ΑΡΗΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 0 - 2Με ένα πολύ καλό πρώτο ημίχρονο και ένα καλό δεύτερο ο ΑΡΗΣ που στη χειρότερη γι’ αυτόν περίπτωση έπρεπε να έπαιρνε την ισοπαλία από τον παναθηναϊκό, τελικά έχασε.
Το παιχνίδι, το οποίο κατέληξε στον παναθηναϊκό από δύο λάθη του ΑΡΗ και όχι παίζοντας ποδόσφαιρο, ηταν πολύ περίεργο.
Η δόση τύχης η οποία ήταν υπερβολική για τον παναθηναικό έκρινε το τελικό σκορ.
Πολλοί ήταν αυτοί που το χαρακτήρισαν ως πρόβα τελικού και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί τους διότι η ενδεκάδα με την οποία παρατάχθηκε η ομάδα μας ήταν ομάδα τελικού.
Δυστυχώς όμως, ένας παίκτης πάνω στον οποίο στηρίζεται η άμυνα, ο Μπράμπετς δεν ήταν σε καλή μέρα, ή μάλλον να πω ήταν σε πολύ κακή μέρα.
Μία μπαλιά λάθος στοίχισε το πρώτο γκολ και μια άλλη κόντρα το δεύτερο.
Το παιχνίδι για τον ΑΡΗ, σίγουρα δεν είχε κάποιο κίνητρο εκτός από την αξιοπρέπεια που πρέπει να δείχνει η ομάδα με οποιονδήποτε αντίπαλο.
Όπως και ήταν και μάλιστα αξιοπρεπέστατη η εμφάνιση.
Με την ατυχία δεν τα βάζει όμως κανείς.
Εξαιρετικός ο Μανού Γκαρσία, πολύ καλός ο Μορόν ο οποίος αν και παίχτηκε πολύ σκληρά από τον αντίπαλο μπόρεσε να ανοίξει διαδρόμους για άλλους συμπαίκτες του.
Δυστυχώς όπως προανέφερα, με την τύχη δεν τα βάζει κανείς.
Η πρόβα τελικού προσωπικά, παρά την ήττα, με τον τρόπο που ήρθε, πιστεύω ότι πέτυχε.
Πιστεύω επίσης ότι και ο παναθηναϊκός ένιωσε βαθιά μέσα του πως έφυγε νικήτής λόγω τύχης.
Αυτό δε μπορεί όμως να συμβαίνει πάντα και ο ΑΡΗΣ έχει μπροστά του τον τελικό κυπέλλου που εκεί θα είναι ένα πολύ διαφορετικό παιχνίδι.
Η ομάδα ήταν όπως θα έπρεπε και κρατώ μόνο αυτό, διότι την προηγούμενη αγωνιστική, για όποιον θυμάται, ψάχναμε για ομάδα.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΡΗΣ 3 - 0 Το αποτέλεσμα του αγώνα προσγείωσε όποιες φιλοδοξίες είχαν καλλιεργηθεί τις τελευταίες ημέρες για μια καλή εμφάνιση και ίσως ένα θετικό αποτέλεσμα.
Δυστυχώς η ομάδα δεν εμφανίστηκε σχεδόν σε κανένα χρονικό διάστημα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, με αποτέλεσμα το 3-0 να φαντάζει και μικρό με βάση τις ευκαιρίες που έχασε η ομάδα του Πειραιά.
Είναι δύσκολο να καταλάβω γιατί ο Μανού Γκαρσία, ένα πολυεργαλείο στον χώρο του κέντρου να μην ξεκινά στην βασική ενδεκάδα με δεδομένο το γεγονός ότι χρειάζεται παιχνίδια στα πόδια του.
Εκτιμώ ότι εκείνος ο πανικός στην άμυνα από τη συνεχή πίεση του ολυμπιακού ψηλά θα μπορούσε να αποφευχθεί αν ο συγκεκριμένος παίκτης βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο διότι είναι πολύ καλός χειριστής της μπάλας, ξέρει να την κρατά και να την σπάει δεξιά και αριστερά σε αντεπιθέσεις.
Ο ΑΡΗΣ δε μπορούσε ασφαλώς με την εμφάνιση που πραγματοποίησε να κάνει παιχνίδι κατοχής, μπορούσε όμως να μην νιώθει τον αντίπαλο να τον ‘’σφυροκοπά’’ κατά κύματα και να μην φτάσει το τέλος του παιχνιδιού για να κάνει μια ευκαιρία.
Πραγματικά προσπαθώ να καταλάβω γιατί η ομάδα βγήκε τόσο φοβισμένη στο γήπεδο απέναντι σε έναν καλό μεν αντίπαλο αλλά όχι και φόβητρο.
Ενόψει του τελικού κυπέλλου, που είναι το μοναδικό ζητούμενο, πρέπει να βρεθεί τάχιστα λύση στην αριστερή πλευρά.
Αυτοί που υποστηρίζουν ότι η εμφάνιση με τον ολυμπιακό ήταν μη αποδεκτή διότι οι παίκτες δεν έχουν κίνητρο κάνουν λάθος.
Ακόμη και κίνητρο να μην έχεις ο ΑΡΗΣ είναι ΑΡΗΣ και όταν χάνει πρέπει να χάνει παίζοντας ποδόσφαιρο και όχι με κατεβασμένα τα χέρια.
Πιστεύω ότι θα δει τα λάθη και θα τα διορθώσει ο προπονητής διότι κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα δικαιολογούμε συνεχώς επικαλούμενοι την έλλειψη κινήτρου.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΑΡΗΣ - ΛΑΜΙΑ 3 - 1 Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τη νίκη του ΑΡΗ επί της Λαμίας έναν υγιεινό περίπατο.
Το 4-4-2 με δύο επιθετικούς που δοκίμασε ο Μάντζιος δεν βγήκε στην αρχή καθώς η ομάδα ναι μεν είχε την κατοχή αλλά αυτή ήταν χωρίς ουσία και δίχως κανένα σχεδόν κίνδυνο για τον αντίπαλο τερματοφύλακα.
Στο δεύτερο ημίχρονο τα πάντα άλλαξαν.
Είδαμε τον Μορόν σε θέση κεντρικού μέσου να τροφοδοτεί τον Μανού και να γίνεται το 2-0.
Κανονικά θα έπρεπε να γίνει το αντίθετο, ωστόσο η επιστροφή στο φυσιολογικό 4-2-3-1 έδωσε τη λύση με τη βοήθεια βεβαίως και της Λαμίας, που ανέβηκε για να πιέσει λίγο πιο ψηλά.
Όταν λοιπόν ο βασικός σέντερ φορ δε μπορεί ν΄ ανταπεξέλθει με ευκολία μπροστά, τότε επιβάλλεται να το κάνουν κάποιοι άλλοι και ο ΑΡΗΣ διαθέτει την ποιότητα των παικτών για να το κάνουν παρά το γεγονός ότι ο Σουλειμάνωφ, πριν το γκόλ, σπατάλησε πολλές ευκαιρίες.
Στην ουσία δηλαδή, αντί για τα κανονικά δύο φορ κάποιοι άλλοι παίκτες που παίζουν πιο πίσω μετατράπηκαν σε φορ καθαρίζοντας τη μπουγάδα.
Σε ένα ονειρικό τετράλεπτο ο ΑΡΗΣ σκόρπισε τη φιλότιμη Λαμία, που κάθε άλλο παρά τουρισμό ήρθε να κάνει στη Θεσσαλονίκη.
Και τα τρία τέρματα ήταν υπέροχα.
Το 2Χ2 στα playoff μπορεί εύκολα να αυξηθεί στον Πειραιά, μετά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ολυμπιακός, ο οποίος κάθε άλλο παρά φόβητρο είναι.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΠΑΟΚ - ΑΡΗΣ 0 - 1Ο ΑΡΗΣ είναι εδώ, δεν χαρίζει τίποτε σε κανένα και θα παίξει τον ρόλο του ρυθμιστή για τους διεκδικητές του πρωταθλήματος.
Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε η ομάδα, με την νίκη της στην τούμπα, επί ενός αντιπάλου που νόμιζε ότι θα έκανε περίπατο.
Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ ήταν πολύ καλός με τον αντίπαλο, τον σεβάστηκε ίσως περισσότερο απ’ ότι θα έπρεπε και ο δείκτης του σκορ έμεινε μόνο στο 0-1.
Δεν πειράζει όμως, τα μηνύματα πέρασαν παντού ότι ο ΑΡΗΣ είναι το αφεντικό της πόλης.
Επί του αγωνιστικού, το 4-3-3 του Μάντζιου αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένο καθώς εκτός από κάποια νεκρά διαστήματα στα μαρκαρίσματα που ευτυχώς δεν τα ‘’πλήρωσε’’ το σύστημα απέδωσε.
Κάθε φορά που ο παοκ προσπαθούσε να επιτεθεί έπεφτε σε διπλή ζώνη άμυνας και όταν ο ΑΡΗΣ κέρδιζε τη μπάλα άνοιγε μπροστά σαν βεντάλια.
Ο Μορόν κατόρθωσε μία φάση δική του να την μετατρέψει σε γκολ, κάνοντας μάλιστα τη φάση να φαίνεται πολύ εύκολη, παρά τον μεγάλο βαθμό δυσκολίας.
Η νίκη του ΑΡΗ εκτός από νίκη ψυχολογίας και γοήτρου μπορεί ν’ αποδειχθεί ακόμη μεγαλύτερης αξίας διότι τρώγοντας ανοίγει η όρεξη και αυτοί που τον είχαν ξεγραμμένο στα playoff θα πρέπει να αρχίσουν να μην κοιμούνται τα βράδια.
Ο ΑΡΗΣ φώναξε δυνατά ‘’σας περιμένω’’ όλους δείχνοντας ότι δεν θα δαγκώσει μόνο του εύκολους όπως στην τούμπα, αλλά και τους πραγματικούς διεκδικητές του τίτλου.
Δεν αξίζει σ’ αυτή την ομάδα ν’ αποτελεί κομπάρσο του πρωταθλήματος και το αποδεικνύει περίτρανα.
Παρά το γεγονός ότι ο στόχος είναι η κατάκτηση του κυπέλλου, η ομάδα έχει την ευκαιρία να το αποδείξει ότι στο μίνι πρωτάθλημα μπορεί να μην τερματίσει στη θέση που νομίζουν κάποιοι αλλά να διεκδικήσει αυτό που πραγματικά του αναλογεί.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΑΡΗΣ - ΑΕΚ 3 - 3 Με το χθεσινό αποτέλεσμα, ο ΑΡΗΣ όχι απλώς έκλεισε στόματα, αλλά έδειξε περίτρανα ποιος θα είναι ο ρυθμιστής των playoff.
Πολλοί, πριν από την έναρξη του χθεσινού αγώνα έδιναν χαρακτήρα φιλικού και μετά το 0-1, που έγινε σχετικά νωρίς, επιβεβαίωναν τους εαυτούς τους.
Η πραγματικότητα όμως, του χαστούκισε και μάλιστα δυνατά.
Ο ΑΡΗΣ απέδειξε, αν και δεν ήταν απαραίτητο, ότι παίζει μπάλα μόνο για τον ΑΡΗ και ΚΑΝΕΝΑ άλλο.
Με το μάτι λοιπόν στραμμένο στο παιχνίδι της Τετάρτης με τον Παναιτωλικό, που θα του δώσει το δικαίωμα συμμετοχής στον τελικό του κυπέλλου, η ομάδα παρά το ροτέισον του Μάντζιου, το είπε άλλωστε εξ αρχής ότι θα το κάνει, έδειξε να βγάζει πολύ καλά στοιχεία και να φωνάζει δυνατά, σε όλους τους διεκδικητές του τίτλου, πως κουμάντο στο Βικελίδης θα κάνει αυτή.
Παρά τις διαιτητικές γκέλες, στις οποίες ο ΑΡΗΣ ήταν και πάλι το θύμα, η ομάδα μπόρεσε να παίξει την αεκ έστω και με έξι βασικές απουσίες.
Αυτοί που δεν ξέρουν πως παίζεται το τόπι θα σταθούν σήμερα σε αυτοκτονία της αεκ, σε παιδικά λάθη στην άμυνα και πολλά άλλα τέτοια.
Εγώ απαντώ ότι ο ΑΡΗΣ επιτέλους βρήκε τρόπο να τιμωρεί τα λάθη και τα περί αυτοκτονίας τα ακούω βερεσέ.
Ξεχνούν γρήγορα κάποιοι τον αποκλεισμό από κύπελλο.
Αυτό στο οποίο θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω είναι η πολύ καλή ανταπόκριση του συνόλου των παικτών στις οδηγίες του προπονητή.
Αδύναμος κρίκος παραμένει σίγουρα ο Μοντόγια ο οποίος έδειξε ότι δε μπορεί, ο φετφα ανεβαίνει σταθερά και ο Ανσαριφάρτ έδειξε να βρίσκει πατήματα και ότι θα αποτελέσει βασικό κρίκο της ομάδας στα playoff.
Για τον Μορόν δεν προσθέσω τίποτε περισσότερο από το ότι είναι το διαμάντι της ομάδας.
Μπορεί χθες η ισοπαλία να μοιάζει με νίκη, αλλά ο ΑΡΗΣ πρέπει κάποτε να σταματήσει να γκρεμίζει τους πρωτοπόρους του πρωταθλήματος και να γίνει αυτός πρωτοπόρος που θα προσπαθούν να τον γκρεμίσουν οι άλλοι.
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ - ΑΡΗΣ 2 - 0 Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, διαπιστώσαμε περίτρανα στο χθεσινό παιχνίδι στη Λεωφόρο, πως τα κοράκια κάνουν ότι θέλουν και κρίνουν το αποτέλεσμα.
Ειδικά χθες ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία και αυτό πρέπει προσεχθεί ιδιαίτερα από τη διοίκηση.
Η ομάδα του παναθηναϊκού παίζοντας αντι-ποδόσφαιρο ήθελε να κόψει το ποδόσφαιρο στον Νταρίντα και ο διαιτητής είδε παίζεται.
Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στο παιχνίδι, καθώς όπως προανέφερα, ο διαιτητής εκτελούσε διατεταγμένη υπηρεσία, καταλογίζοντας ανύπαρκτο πέναλτι και λαμβάνοντας αποφάσεις που αδικούσαν επί 90 λεπτά τον ΑΡΗ.
Αν ήμουν στη θέση του Μάτζιου όταν είδα το δολοφονικό κτύπημα στον Νταρίντα και αυτό που ακολούθησε στον Μορόν, θα έκανα αλλαγές, βγάζοντας παίκτες που αποτελούν τον βασικό κορμό και η ομάδα στηρίζει πολλά στην απόδοσή τους.
Θα σταθώ ιδιαίτερα, όμως, στο τι μέλλει γενέσθαι καθώς λάβαμε τα πρώτα δείγματα γραφής για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, όχι ιδιαίτερα στα playoff αλλά κυρίως στον τελικό κυπέλλου.
Εκεί πρέπει να κοπεί ο βήχας από τώρα σε όλους όσοι ονειρεύονται ότι ΑΡΗΣ θα πάει σε σφαγείο επειδή έτσι θέλουν κάποιοι.
Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι ο ΑΡΗΣ δεν πρόκειται να ξαναδεχτεί διαιτησία όπως η χθεσινή η οποία να διαμορφώνει αποτέλεσμα, ασχέτως από την απόδοση της ομάδας ,η οποία δεν ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική.
Το να μπαίνει μια ομάδα όπως η δική μας φοβισμένη (δυστυχώς) για άλλη μια φορά στο πρώτο 20λεπτο, δεν δικαιολογεί διαιτητικό χειρουργείο.
Δεν ξέρω με ποιον τρόπο η διοίκηση θα προστατεύσει την ομάδα αλλά αυτό πρέπει να γίνει χθες.
Τα περιθώρια στενεύουν, ο στόχος του ΑΡΗ φέτος είναι στόχος μισού και πλέον αιώνα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κριθεί από τα κοράκια.
Η Αθήνα έδειξε τις προθέσεις της εμείς έχουμε λάβει τα μηνύματα;
Για την ιστορια οι συνθεσεις των δυο ομαδων ηταν οι εξης: