρωταθλητισμό στην Β τα έξοδά σου (δηλαδή οι παίχτες βασικά) πρέπει να είναι γύρω στο 1,5 μύριο.

 Με τα έσοδα γύρω στις 500,000 ευρώ άντε κάτι παραπάνω γιατί είσαι ΑΡΗΣ, σημαίνει ότι θα φαγωθεί το μετοχικό κεφάλαιο στην επόμενη χρονιά.

 Άντε και ανεβαίνουμε εγώ λέω έστω με τόσο μικρά έξοδα.

 Πως θα πάρουμε άδεια στην λίγδα;

 Χρειάζεται πάλι φρέσκο χρήμα….. Η πρόταση που ψηφίστηκε δεν είναι ούτε μεγάλη ούτε μικρή. 

Ούτε καλή ούτε κακή.

 Ούτε σωστή ούτε λάθος.

 Είναι πολύ απλά ελλιπής. 

Διότι αδέλφια αυτό που εξακολουθεί να μην υπάρχει είναι το πλάνο που θα φέρει και θα στερεώσει τον ΑΡΗ μας, την αγάπη μας εκεί που ανήκει. 

Αυτό είναι το πρόβλημα της πρότασης που ψηφίστηκε.

 Πως θα ανεβούμε και πως θα πάμε ψηλά στην λίγδα δεν το προβλέπει η πρόταση που ψηφίστηκε. 

Πάμε λοιπόν όπως τόσα χρόνια άλλωστε με το δόγμα «βλέποντας και κάνοντας» χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό με άναρθρες κραυγές από σχετικούς και άσχετους όπως άλλωστε τόσο χρόνια συνηθήσαμε.

 Εμένα πάντως αδέλφια είτε στην Β είτε στην Γ είτε στο champion league, κάπου στο Βικελίδης θα με βρείτε.

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ

ΕΒΡΟΣ ΣΟΥΦΛΙΟΥ - ΑΡΗΣ 0-6

Ο Θεος του πολεμου, εβαλε τελος στον εφιαλτη των χωραφιων, εβαλε τελος σε ενα μαρτυριο που κρατησε δυο χρονια, σε ενα μαρτυριο που παραλιγο να αφανισει τον συλλογο,αλλα και στερησε την δυνατοτητα παραγωγη νεας γενιας φιλαθλων, και ολα αυτα για χαρη καποιων λιγων, που ζουν εις βαρος του συλλογου, η ευρεια σημερινη μας νικη επι καποιων εντεκα, σαν επιλογος σε αυτην την χρονια, δεν μου λεει απολυτως τιποτα, η μεγαλη βαθμολογικη διαφορα, εναντι των αδυναμων αντιπαλων μας, επισης δεν μου λεει κατι, αυτο που μου λεει πολλα, οχι μονο σε μενα αλλα και στην πλειοψηφια του κοσμου, που αγαπα αυτην την ομαδα παραφορα, ειναι η λαθος αποφαση των λιγων εναντι των πολλων, που οδηγησαν την ομαδα σε αυτο τον γολγοθα, με οτι αυτο συνεπαγεται, χωρις να υπαρχει κατι χειροπιαστο, οδηγησαν την ομαδα στο αγνωστο με βαρκα την ελπιδα.

 Κανοντας τον απολογισμο αυτης της αποφασης, βλεπουμε οτι δεν αλλαξε τιποτα αυτα τα δυο χρονια αυτης της περιπετειας, σε πρωτο πλανο η μιζερια, η φτωχεια, και η αβεβαιοτητα, για το τι μελλει γενεσθαι αυριο, και η απαξιωση του κοσμου, σε αυτο που του προσφερουν, δεν υπηρξε ουτε υπαρχει οραμα και ελπιδα για κατι μεγαλο, γιατι απλουστατα οι εχοντες επι της σκηνης αλλα και επι του παρασκηνιου τις τυχες της ομαδος στα χερια τους, δεν το επιτρεπουν λογω των μικροσυμφεροντων τους, πανω απο ολα η τσεπη του και σε δευτερη μοιρα η ομαδα της καρδιας μας.

 Την πρωτη χρονια του μαρτυριου, ανεβοκατεβαζαν απο την συγχυση τους, εφορους και προεδρους ερασιτεχνη, και στο τελος που γινετε το ταμειο, το πουλακι ειχε πεταξει, χαθηκε η χρονια και η ανοδος, αποτελεσμα αλλη μια μαυρη σελιδα, εξαιτιας τους στην ιστορια του συλλογου, και την φετινη χρονια ενω επιτευχθηκε η ανοδος ειχαν αφησει την εκκαθαριση στην τυχη της, μεχρι να κτυπησουν οι καμπανες του νεου νομου για να κινηθει κατι, χωρις να ξερουμε τι και πως και αν γινει, ερασιτεχνικες κινησεις υψηλου ρισκου, απο ανθρωπους επικυνδινους για να ειναι στα κοινα του συλλογου.

 Κανεις μα κανεις, απο ολους αυτους τους δηθεν Αρειαναρχες, που πουλανε φυκια για μεταξωτες κορδελες, δεν ψαχτηκε για την ευρεση ενος ισχυρου επενδυτη τυπου Λασκαρη, μονο και μονο για να μην χασει τα κουμαντα, και για να το κανουμε πιο λιανα για να μην χασει την μασα, η αγια εδρα των γνωστων αγνωστων, που κατεστρεψαν τον συλλογο καλα κρατει, και με αλλο προσωπειο, κραταει τον ΑΡΗ μας χαμηλα, μικροπαρεακια που δεν αφηνουν τον συλλογο να βρει τον δρομο του, και τον εχουν δεσμιο στις ορεξεις τους.

 Το βλεπω το εργο, θα μας παρουσιασουν τις λυσεις που αυτοι θελουν, τις λυσεις που βολευουν τα θελω τους, με τον γνωστο αυταρχικο τους τροπο, και παντα προ τετελεσμενων γεγονοτων, λυσεις εφημερες υψηλου ρισκου, και φυσικα του χεριου τους, γιατι μονο ετσι μπορουν να τις ελεγχουν, με τις αναλογες εξυπηρετησεις εκατερωθεν, διοτι εχουν σαν γνωμονα, απο την παρακαταθηκη των πρωην ηγετων τους, το μοτο πανω απο ολα το μεροκαματο τους, και ο ΑΡΗΣ στο περιθωριο.

 Δεν θελουν την υγεια που εχει το μπασκετικο τμημα, γιατι εκει τους εχουν βαλει στο περιθωριο, και καλα κανανε, εχουν κανει στο ποδοσφαιρικο τμημα, περα ολους τους ικανους ανθρωπους, που θα μπορουσαν να βρουν λυσεις, και να προσελκυσουν αξιοπιστους επενδυτες,και ετσι μετα απο δυο χρονια στα χωραφια της ντροπης, προσπαθουν να μας περασουν οτι η τωρινη λυση ειναι η μοναδικη, δεν ειναι κυριοι υπαρχουν και αλλες.

 Εαν ειχαν κανει εκκαθαριση, θα ηταν ο συλλογος οικονομικα καθαρος, και προσβασιμος σε καθε ενδιαφερομενο επενδυτη, δεν εχει γινει ομως για τους δικους τους λογους, κανεις δεν ξερει ποσα χρωσταμε και που, με αποτελεσμα εαν ηθελε καποιος να ασχοληθει σοβαρα, με αυτην την κατασταση να παραμενει ανενεργος.

Δεν ειμαι ασιοδοξος με το τι θα συμβει στην συσταση της νεας ΠΑΕ, πιθανων να παραδωσουν την ομαδα στην τωρινη κατασταση, που δεν αποτελει λυση για το μεγεθος του συλλογου, αλλα μπαλωμα στις λαθος επιλογες τους, πισωγυρισμα κατα την προσωπικη μου αποψη, για τον ΑΡΗ του μελλοντος, δεν εχω κατι με τον σημερινο εφορο, εκανε τα λογια του πραξη και με το παραπανω, οσον αφορα το αγωνιστικο κομματι,αλλα δεν μπορει το κατι παραπανω, δεν ειναι αυτο που ονειρευεται ο κοσμος, δεν μπορει να δωσει οραμα, ειναι μετριων δυνατοτητων για τα θελω μας, ειναι με λιγα λογια λιγος για την δυναμικη του συλλογου.

  Ελπιζω να εμφανισθει απο το πουθενα, ενας θεοσταλτος οικονομικα ισχυρος επενδυτης, στην γενικη συνελευση και να μας εκτοξευσει στα ουρανια, ονειρο θα πεις και με το δικιο σου, ομως ποτε δεν ξερεις τι ξημερωνει αυριο.

 Για να δουμε πως διαμορφωθηκε το σημερινο αποτελεσμα, στο 9ο λεπτο  ο Καπνιδης εκανε το 0-1, στο 11ο λεπτο ο ιδιος παικτης, διπλασιασε τα τερματα για την ομαδας μας κανοντας το 0-2, στο 34ο λεπτο ο Ντουνης εκανε το 0-3, στο 37ο λεπτο ο Κωνσταντινιδης ανεβασε τον δεικτη του σκορ στο 0-4, και το ημιχρονο εκλεισε με το δευτερο τερμα του Ντουνη στο 41ο λεπτο πετυχαινοντας το 0-5, το τελικο αποτελεσμα διαμορφωθηκε στο 90ο λεπτο απο τον Κυβελιδη που εγραψε το 0-6.

 Τα αποτελεσματα και η τελικη βαθμολογια διαμορφωθηκαν ως εξης:

Έβρος Σουφλίου – Άρης 0-6
Κοζάνη – Εθνικός Σερρών 3-0 (άνευ αγώνος)
Απόλλων Καλαμαριάς – Εθνικός Αλεξανδρούπολης 3-0 (άνευ αγώνος)
Δόξα Δράμας – ΑΟ Καβάλα 1-2
Νέστος Χρυσούπολης – Εορδαϊκός 3-2
Θύελλα Φιλώτα – Ηρακλής Αμπελοκήπων 5-0
ΑΠΕ Λαγκαδά – Καμπανιακός 4-2
Βυζάντιο Κοκκινοχώματος – Εθνικός Αγιονερίου 2-5
Ρεπό είχε ο Απόλλων Κρύας Βρύσης 

Γ” Εθνική (1ος Όμιλος) 2015-2016

Θέση	Ομάδα	ΑΓ	Ν	Ι	Η	ΕΒ	ΕΦ	ΔΓ	ΒΑΘ
1	ΑΡΗΣ	32	28	3	1	76	17	59	87
2	Νέστος Χρυσούπολης	32	21	3	8	66	35	31	66
3	Δόξα Δράμας	32	18	9	5	47	24	23	63
4	Καβάλα	32	16	10	6	53	24	29	58
5	Απόλλων Καλαμαριάς	32	16	5	11	46	29	17	53
6	ΑΠΕ Λαγκαδά	32	14	9	9	50	35	15	51
7	Εθνικός Αγιονερίου	32	14	9	9	34	24	10	51
8	Καμπανιακός	32	13	8	11	45	32	13	47
9	Εορδαϊκός	32	12	10	10	35	35	0	46
10	Κοζάνη	32	13	5	14	41	49	-8	44
11	Βυζάντιο Κοκκινοχώματος	32	11	4	17	46	50	-4	37
12	Θύελλα Φιλώτα	32	10	5	17	32	38	-6	35
13	Απόλλων Κρύας Βρύσης	32	9	7	16	26	43	-17	34
14	Ηρακλής Αμπελοκήπων	32	8	4	20	33	57	-24	28
15	Εθνικός Αλεξανδρούπολης	32	6	9	17	20	45	-25	27
16	Έβρος Σουφλίου	32	5	7	20	32	86	-54	22
17	Εθνικός Γαζώρου	32	2	5	25	10	69	-59	11

Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:

ΕΒΡΟΣ ΣΟΥΦΛΙΟΥ: Μπινόπουλος, Μπάμιος, Δροσάκης (62΄ Μέρτικος), Χατζάκος, Λειβαδιώτης, Πετκίδης, Τζελέπης (46΄ Μεμέτ), Δραγανίδης, Χισανασβίλι, Εφραιμίδης (87΄ Κουτσούλας), Ζυγκερίδης.

ΑΡΗΣ: Σιδεράκης, Τσουμάνης, Μαζουλουξής, Βουτσιάς, Μελισσάς (46΄ Σαμαρόπουλος), Κωνσταντινίδης (60΄Ανδρεάκος), Καζναφέρης, Ντούνης, Καπνίδης, Τάτος (60΄ Μπουλγκουρίδης), Κυβελίδης.

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Εγώ δεν θα πω ότι δεν με πείραξε η ήττα μας από τα βαζέλια.

 Αποδείχτηκε από το πρώτο δεκάλεπτο ότι οι διαιτητές μέχρι και καλάθι θα μας έβαζαν για να κερδίζει ο λαγός, αλλά τελικά δεν χρειάστηκε.

 Ούτε θα πω ότι έμεινα εντυπωσιασμένος από την εμφάνιση της ομάδας που τόσες φορές φέτος μας έχει κάνει να φέρουμε συνειρμούς αυτοκράτορα.

 Η σειρά τέλειωσε και πάμε τώρα δυνατά με το χανούμι να βγάλουμε τα γούστα μας και να κλείσουμε με νίκες την σεζόν που όλοι μας θα συμφωνήσουμε ότι ήταν 100% επιτυχημένη.

 Πιστεύω πλέον ότι όλοι οι Αρειανοί αλλά και οι περισσότεροι φίλαθλοι του μπάσκετ καταλήγουν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι είμαστε εδώ για να μείνουμε.

 Σύντομα οι στόχοι μας θα αλλάξουν και από εκεί που μας ενδιέφερε να μην περνά καμιά ομάδα εύκολα από το παλέ, θα έχουμε στόχους πρωταθλητισμού και τίτλων στην Ευρώπη.

 Ανεβήκαμε επίπεδο αδέλφια.

 Μετά από πολλά χρόνια είμαστε πλέον περήφανοι για την ομάδα αυτή και σκορπάμε τρόμο στους αντιπάλους.

 Τώρα είναι η σειρά μας σαν οπαδοί του Θεού, να αλλάξουμε επίπεδο.

 Να ανεβούμε και εμείς εκεί που πρέπει.

 Η σειρά των όσων αγώνων χρειαστεί με την χανούμισσα είναι η ευκαιρία να το δείξουμε.

 Κόλαση να είναι το γήπεδο αλλά κόσμιο.

 Να σφίγγει σαν μέγγενη τα δικέφαλα μορφώματα αλλά χωρίς παρεκτροπές.

 Και έτσι να βοηθήσουμε ουσιαστικά την ομάδα γεμίζοντας για πολλοστή φορά τον ναό του μπάσκετ και γλεντώντας τον συφερτό που έχει την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο μας. 

 Αδέλφια παρά την ήττα είμαι πλέον πεπεισμένος ότι τα καλύτερα έρχονται.

 Και μάλιστα σύντομα.

 Η στήριξή μας προς την διοίκηση και την ομάδα πρέπει να είναι τεράστια όπως τεράστια είναι και η προσπάθεια που έγινε. 

Στην κερκίδα θα με βρείτε αδέλφια….

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ

Οι μάσκες έπεσαν.

 Οι φοβισμένοι λαγοί προσπαθούν να γυρίσουν το ποτάμι πίσω.

 Τέλειωσαν οι μέρες του γαυροβαζελο μονοπωλίου και τώρα κοιτούν να σώσουν ότι σώζεται.

 Όλα όσα κάνουν, και θα κάνουν αποδεικνύουν μόνο ένα πράγμα.

 Ότι πλέον μας θεωρούν σοβαρό εμπόδιο στα πλάνα τους.

 Θα συγκεντρώσουν τα πυρά τους σε ένα πρόσωπο.
 Στον κο Λάσκαρη.
 Βλέπετε πιστεύουν ότι ο κος Λάσκαρης είναι σαν τα κακομαθημένα παιδάκια που διοικούν το δικό τους μαγαζί. 

Δεν κατανοούν την βασικότερη διαφορά μεταξύ των δύο κεφαλών.

 Ο ένας έχει συνηθίσει να σκέφτεται, να εργάζεται και να δουλεύει με πλάνο, ενώ ο άλλος εφαρμόζει τραμπουκοτεχνικές διαφθοράς ώστε να πετύχει τους στόχους του.

 Χρόνια τώρα.

 Οι βάζελοι ήδη έχασαν.

 Ακόμα και αν εκκωφαντικά μας κερδίσουν σήμερα και πάλι χαμένοι θα είναι.

 Με μια ματιά κανείς καταλαβαίνει ότι θα μας πολεμήσουν με όλα τους τα όπλα.

 Ποια είναι αυτά;

 Η ρουφιανιά, η διαιτησία, η διαπλοκή και τα χρήματα.

 Τα δικά μας όπλα.
 Η ίδια μας η ψυχή.
 Και ο κος Λάσκαρης εκφράζει αυτή τη στιγμή όλο τον Αρειανό λαό.

 Η σημερινή μάχη ξεπερνά το έπαθλο της πρόκρισης στον τελικό.

 Η σημερινή μάχη δεν δίδεται στις 4 γραμμές του γηπέδου.

 Όπως και πέρυσι με την γνωστή τιμωρία μας έτσι και τώρα θα προσπαθήσουν να «πείσουν» τον κο Λάσκαρη ότι δεν αξίζει να επενδύσεις άλλο στον ΑΡΗ.

 Έχουμε πιάσει τα πόστα και έχουμε άπειρους τρόπους να σε πείσουμε για το αντίθετο.

 Όπως πέρυσι όμως έτσι και φέτος έτσι και του χρόνου ο κος Λάσκαρης θα τους γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και θα προχωρήσει.

 Η ομάδα αδέλφια δεν πάει απροστάτευτη στο βαζελοχωριό.

 Θα έχει εκεί όπως πάντα τον αγνότερο των Αρειανών.

 Τον Λευτέρη τον Αρβανίτη που έχει φάει όλα τα γήπεδα με το κουτάλι.

 Που ήταν εκεί στις δυσκολότερες στιγμές μας και κατάφερε πάντα να προστατέψει την ομάδα.

 Με όμορφο, καθαρό και σοβαρό τρόπο.

 Μην φοβάστε λοιπόν αδέλφια τις μαλακίες που θα κάνουν οι βάζελοι.

 Ο αυτοκράτορας έχει ξυπνήσει για τα καλά και το ποτάμι πλέον δεν γυρίζει πίσω. 

 Το λέγαμε από πέρυσι σε όλους τους βολεμένους.

 Στο μυαλό των αντιπάλων ξυπνάνε δυσάρεστες μνήμες.

 Τρέμετε είμαστε πλέον εδώ….  

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΑΝΟΙΞΕ Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΕΖΟΝ;

Πρωτοφανής η κινητοποίηση κάθε είδους λαγού και με κάθε τρόπο.

 Θα νόμιζε κανείς ότι άνοιξε η κυνηγετική σεζόν… Ο αξιότιμος πρόεδρος των πράσινων λαγών πήγε στην προπόνηση να τους θυμίσει τις βασικές αρχές της βαζελοπαρέας και την υψηλή ηθική που τους διακατέχει. (εδώ γελάμε).

 Και να κάνει επίπληξη στους 3 ξενύχτηδες που προπονήθηκαν κανονικά και φυσικά θα παίξουν καθώς καλές είναι οι αρχές και οι ηθικές αξίες αλλά μην πάθουμε και καμιά ζημιά μέσα στην έδρα μας …. Πιστεύουν οι βάζελοι ότι έχουμε ελπίδες ;

 Όχι αδέλφια. Πραγματικά δεν το πιστεύουν.

 Για την πρώτη ήττα κατηγόρησαν τον ναό μας και την ατμόσφαιρα. 

Δικαιολογία πρώτη.

 Για την δεύτερη ήττα που ήταν πιο εκκωφαντική από την πρώτη πρόσθεσαν στις δικαιολογίες και τους ξενύχτηδες.

 Θεωρούν ότι το παιχνίδι το έχουν αλλά πλέον δεν τους αρκεί η νίκη.

 Θέλουν να μας ξεφτιλίσουν και να μας βάλουν στην θέση μας. 

Αυτό ίσως να είναι το μοιραίο λάθος τους. 

 Εμείς δεν έχουμε πλέον τίποτα να χάσουμε.

 Εκείνοι έχουν να χάσουν τα πάντα. 

 Φυσικά θα επιστρατεύσουν τα πάντα στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο ώστε να μην γίνει η μεγάλη έκπληξη.

 Πωρώνουν και τον κόσμο τους να έρθει στο γήπεδο που στα προηγούμενα παιχνίδια τους είχε γραμμένους και δημιουργούν πολεμικό κλίμα.

 Αν όμως εμείς αντέξουμε και πάει το παιχνίδι μέχρι τέλους κοντά στο σκορ τότε όλα αυτά που κάνουν θα τους γυρίσουν μπούμερανγκ. 

 Και αυτό αποτελεί την μεγάλη μας ελπίδα ώστε να πετύχουμε το ακατόρθωτο. 

Αν στο παιχνίδι μείνουμε κοντά τότε όλο και περισσότερο θα βαραίνουν τα χέρια και πόδια των αντιπάλων και όλο και περισσότερο θα το πιστεύουν οι καμικάζι μας.

 Τόσο περισσότερο η εξέδρα τους θα αγχώνει τον διαμαρτυρίδη και την παρέα του και τόσο περισσότερο θα φεύγει το άγχος από εμάς.

 Είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι στην ζωή των παιχτών μας;

 Είναι έως το επόμενο όπως είχε πει ο αξεπέραστος Νικ….

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ