ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ - ΑΡΗΣ 0 - 2 Η απλή και νικηφόρα εμφάνιση στο περιστέρι, έδωσε στον ΑΡΗ αυτό που χρειαζόταν πραγματικά, την ηρεμία στην ομάδα, την οποία για πολλούς και διάφορους λόγους δεν είχε.
Το 0-2 θα μπορούσε εύκολα να είχε αλλοιωθεί, αλλά ευτυχώς το VAR έδωσε στον ΑΡΗ αυτό που δικαιούταν στο πρώτο γκολ και από εκεί και πέρα τα πράγματα απλοποιήθηκαν.
Ο εκπληκτικός Μορόν που η παρουσία του και μόνο στον αγωνιστικό χώρο αποτελεί κίνδυνο – θάνατο για οποιαδήποτε ομάδα, έκανε και πάλι το καθήκον του σκοράροντας και κρατώντας την πρωτιά στον πίνακα των σκόρερ.
Η ομάδα χθες, για έναν φίλαθλο που παρακολουθεί την ομάδα, είχε σημάδια βελτίωσης και χωρίς να ανησυχήσει ιδιαίτερα πήρε το παιχνίδι σχετικά εύκολα.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Ατρόμητος στο περιστέρι ‘’δάγκωσε’’ πολλούς και ότι έπαιζε το τελευταίο του χαρτί για την εξάδα, τότε αυτό δείχνει ότι η ομάδα βελτιώνεται σταδιακά.
Στο δεύτερο ημίχρονο και ενώ η ομάδα ήταν μπροστά, δόθηκε αδικαιολόγητα χώρος στον Ατρόμητο, ο οποίος προσπάθησε να πιέσει, αλλά ευτυχώς χωρίς να δημιουργήσει τις ευκαιρίες που θα ήθελε.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ήταν και στρατηγική του Μάντζιου να αφήσει πίσω την ομάδα, μια στρατηγική όμως που δεν πιάνει πάντα και το διαπιστώσαμε πολλές φορές.
Την επόμενη Κυριακή κλείνει ένας κύκλος για την ομάδα, η οποία έδωσε εννέα εκτός έδρας παιχνίδια συνεχόμενα.
Αυτό που αναμένει ο κόσμος είναι στα τρία παιχνίδια που απομένουν, με βόλο, παο και αεκ η ομάδα να δείξει ότι βελτιώνεται συνεχώς ενόψει ασφαλώς και των play off.
Θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφερθώ στην κίνηση του Κουέστα και του Τζαβέλλα να δώσουν τις φανέλες τους στον μικρό Γιαννάκη.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης;
ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ - ΑΡΗΣ 0 - 0 Υπό κανονικές συνθήκες το παιχνίδι με τον ΠΑΣ, τον ουραγό του πρωταθλήματος, θα έπρεπε να είχε τον χαρακτήρα μιας καλής προπόνησης, ενόψει των δύο πολύ σημαντικών παιχνιδιών που ακολουθούν για το κύπελλο.
Η ομάδα όχι απλώς δεν εμφανίστηκε για άλλη μια φορά, αλλά ήταν τόσο ασύνδετη που σκόρπισε έντονο προβληματισμό στις τάξεις των φιλάθλων.
Προβληματισμό, διότι δεν αποτελεί δικαιολογία η απουσία στο πρώτο ημίχρονο του Μορόν, του Νταρίντα και άλλων βασικών παικτών.
Από μία άποψη θα έλεγα ίσως να ήταν και επιβεβλημένη, κυρίως για την προστασία ποδοσφαιριστών από τραυματισμούς.
Όταν όμως ο αντίπαλος ΠΑΣ Γιάννινα ακόμη και οι αναπληρωματικοί έπρεπε να δαγκώνουν.
Με την ανυπαρξία λοιπόν της ομάδας, εντός του αγωνιστικού χώρου, ο προβληματισμός είναι πολύ έντονος για την ερχόμενη Τρίτη.
Το μόνο κέρδος από το παιχνίδι το οποίο ήδη ξεχάστηκε, είναι η αγωνιστική άνοδος του Μανού Γκαρσία ο οποίος αναμφισβήτητα μπορεί ν' αποτελέσει βαρόμετρο σε οποιονδήποτε αγώνα.
Ο Μανού περνούσε τους αντιπάλους στο κέντρο σαν σταματημένους και έδειξε πολύ διάθεση να κλωτσήσει το τόπι, σε αντίθεση με όλους σχεδόν τους υπόλοιπους που από το 30’ και μετά παρέδωσαν τα όπλα και ήταν προκλητικά αδιάφοροι.
Δικαίως επικρατεί προβληματισμός στις τάξεις των οπαδών, οι οποίοι βλέπουν μια χρυσή ευκαιρία να βρεθεί η ομάδα στον τελικό, για την κατάκτηση ενός τροπαίου που έχει να δει 54 χρόνια, να μην ανταποκρίνονται αυτές οι προσδοκίες με τις εμφανίσεις της ομάδας.
Η ομάδα πρέπει να εμφανιστεί πανέτοιμη στο Αγρίνιο και να καθαρίσει την πρόκριση από το πρώτο παιχνίδι.
Εν μέρει θ’ αποτελέσει και εξιλέωση για το δράμα που περνούν οι οπαδοί βλέποντας μια ομάδα χωρίς αρχή μέση και τέλος.
Κρατώ όπως προανέφερα μόνο την εμφάνιση του Μανού Γκαρσία ο οποίος αποτελεί την ακριβότερη μεταγραφή και βαρόμετρο για να παρασύρει στον ρυθμό του και τους άλλους παίκτες.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΠΑΝΣΕΡΑΙΚΟΣ - ΑΡΗΣ 1 - 1Όταν χάνεται ένα παιχνίδι στις καθυστερήσεις, χάνεται δεύτερο, χάνεται τρίτο και δεν αλλάζει οτιδήποτε, τότε είτε οι παίκτες δε μπορούν να ανταποκριθούν στις οδηγίες του προπονητή, ή ο προπονητής δεν δίνει σωστές οδηγίες.
Για άλλη μια φορά, μια ομαδούλα όπως ο Πανσερραϊκός μας έδειξε τον κίνδυνο που ενδεχομένως μπορεί να αντιμετωπίσει η ομάδα στον δρόμο της, που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση του κυπέλλου.
Όταν μάλιστα έχουν προηγηθεί και άλλες μικρές ομάδες να εκμεταλλεύονται την ανυπαρξία των τελευταίων λεπτών, τότε σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να αντέξει στην πίεση όταν προηγείται.
Το ερώτημα που τίθεται ασφαλώς είναι πώς από τη στιγμή που δε μπορεί να αντέξει την πίεση με μικρές ομάδες, θα μπορέσει αν προηγηθεί στον τελικό να αντέξει σε πολύ μεγαλύτερη πίεση από ομάδες όπως ο παοκ και ο παναθηναϊκός.
Αλλο ένα λάθος που διαπιστώνει ο κόσμος του ΑΡΗ, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, είναι ότι η μπάλα γυρίζει με τεράστια ευκολία από την επίθεση στην άμυνα.
Αντί δηλαδή η ομάδα να επιτεθεί, ενώ βρίσκεται έξω από την περιοχή, εντελώς αβίαστα η μπάλα φτάνει ακόμη και στον Κουέστα.
Το παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό θα το θεωρήσω ως καμπανάκι για τα παιχνίδια του ημιτελικού.
Μάντζιο επέλεξε τρόπο παιχνιδιού που να μπορεί η ομάδα να κρατήσει αποτέλεσμα όταν προηγείται.
ΟΧΙ όμως με τον τρόπο που βλέπουμε.
Κατά τα άλλα η γκολάρα του Μορόν δεν συνοδεύτηκε και από τους βαθμούς που θα έπρεπε.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΚΗΦΙΣΙΑ - ΑΡΗΣ 0 - 1 Πολλές φορές μια ‘’πύρρειος’’, όπως θα χαρακτήριζαν πολλοί τη νίκη με την Κηφισιά μπορεί να έχει δύο όψεις.
Η πρώτη έχει να κάνει με το ροτέισον του της ομάδας και θα μπορούσε κάποιος να πει πως πρόκειται για μια επαγγελματική νίκη, ξεκούραστο απόγευμα, εκδρομή στην Αθήνα και πολλά άλλα.
Η άλλη όψη, έχει να κάνει με την κρισιμότητα του αγώνα για την Κηφισιά, η οποία παρέμεινε στην τελευταία θέση και είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τον υποβιβασμό, κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αποστολή του ΑΡΗ.
Η αλήθεια λοιπόν σε ένα παιχνίδι όπως αυτό βρίσκεται κάπου στη μέση.
Δηλαδή ο ΑΡΗΣ ρίσκαρε με ροτέισον σε μια έδρα που πολλοί μεγάλοι σκόνταψαν, του βγήκε και πήρε μια καθαρά επαγγελματική νίκη έστω και αν στο τέλος κινδύνευσε με ισοφάριση.
Σε ένα πρωτάθλημα πρέπει και επιβάλλεται να υπάρχει ροτέισον, ωστόσο αυτό που με ενόχλησε είναι ότι κάποιοι παίκτες δεν αρπάζουν τις ευκαιρίες που τους δίνει ο προπονητής και δείχνουν ξένα σώματα στην ομάδα.
Ο στόχος είναι γνωστός, η κούπα και για να διευκρινίσω όχι η θέση στον τελικό, αλλά το τρόπαιο.
Αυτό θα αναγεννήσει την ομάδα και θα ησυχάσει τους οπαδούς και την εσωστρέφεια που έχει καλλιεργηθεί εδώ και δεκαετίες.
Με δεδομένο λοιπόν, ότι για την επίτευξη του στόχου πρέπει να δοθούν ανάσες, ο Μάντζιος κάνει πολύ καλά και κάνει ροτέισον αρκεί να του βγαίνει, διότι ο ΑΡΗΣ δεν πηγαίνει στα παιχνίδια για να χάνει ούτε και να παίρνει ισοπαλίες.
Μπαίνει στο γήπεδο και πρέπει να μπαίνει στο γήπεδο, έστω και με ροτέισον μόνο για τη νίκη.
Είναι αρκετοί αυτοί που δε μπορούν να βλέπουν εμφανίσεις όπως αυτή.
Εγώ θα πω ότι η ομάδα και με μισό μηδέν να παίρνει αυτά τα παιχνίδια δεν με ενοχλεί, αρκεί να μην υπάρχουν τραυματισμόι.
Όπως όλα δείχνουν η Πέμπτη θέση είναι εξασφαλισμένη και αυτό που απομένει είναι η μεγάλη μέρα της πρόκρισης στον τελικό και της κούπας στον Πύργο το Λευκό.
Αυτός είναι ο στόχος.
Τα άλλα παιχνίδια θα ξεχαστούν γρήγορα είτε είναι με 5-0 είτε με μισό μηδέν, αρκεί να είναι νίκες.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΑΡΗΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1 - 2Σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε στα τελευταία πέντε λεπτά του αγώνα ήταν φυσικό επακόλουθο να επέλθει η ήττα και μάλιστα με κατεβασμένα τα χέρια.
Όταν η ομάδα δεν έχει ούτε μια υποψία ευκαιρίας σε ένα ολόκληρο ημίχρονο και στο δεύτερο απλώς έφτασε την μπάλα τρεις φορές στη μεγάλη περιοχή, δε μπορεί να έχει καμία απαίτηση.
Όλοι ασφαλώς γνωρίζουν πολύ καλά πως ο στόχος είναι το κύπελλο, αυτό όμως, δεν αιτιολογεί σε καμία περίπτωση την τραγική εμφάνιση, η οποία δίνει δικαιώματα για σχόλια.
Ο ΑΡΗΣ πρέπει να παίζει πάντα για τη νίκη έστω και με ροτέισον.
Αυτός πρέπει να είναι ο ΑΡΗΣ και όχι αυτό που είδαμε, το οποίο μπορεί εύλογα να προβληματίσει ακόμη και τον ψύχραιμο οπαδό.
Τα λάθη που έγιναν ήταν απίστευτα.
Προσωπικά, όταν μετά το 65 έβλεπα ότι δεν αλλάζει κάτι, παρακαλούσα να σφυρίξει για να μείνει το σκορ στα δύο γκολ και να μην πάρει διαστάσεις.
Ευτυχώς έμεινε εκεί, αλλά παράλληλα έμεινε και ο προβληματισμός για την ανυπαρξία της ομάδας μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Το παιχνίδι ευτυχώς θα ξεχαστεί γρήγορα.
Πάμε με ψυχραιμία να τα δώσουμε όλα εκεί που πρέπει, για να πάρουμε αυτό που μας αξίζει και ως σύλλογος αλλά κυρίως ως λαός.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
