Τι θα κρατησω απο το προχθεσινο παιχνιδι; μονο την παρουσια του κοσμου τιποτε αλλο, συγκλονιστικος για αλλη μια φορα, τοσο στην στηριξη του, απεναντι στην ομαδα της καρδιας του,οσο και στην αμεριστη συμπαρασταση του, απεναντι στην ανθρωπινη ψυχη του αντιπαλου, την ωρα που για δευτερολεπτα το παληκαρι, εδινε την δικη του μαχη για να κρατηθει η ζωη, το χειροκροτημα αυτου του τεραστιου λαου, του εδωσε την ζωη, δινοντας μια απαντηση σε ολους το ποσο μεγαλιωδης ειναι σε ολα του,τοσο στον τροπο που στηριζει την ομαδα του, οσο και στον σεβασμο που εχει απεναντι στον καθε αντιπαλο.
Σαββατο λοιπον πρωι, ξεκινησα με αλλα αδερφια, για να γραψω για μια ακομη φορα χιλιομετρα, προκειμενου να βρεθω στην πολη του Θεου, προκειμενου να αντικρυσω το αλλο μου μισο, για να δω την Αρειαναρα μου, πεντακοσια τοσα για να πας, πεντακοσια τοσα για να γυρισεις, χαλαλι του, τι κερδισα απο ολο αυτο, την χαρα και μονο να βρεθω κοντα του, να νοιωσω ξανα την καρδια του,να του δειξω πως δεν τον εγκατελειψα,πως ειμαι εδω μαζι του, οτι και αν συμβει, να του πω, οτι οσο και αν σε πληγωνουν οι θεσμοι σου,εμεις τα αιμοφορα αγγεια σου, ειμαστε εδω στο πλαι σου,η νικη μπορει να μην ηρθε, για τριτο συνεχομενο παιχνιδι, η βαθμολογικη μας θεση μπορει να παρεμεινε η ιδια,εκεινο ομως που δεν αλλαζει ειναι το ποσο αγαπαμε αυτη την ομαδα.
Αγωνιστικα δεν ειδαμε πολλα πραγματα,τα βασικα ατου τις ομαδας, που δεν ειναι και πολλα, δεν τραβηξαν, με αποτελεσμα να μην μπορουν να συμπαρασυρουν και τους νεαροτερους σε κατι καλυτερο,ηττα με κατεβασμενα τα χερια, χωρις ο αντιπαλος να ειναι καλυτερος απο εσενα,ελλειψη παθους,δυναμης, και ο γολγοθας της αγωνιστικης σε πρωτη φαση επιβιωσης συνεχιζετε, ακολουθουν παιχνιδια φωτια, που θα καθορισουν τις τυχες τι ομαδος, οι οιωνοι μονο αισιοδοξοι δεν μπορουν να χαρακτηριστουν, αυτο δεν σημαινει οτι θα το βαλουμε και κατω ,δινουμε τις μαχες μας, με σκοπο την μεγαλυτερη συγκομιδη βαθμων μεχρι τελους του α γυρου, ωστε την περιοδο των μεταγραφων να διορθωσουμε τα κακως κειμενα του αγωνιστικου σχεδιασμου, σωζοντας για ακομη φορα την χρονια.
Στη φαση που βρισκομαστε τωρα, το μονο που δεν χρειαζετε, ειναι οι εσωτερικες διαμαχες, και οι εμφυλιες κοντρες μεταξυ μας, αλλα η ανασυγκροτηση των δυναμεων μας, και οι τροποι που θα βγαλουμε την ομαδα απο το αδιεξοδο το οποιο εχει περιελθει, ξεκινοντας απο την αυτοκριτικη μας, βαζοντας σε μια ταξη τις προτεραιοτητες μας, τι προεχει τωρα; η συγκομιδη βαθμων, που θα μας εξασφαλισει την παραμονη μας στην κατηγορια, αυτο επιτυγχανετε με δυο τροπους με στηριξη σε παικτες και προπονητη,τονιζοντας τους οτι βαζοντας παθος και συγκεντρωση σε αυτο που κανουν μονο κερδη μπορουν να εχουν, και συνεχη στηριξη δικη μας οπου και αν παιζουν μεσα εξω,στην συνεχεια εφοσον εξασφαλισουμε την ηρεμια μας στο αγωνιστικο κομματι θα ειναι να επικεντρωθουμε στο τι θελουμε επιτελους για να τελειωνουμε με το αυτοκαταστροφικο μας κομματι στο θεμα τον διοικητικων εξελιξεων.
Τι παρατηρω σαν απλος θεατης των γεγονοτων θα μπορουσε να με ρωτησει καποιος, η απαντηση μου ειναι οτι βλεπετε και εσεις, μια απεραντη μαυριλα, υπαρχει ελπιδα να σωθει ο ΑΡΗΣ οικονομικα, θα μπορουσε να αναρωτηθει καποιος αλλος,εξαρταται θα σου ελεγα απο τον θελουν οι θεσμοι του,θα σου απαντουσα, και επειδη οι καιροι ειναι πολλοι δυσκολοι, και η ομαδα μας βρισκετε σε ενα τελμα, θα μοιραστω μερικες σκεψεις μου μαζι σας,εαν ειχα την οικονομικη επιφανεια να ειστε σιγουροι οτι τωρα θα ειχα λυσει τα προβληματα που μας ταλανιζουν,επειδη ομως δεν την εχω απλα ονειρευομαι και ελπιζω, οπως και εσεις οτι την τελευταια στιγμη κατι θα αλλαξει,στον πλανητη ΑΡΗ και θα βρουμε τον δρομο μας.
Αυτα που βλεπω εγω ειναι τα εξης, η περσυνη χρονια δεν μας εγινε μαθημα, η αγωνιστικη μας σωτηρια, δεν σηματοδοτησε κατι καινουριο,βασισμενοι λοιπον στα ιδια καταλοιπα, μιας αρρωστημενης πλεον καταστασης, που λεγετε κοινωνια μελων Αρη, αλλα και στηριζομενοι, στην μεγαλη του γενους σχολη των διαχειριστων, με συνθημα το δεν βαζω μια, και κανω κουμαντο, για να υπαρχω και μονο, και να πουλαω μουρη, στην πολη του Θεου,σχεδιασαμε και την φετινη χρονια,δειτε το κατι σαν την κατασταση που επικρατει στην χωρα μας,επανεκινηση ελεγε ο θεσμος μας, που κανεις δεν θελει, αλλα υπαρχει, αλλαγη και επανιδρυση του κρατους, λεγανε οι πολιτικοι μας που κανεις μας δεν τους γουσταρει αλλα υπαρχουν,εκλογες λοιπον, παραταξεις που διχαζουν τον κοσμο, αλλαγες προσωπων, νεες υποσχεσεις που δεν κοστιζουν τιποτα, και η γνωστη καραμελα υπομονη,οι ερχομενοι στα κοινα παντα ταζουν νεοι οριζοντες, οραματα,λογια.λογια παντου, και απο ουσια μηδεν, βλεπετε εσεις κατι διαφορετικο απο αυτα, που αναφερω, η εγω τα εχω παιξει τελειως; και παμε στο παρακατω. που ειμασταν τετοια εποχη περυσι; στην ιδια που ειμαστε και τωρα,διαφορα καμια, σωστα; που βαδιζουμε και που παμε; στον δρομο που βαδιζαμε και περυσι, στην αγωνιστικη σωτηρια,περυσι την γλυτωσαμε στο τσακ, επειδη θελησε να πεσει το χανουμι, λογω χρεων, επειδη δεν πηγαινε αλλο για αυτους,οι δικοι μας αραγε θεσμοι τι θελουν; εδω ειναι το μεγαλο ερωτημα; κατι αναλογο η κατι αλλο; μακαρι αδερφια να ηξερα τι θελουν ειλικρινα.
Δειτε επισης, τι εχουν δημιουργησει ολα αυτα τα παρεακια, σε ολα τμηματα του συλογου, ειτε αυτο ειναι ποδοσφαιρο, μπασκετ, βολει, κολυμβηση, στιβος,τα εχουν δυαλισει ολα, παντου χρεη και μιζερια,ενοψει των 100 μας χρονων βρισκομαστε στην χειροτερη περιοδο της ιστοριας μας,ενας τοσο μεγαλος συλλογος,βυθισμενος στα προβληματα του,χωρις κανενας απο τους θεσμους να μην θελει να δωσει λυση στα προβληματα, ειτε λογω προσωπικων συμφεροντων, ειτε λογω ανικανοτητας.
Μιλανε για αρθρα,πριν καποια χρονια το αρθρο 44, σχεδιο σωτηριας το ειχανε βαφτισει ,να γλυτωσουμε απο τους κακους επενδυτες λεγανε τοτε,λιγα χρονια μετα ερχομαστε στο σημερα, το αρθρο 99 σχεδιο σωτηριας νουμερο δυο,να γλυτωσουμε απο τους διαχειριστες του μοντελου που φτιαξαμε τοτε, που θα μας γλυτωνε απο τους αλλους, αυτο ειναι το νεο σλογκαν, τελικα απο ποιους θετω το ερωτημα πρεπει να γλυτωσει ο Αρης μας; μηπως απο εμας που θελησαμε να κανουμε κουμαντο σε ολα; αντι να καθισουμε, και να διορθωσουμε επιτελους, ολα αυτα τα λαθη, που εχουμε κανει, τι κανουμε; τιποτα τρωγομαστε και βγαζουμε τα ματια μας μονοι μας.
Επενδυτης,ισχυρος επενδυτης, ερχετε,δεν ερχετε,υπαρχει δεν υπαρχει, μετα το 99,οχι τωρα,που ειναι;χοσαδας ρε; εδω και τωρα φερτε τον, κραυγες αναρχες φωνες,αμκ,που χρωσταω ποσα χρωσταω, αλλαλουμ, σε ποιον να απευθυνθει; που να μιλησει; το πορισμα του πορισματος, ασοβαρα πραγματα, ερασιτεχνισμος, μπαχαλο,καταντια,σοβαροτης μηδεν,και ολα αυτα ενω καιγετε ο κωλος μας, απο παντου, ο μονος που ποναει σε ολο αυτο το παιχνιδι, των θεσμων και του πολεμου των συμφεροντων, με θυμα τον ιδιο τον Αρη μας, ειναι ο κοσμος, που δεν ανακατευετε με τους θεσμους, δεν εχει σχεση με τους παραμυθαδες τις χαλιμας, και που απο το υστερηματα του προσπαθει να κρατησει τον Θεο του ζωντανο,ματαια, με δακρυα ψυχης αναζητει την λυτρωση, υποφερει με ολους αυτους τους πουθεναδες,Αρη Θεε μου μοναδικε μου απαλλαξε με απο ολους αυτους η προσευχη μας.
Οταν συνηδειτοποιησουμε τι θελουμε, οταν θα αλλαξουμε τις νοοτροπιες μας,οταν θελησουμε να βαλουμε στην ακρη τα παντα, και μοναδικος στοχος και σκοπος μας θα γινει ο ΑΡΗΣ και μονο αυτος τοτε θα βγουμε απο το σκοταδι μας,εως τοτε θα ζουμε στον μεσαιωνα μας,θα βιωνουμε τα συνεχιζομενα για δεκαετιες πετρινα χρονια χρονια μας, η αναγεννηση αργει αδερφια, ξεκιναει απο εμας, ειμαστε ετοιμοι για κατι τετοιο; οταν με το καλο κανουμε ολοι την αυτοκριτικη μας,μαθουμε απο τα λαθη μας, αναγνωρισουμε τι εχουμε κανει στον Θεο του πολεμου, τοτε θα εχουμε ξεκλειδωσει και την δυναμικη του.
ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ
