ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΑΔΕΡΦΙΑ

Σε 2 εβδομάδες ξεκινάει η προσπάθεια της αγάπης μας για την άνοδο στην λίγδα και ο δρόμος δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα.

 Το αντίθετο θα έλεγα. 

Δύσκολες ομάδες και έδρες το πάθος που θα βγάλουν οι αντίπαλοι για να αναδειχθούν δεδομένο,και φυσικά μην ξεχνάμε την βρωμιά που περιβάλει γενικώς το ποδόσφαιρο. 

 Όπως είχαμε γράψει στο παρελθόν η προσπάθεια που γίνεται είναι ημιτελής.

 Εξηγώντας τον χαρακτηρισμό πιστεύω ότι με τα χρήματα που μπήκαν έγινε ότι καλύτερο μπορεί να γίνει, αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι το μπατζετ μας φθάνει για να πετύχει τον στόχο μας. 

Από σήμερα όμως όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. 

Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της αγάπης μας είμαστε εμείς. 

Ο κόσμος του ΑΡΗ μπορεί να μεγαλώσει ή να μικρύνει την ομάδα.

 Και ο κόσμος μας τα τελευταία 2 χρόνια που αγωνιζόμασταν στην Γ’ δεν ανταποκρίθηκε. 

Υπήρχαν παιχνίδια επίσημα που η συμμετοχή του κόσμου δεν ξεπέρασε τα 2 – 3 χιλιάδες εισιτήρια μέσα στο Βικελίδης. 

Αν είναι δυνατόν ο Θεός να παίζει επίσημο αγώνα και να είμαστε αλλού. 

Τόσο εύκολα γυρίσαμε την πλάτη στην αγάπη μας αδέλφια;

 Όπως προείπα όλα είναι πλέον στο παρελθόν. 

Από τις 25/9 που έχουμε σέντρα στην Καρδίτσα αρχίζουν οι μάχες με έπαθλο την άνοδο. 

Οι μάχες κρίνονται σε μεγάλο βαθμό από την αρχή και έτσι και εμείς πρέπει να δώσουμε βροντερό παρών από το πρώτο κιόλας παιχνίδι. 

Όλα αδέλφια πρέπει να είναι σε δεύτερη μοίρα όταν παίζει η αγάπη μας. 

Όλοι πρέπει να είμαστε στο πλευρό του Θεού.

 Η άνοδος σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την δική μας συμμετοχή.

 Πιστέψτε με αδέλφια, έτσι είναι. Τα αδέλφια του Νότου έχουμε φέτος ιερή αποστολή.

 Εκτός από τα συχνά ταξίδια μας στο ναό μας έχουμε αρκετά παιχνίδια στα Νότια μετά από 2 χρόνια απουσίας. 

Ελευσίνα, Καλλιθέα, Μενίδι, Λαμία, Ριζούπολη, Αίγιο, Σπάρτη κτλ.

 Να μην λείψει κανείς αδέλφια από την προσπάθεια της ομάδας φέτος. 

Θα ακολουθήσουμε την ομάδα όπου παίζει αλλά ειδικά στα Νότια πρέπει να είμαστε όλοι εκεί ώστε να σπρώξουμε την ομάδα και να βεβαιώσουμε το σύνθημα. 

ΟΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ…. Τέλος η μεταγραφολογίες, προεδρολογίες, προπονητολογίες και όλα τα άλλα. 

 Όλοι ενωμένοι στηρίζουμε και από το υστέρημα μας αν χρειαστεί τους ανθρώπους της ομάδας. 

Ξεχάστε τις μεταξύ μας διαφωνίες μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

 Ξεχάστε την γνώμη σας και ενωθείτε όλοι στην στήριξη της ομάδας. 

 Τώρα μας θέλει ο Θεός αδέλφια. 

Τώρα μας χρειάζεται.

 Τώρα είναι η ώρα. 

 Μην του γυρνάτε την πλάτη. Εμένα στην κερκίδα θα με βρείτε... 

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΜΕΤΑΓΡΑΦΟΛΟΓΙΑ

ΜΕΤΑΓΡΑΦΟΛΟΓΙΑ

 Κάθε ομάδα έχει την ιστορία της και η ιστορία της υπάρχει όχι μόνο για να την βάλουμε σε ένα βάθρο και να την θαυμάζουμε ή να αναπολούμε τις καλές της στιγμές, αλλά κυρίως για να την βοηθήσει να γίνει καλύτερη και να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος.

 Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του παρελθόντος που συνέβαλε στην παρακμή του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ είναι και οι πολλές μεταγραφές παιχτών που έκανε κατά το έτος 2004 – 2012 που έφτασαν στις 194 (αν και σε αυτό το νούμερο όπως και σε άλλα υπάρχει ασάφεια).

Αυτές οι μεταγραφές έγιναν η αιτία να χρεωθεί η ομάδα κι ακόμη μέχρι και πρόσφατα (βλέπε εξώδικο) να αποτελούν «αγκάθι» για την πορεία της.

 Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου ο ΑΡΗΣ με τον κ. Καρυπίδη στην προεδρία κατάφερε να φτιάξει μια νέα ΠΑΕ απαλλαγμένη από τα χρέη (κι αυτό είναι άξιο συγχαρητηρίων).

 Τι βλέπουμε, όμως στον τομέα των μεταγραφών;

 Ο ΑΡΗΣ ήδη έχει προχωρήσει σε 13 μεταγραφές για τη νέα σεζόν και ψάχνεται ακόμη για 2 έως 4 ελεύθερους παίχτες (ανάλογα με πoιο έντυπο ή μέσο επιλέγετε να ενημερωθείτε).

Ένα νούμερο μεγάλο που δεν μπορεί να μην βάλει σε σκέψεις κάποιους που θυμούνται την πρόσφατη ιστορία της ομάδας.

Αλλά κι αν ακόμα αυτό δεν φτάνει.

 Επιτρέψτε μου να προχωρήσω τη σκέψη μου και χάριν της κουβέντας να πω ότι ο ΑΡΗΣ με αυτό το υλικό που έχει τώρα είναι όντως το μεγάλο φαβορί να ανέβει στην Σούπερ Λιγκ…. Του χρόνου, όμως, τι γίνεται;

Πόσες μεταγραφές θα χρειαστούμε;

 Συγκεκριμένα κι έστω κι αν δεχτούμε ότι όλες οι μεταγραφές θα βγουν και ίσως να μην χρειαστεί μεταγραφή το Δεκέμβρη – πράγμα απίθανο για εμένα-, ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή έχει στο ροστερ του παίχτες άνω των 30 που ναι στο ναδίρ της καριέρας τους, τους παρακάτω: 1) Νίκος Καράμπελας, 2) Μπράνα Ίλιτς, 3) Αντρέου Γκουεράο, 4) Ραούλ Μπράβο, 5) Ντάρσι Νέτο, 6) Χρήστος Μπούρμπος και 7) Βασίλης Ρόβας.

 Επίσης έχουμε τους ακόλουθους παίχτες που έχουν συμβόλαιο 1 χρόνου: 1) Πασχάλης Βουτσιάς, 2) Μάρκος Ντούνης, 3) Βασίλης Ρόβας, 4) Ραούλ Μπράβο, 5) Κενάν Μπαργκάν, 6) Λάζαρος Χαριτωνίδης.

Αν λοιπόν συνδυάσουμε τα παραπάνω στοιχεία όπως η μεγάλη ηλικία κάποιων παιχτών και η διάρκεια των συμβολαίων κάποιων άλλων (μερικοί ποδοσφαιριστές συμπίπτουν και στις 2 κατηγορίες), χωρίς να συνυπολογίσουμε άλλους αστάθμητους παράγοντες, τότε βγαίνει το λογικό συμπέρασμα ότι και του χρόνου στην πρώτη κατηγορία ο ΑΡΗΣ θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε μεγάλο αριθμό μεταγραφών.

Φοβάμαι λοιπόν ότι ο ΑΡΗΣ μάλλον πάει να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος… Και να έχουμε πάντα στο νου μας ότι μια ομάδα δεν είναι μόνο η ιστορία και το παρόν της, αλλά κυρίως το μέλλον της…

(Σημ. Τις πληροφορίες για τα μεταγραφικά τις άντλησα από αυτό το site: http://www.betarades.gr/aris-metagrafes/) ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Παραστατίδη Νικόλαου

Μεταγραφές Άρη 2015-2016 | Ρόστερ Άρης FC

Ενημερωθείτε καθημερινά για τις Μεταγραφές Άρη 2016-2017. Όλες οι πληροφορίες για τις μεταγραφές (ηλικία, εθνικότητα, θέση, διάρκεια συμβολαίου, ετήσιες απολαβές), τα ρόστερ κ.α.   Μεταγραφές Άρης Εθν. Ηλικία Θέση Διάρκεια Προηγ. Ομάδα Info Λάζαρος Χαριτωνίδης 27 ΑΜ 1 έτος Δόξα Δράμας Νίκος Καράμπελ...

betarades.gr

ΜΑΙΑΝΔΡΟΙ, ΣΑΗΕΝΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΗΛΙΚΙΑ

 

Μαίανδροι, Σαηεντολογία και η βλακεία δεν έχει ηλικία!

Δανείζομαι το σύνθημα των Ιερολοχιτών το οποίο έχει να κάνει με την τρέλα για τον Άρη (και το οποίο έχουμε να ακούσουμε καιρό) και το τοποθετώ σε μια νέα βλακεία η οποία ούτε με την τρέλα με τον Άρη έχει να κάνει ούτε με την αγάπη (ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ) για τον σύλλογο.

  Έχει να κάνει με την απύθμενη βλακεία του καθένα που έχει κόψει και ράψει τον Άρη στα μέτρα του/ης και άγει και φέρεται ως παντογνώστης, ιδιοκτήτης, ιδρυτής, ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ κλπ κλπ.

Αλήθεια που ήσασταν ΟΛΟΙ σας όταν ο ΑΡΗΣ Θεσσαλονίκης χρεωνότανε με εκατομμύρια ευρώ και βυθιζότανε στην ανυπαρξία ΜΟΝΟΣ του!;

 Θα σας απαντήσω εγώ.

 1. Ασχολιόσασταν (γλείφατε) με τον κάθε τοσοδούλη παράγοντα που ήρθε είδε και απήλθε, με τον κάθε άφραγκο που είχε το know how

 2. Καταφέρατε να χωρίσετε τον Άρη σε χίλια κομμάτια με ραδιόφωνα, group, εφημερίδες κλπ κλπ και σήμερα περιμένετε στην σειρά κάθε βράδυ σε ραδιοφωνάκια να μιλήσετε σε φαλακρούς και οπαδούς ΑΛΛΩΝ ομάδων και να πείτε το αμίμητο: ΕΓΩ ΤΑ ΛΕΓΑ..

 3. Βρίζατε απο το πρωϊ μέχρι το βράδυ τους οπαδούς (οι οποίοι έχουν τεράστια ευθύνη σε μεγάλο κομμάτι αυτής της κατάντιας) αλλά ξεχνάτε εύκολα και χτυπάτε σε "πτώμα" καθώς όταν παλιός πρόεδρος του Σούπερ μιλούσε στεκόσασταν στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα...γιατί "φοβόσασταν".

Δεν υιοθετώ αυτή την πρακτική απλά θυμίζω μερικά πραγματάκια που εύκολα ξεχάσαμε.

 Στην τελική ο Super 3 δείχνει με πολλούς τρόπους οτι την κάθαρση του την ξεκίνησε, ΕΣΕΙΣ τι κάνετε;

 4. Το μόνο όργανο που θα μπορούσε να ασκήσει κριτική και ΕΛΕΓΧΟ σε κάθε διοίκηση το καταντήσατε ΚΑΦΕΝΕ! (ΛΕΣΧΗ ΦΙΛΩΝ ΑΡΗ)

Πια είναι η λύση;

 ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

 ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ;

SOLD OUT ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ... ΜΟΝΙΜΟ

 Υ.Γ: ΑΡΗ Σ' ΑΓΑΠΩ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ. ΜΟΝΙΜΟ

 Υ.Γ 2: ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΠΑ(ΝΤΟΥ)

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΧΑΡΑΒΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΕΡΧΙΟ ΚΟΝΤΡΕΡΑΣ ΠΑΡΝΤΟ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Σέρχιο Κοντρερας Παρντο: ο άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει «βασιλιάς»

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ είναι από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδος (ακόμα κι αυτοί που προσπαθούν να τον υποτιμήσουν, απλώς το επιβεβαιώνουν), όπως κι ότι πέρασαν πολλοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές από αυτόν.

Πέρα όμως των σπουδαίων ποδοσφαιριστών, από τον ΆΡΗ μας πέρασαν και προσωπικότητες αμφιλεγόμενες και μια τέτοια είναι σαφώς και ο ΚΟΚΕ. 

Αφορμή να γράψω το άρθρο αυτό είναι η πρόσφατη «λεκτική αντιπαράθεση» μεταξύ ΚΟΚΕ κι ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ και πιστεύω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή που τα πνεύματα έχουν κάπως ηρεμίσει. 

Σε συζήτηση μεταξύ φίλων και οπαδών του ΑΡΗ για την περίπτωση του ΚΟΚΕ, συνήθως θα ακούσεις είτε σχόλια που τον αποθεώνουν (ομολογώ ανήκω σε αυτή την κατηγορία) είτε σχόλια πλήρους απαξίωσης.

Είναι γεγονός ότι και οι 2 περιπτώσεις τείνουν προς την υπερβολή, αλλά μια υπερβολή που αντί να θολώνει την αλήθεια μάλλον την υπογραμμίζει.

 Είναι αυτό που λέμε οι 2 όψεις του ίδιου νομίσματος. 

Ακούγοντας, λοιπόν τις παραπάνω συζητήσεις αντιλαμβάνεσαι τα εξής:

Ο Κόκε υπήρξε ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής, ένας ποδοσφαιριστής που δεν θα χαρακτηρίσω ως πολυτέλεια για το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά από αυτούς που χρειάζεται το πρωτάθλημά μας για να ανέβει επίπεδο.

Συνδύαζε προσόντα που είναι περιζήτητα σε ποδοσφαιριστή κι αυτά είναι η άψογη τεχνική κατάρτιση, έφεση στο σκοράρισμα, το μυαλωμένο παίξιμο του στο γήπεδο κι ο τρόπος που έδινε πάσες στους συμπαίχτες του που οδηγούσαν σε δημιουργία φάσεων και γκολ.

Αυτά στις καλές του στιγμές.

Από το 2008, όμως, και ύστερα αντί να επενδύσει στο ταλέντο του και να εξελιχθεί ως ποδοσφαιριστής, δυστυχώς επέλεξε τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού και της «πολιτικής», αφού ασχολήθηκε περισσότερο με τα οπαδικά και διοικητικά θέματα του ΑΡΗ παραμελώντας τον εαυτό του (πήρε και πολλά κιλά και η ζωή του μόνο ενδεικτική δεν ήταν για ποδοσφαιριστή). 

Βέβαια σε αυτό συνέβαλε και η κατάσταση που επικρατούσε στην ομάδα του ΑΡΗ, αλλά αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για τον κατήφορο που χε πάρει η απόδοσή του.

Κατά συνέπεια, όπως τόνισα και πάνω, τόσο αυτοί που τον θαυμάζουν όσο κι αυτοί που τον επικρίνουν έχουν τα δίκια τους και η σύνθεση αυτών των αντίθετων απόψεων δίνει την πραγματική εικόνα του ποδοσφαιριστή ΚΟΚΕ.

Είναι επίσης γεγονός ότι όποτε ο ΚΟΚΕ εμφανίστηκε στον ΑΡΗ αποτέλεσε πάντα το κέντρο προσοχής των οπαδών. 

Απόδειξη οι τελευταίες δηλώσεις του μέσω της σελίδας του στο facebook όπου «χώρισε» τον κόσμο του ΑΡΗ σε 2 στρατόπεδα. 

Από αυτή την αντιπαράθεση μεταξύ ΚΟΚΕ κι ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ μάθαμε ότι υπήρχε πράγματι ένα θέμα με τα οικονομικά της ομάδας, αλλά κατά την άποψή μου αυτό είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουν οι παίχτες και η διοίκηση μεταξύ τους κι όχι να βάζουν στη μέση τον οπαδό και μάλιστα σε μια εποχή που η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη λόγω και της παρακμάζουσας εικόνας της ομάδος μας.

Από την άλλη βέβαια δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός ότι ο ΚΟΚΕ αγαπάει τον ΑΡΗ, έστω κι αν μερικές φορές η αγάπη του αυτή υπήρξε βλαπτική, αφού γνώρισε μεγάλη αναγνώριση από εμάς τους οπαδούς, αλλά και οι μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του είναι συνδεδεμένες με την ομάδα μας.

Εν τέλει για εμένα ο ΚΟΚΕ εκπροσωπεί το ποδοσφαιρικό ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων, γιατί όπως κι αυτός, η ομάδα μας που θα μπορούσε να πετύχει τόσα πολλά αδίκησε τον εαυτό της

Αρθρο του Νικόλαου Παραστατίδη

ΕΙΜΑΙ ΑΡΗΣ

Καθήσα και αναρωτήθηκα, για πιο λόγο είμαι ΑΡΗΣ, για ποιους λόγους θα έπρεπε να είμαι ΑΡΗΣ και γιατι δεν θα έπρεπε να είμαι ΑΡΗΣ.

Το πρώτο πράγμα που εμαθα όταν άρχισα να μιλάω ήταν μαμα, το δεύτερο μπαμπά και το τρίτο ΑΓΗΣ ...μια που δεν μπορούσα να προφέρω καλά το ρ τόσο μικρός, ήταν αυτός ο τεράστιος πατέρας που μου έμαθε από μωρό να αγαπάω τον ΑΡΗ.

Αργοτερα ήταν οι αντιπαραθέσεις με τα αλλά παιδιά, ήταν το γήπεδο και το δέος που ένιωσα όταν πήγα με τον πατέρα στο Χαριλάου, στα παιδικά μάτια μου ακόμη φαντάζει η εικόνα του κόσμου στο ματς με την Μπενφικα την Περούτζια την σεντ Ετιέν ...

Στην εφηβεία ο ΑΡΗΣ έγινε βαλβίδα εκτόνωσης συνχρονως με την αγάπη, μεγάλωσα με τον θεό στο στήθος, με το Rock n roll στο κίτρινο αίμα μου ..

Και κάπου εκεί γνώρισα και το μπάσκετ, στο πάλαι ντε σπορ μιας άλλης εποχής είδα να σηκώνει πρωτάθλημα η ομάδα χωρίς τον Γκάλη ...και ύστερα ...έζησα σχεδόν μια δεκαετία πρώτος ...στην μοναξιά της κορυφης ...

Μεχρι που ....άρχισαν να γίνονται πράγματα που δεν μου άρεσαν, έβλεπα ατομα να προσπαθουν να μανιπουλαρουν τον κόσμο ..ίσως στην αρχή με καλές προθέσεις, όμως δεν μου άρεσε και το ξέρανε, έγινα εχθρός, ποντίκι και και και ...και έφυγα ....

Αφησα την αγάπη στο περιθώριο, δηλαδή την κουβαλούσα μέσα μου ...μαζί μου ... Άντεξα έναν υποβιβασμό, στον δεύτερο έκλαιγα σαν μικρό παιδί.

 Μάζεψα τον θυμό μου και γύρισα απο τότε δεν έχω αφήσει την καψουρα μου ποτέ, είτε με φυσική παρουσία είτε όχι ..

Εδω και λίγο καιρό βγάζω αναφυλαξία με όσους προσπαθούν να ξανά μανιπουλαρουν ανθρώπους και καταστάσεις, σιχαινομαι ασύστολα δημοσιογραφίσκους και παραγοντακια που προβάλλουν τον εαυτό τους σαν Αρειαναρχες ...Ακούστε κάτι είμαι ΑΡΗΣ γιατί μεγαλωσα ελεύθερος ,μακρυά από κέντρα αποφάσεων και δολοπλοκίες ,έξω από τις λογικές τις συγκαταβασης και περηιφανός που δεν χρειάστηκε να συμπράξω με πολιτικά κόμματα και εξουσίες ...

ειμαι ΑΡΗΣ γιατί γεννήθηκα ελεύθερος και με κάτι @@ νααααα 

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ PAPLITO PORKY

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΚΥΠΕΛΟΥ 28 - 6 - 70

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
28-6-70

Ο 15χρονος τοτε Αντωνακης μαζι με τον Γιαννη και τον Αγγελο-αδερφια-ανηφοριζουν προς Καυταντζογλειο! απο τις 4 ειμαστε εκει!
Κοσμος αρκετος αν και οι πορτες ανοιγουν στις 5!

Ανυπομονησια και σιγουρια μας διακατεχει στο φουλ! Το μονο που λιγο χαλαει την διαθεση μας ειναι οτι μας παιζει ο ΜΙχας! Σε ολα τα ματς που μας επαιξε μας εκανε να φευγουμε με σχιζοφρενιστικες τασεις!

Οταν ξεκινησε ο Αγωνας ημουν σιγουρος πως θα κερδιζαμε! ημασταν σιγουρα η καλυτερη ομαδα της Ελλαδος εκεινη την εποχη! Με παικτες εναν και εναν! Ολοι ξερετε για ποιους μιλαω!Ο παοκ ειχε μπει στον αγωνα .........χαμενος απο χερι! 

Ξεκινησε φοβισμενος και ετσι τελειωσε και το παιχνιδι! ουτε μια ευκαιρια δεν θυμαμαι να ειχε και αν δεν υπηρχε το πεναλτυ του μεγαλου-ξυσε τα αρχιδια σου-Κουδα ουτε καν θα μιλουσαμε για ντερμπυ! Πιο ντερμπυ ρε παιδια με τους.............ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΚΟΜΕΝΕΣ;

Τελος παντων στο 8ο λεπτο το τι καραμουζα επεσε δεν σχολιαζεται! εννοειται πως κροτιδες και καπνογονα και δεν ειχαν εφευρεθει ακομα! απλα μετα απο καθε γκολ μεναμε απο μαξιλαρακια-φελιζολ με 0.50 λεπτα-μιας και τα πετουσαμε στον αερα και μετα καθισιο στο τσιμεντο!

Ο Κεραμιδας με ενα σουτ ΚΕΡΑΜΙΔΑ μαμησε τους σμπαοκτσηδες και την δικη τους την κερκιδα!.-καλο μου ακουγεται! θα το κανω τραγουδι!
και ηρθε το 33!

Παρτε ενα πεναλτυ σε στυλ ΜΙΧΑ και ξαναμπειτε στο παιχνιδι,ηταν το σκεπτικο του μαλακα εικεινης της εποχης!

Ελα ομως που ο Αγγελος ειχε αλλη γνωμη!
Παει να κανει σουτ ο μπουμπης,περναει απο μπροστα του ο Αλαναρος.λεει κατι ο μιχας και ξαναπαιρνει φορα ο μπουμπης!

Ξανα ο Αγγελος κανει μια κινηση και γυριζει ο μπουμπης και δειχνει κατι του μιχα! ξανα μανα μια απο τα ιδια και καποια στιγμη σουταρει η λουλουκα και ο Χρηστιδης ουτε καν χρειαστηκε να επεμβει! παλι καλα που δεν ειχε μια ομπρελα μαζι του να κανει νυχτερινη ηλιοθεραπεια! μιλαμε για μονοτονο παιχνιδι!

Μαλιστα οποιος θυμαται απο αυτο τον αγωνα ξεκινησε το .......μερα ηρθες νυχτα φευγεις Τσακναντυ Τσακναντυ! χεχεχεχε

Κι ολα αυτα επειδη ξεκινησε φοβουμενος τα δικα μας αστερια με αμυντικη διαθεση την ομαδα του!
στο 37 ενας ηλιθιος πρεσβυωπας ακυρωνει την γκολαρα του Αλεκαρου σαν οφσαιντ ενω ενας παικτης τους ηταν μεσα στην εστια τους και ξυριζοταν! για τοσο μακακα μιλαμε!

Για να μην τα πολυλεω-κι αλλο ρε πουστη;-ολο το παιχνιδι κυλισε και για 10 χρονια ακομα να παιζαμε νικητες θα ημασταν εμεις!

Μεχρι να φτασουμε Παπαναστασιου το ΑΡΗΣ ΑΡΗΣ ΑΡΗΣ ακουγοταν στην κατερινη! Ισως και στην Λαρισα!

Καπου κοντα στο Ιπποκρατειο ηταν το φολκσβαγγεν ενος φιλου που μας πηγε εκει! ανεβαινω εγω ο ξυπνιος επανω στο καπω μαζι με δυο αλλους να συνεχισουμε το πανηγυρι,ελα ομως που αυτο τσουλουσε και ξαφνικα βρεθηκε η ροδα του μετα απο την κωλοτουμπα μου επανω απο το μπουτι μου! 

Πςςςς! σιγα μην εσκασα!

Διπλα ηταν το νοσοκομειο και πανω που το μπανταρισαν,ηρθε και ο γερος μου τραβαει και αυτος δυο σφαλιαρες-αν δεν ειχαμε κερδισει ακομα θα με βαραγε- και καπως ετσι τελειωσε η ομορφοτερη βραδυα της ζωης μου! ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

ΤΟ ΚΑΠΕΛΑΚΙ

Συνεχίζοντας τις ιστορίες μας από τα παλιά θυμήθηκα ένα περιστατικό που μάλλον ήταν το 1984, λίγο μετά την δημιουργία του συνδέσμου. 

Αλλά δεν είμαι και σίγουρος.

 H ομάδα παίζει μπάλα στην Ριζούπολη με τον Απόλλωνα, την ίδια ώρα που ο Εθνικός υποδέχεται τον βάζελο και το πανιωνάκι παίζει Αιγάλεω. 

Από βράδυ λέγαμε δεν θα μαζευτούμε στο σύνδεσμο και θα πάμε κατευθείαν στο γήπεδο.

 Παίρνουμε με τον Πάρη λεωφορείο από Ανω Ν. Σμύνρη, για να πάμε στο σταθμό της Καλλιθέας να πάρουμε τον ηλεκτρικό. 

Του λέω του Πάρη που φορούσε καπελάκι δεν το κρύβεις ρε φίλε. 

Μπα μου λέει μη φοβάσαι. 

Τότε στην Αθήνα στην Α’ Εθνική, στο ποδόσφαιρο μόνο, ήταν 7 ομάδες.!!!

 Στην πλατεία της Νέας Σμύρνης μπαίνουν καμιά δεκαπενταριά άτομα χωρίς διακριτικά αλλά έκραζε από μακριά ότι ήταν πανιωνάκια.

 Πήγαιναν προφανώς να πάρουν τον ηλεκτρικό να πάνε προς Πειραιά. 

Βλέπουν το Πάρη με το καπέλο και αρχίζουν τις ερωτήσεις στυλ από πού είσαι κτλ. Ο Πάρης ήταν έξυπνος και πάντα με εξέπληττε θετικά με τις αντιδράσεις του. 

Τους λέει λοιπόν, παιδιά στο ίδιο σχολείο πάμε, από την Νέα Σμύρνη είμαι και εγώ και πέρυσι που κινδύνευε ο Πανιώνιος είχαμε πάει όλοι να υποστηρίξουμε την ομάδα της γειτονιάς μας. 

Αλλά ο ΑΡΗΣ είναι η αγάπη μου. 

Τους άρεσε και μας αφήσανε στην ησυχία μας, μέχρι που σε άλλη στάση ανεβαίνουν και 5 - 6 ακόμα ένας εκ των οποίων όρμησε κατευθείαν στον Πάρη αλλά τον συγκράτησαν οι άλλοι και του μιλάγανε. 

Έρχεται ένας από αυτούς που ανέβηκαν πρώτοι και λέει δώσε φίλε το καπελάκι γιατί το άτομο δεν είναι καλά και θα σε χτυπήσει και θα σου πάρει και το καπέλο. 

Δεν γίνεται του λέει ο Πάρης και βάζει το καπέλο στο παντελόνι του πίσω. 

 Μας ορμάει μέσα στο λεωφορείο ο μπάσταρδος και τις φάγαμε, πιο πολλές ο Πάρης και του πήρανε και το καπέλο. 

Κατεβαίνουμε και κατεβαίνουν και αυτοί χωρίς να έχουμε φθάσει στην στάση του σταθμού. 

Άρχισαν να τρέχουν, τρέχαμε και εμείς αλλά δεν κυνηγούσαν εμάς, είχανε βρει 3 μόνους βάζελους που πήγαιναν να δουν την ομάδα τους με τον Εθνικό. 

Τους τουλουμιάσανε για τα καλά και τους πήραν κασκόλ και καπέλα και πήγανε να περιμένουν το επόμενο λεωφορείο τα ζώα. 

 Δεν πέρασαν 5 λεπτά και βγαίνουν πάνω από 30 βάζελοι και όλοι μάχιμοι και τους κυνηγάγανε συστηματικά σε όλα τα στενά τις Καλλιθέας. 

Μου λέει ο Πάρης πάμε να πάρουμε το καπελάκι μου. 

Του λέω τρελός είσαι;

 Χωρίς να μου απαντήσει πάει προς τα εκεί που ήταν ο τύπος που του είχε πάρει το καπέλο και τον ακολουθώ.

 Έφαγε πολύ ξύλο το πανιωνάκι και όταν τελειώσανε οι βάζελοι μαζί του, πέφτει ο Πάρης πάνω του και τον ρώταγε για το καπελάκι. 

Αυτός έλεγε δεν ξέρω το έχασα και τρώει από τον Πάρη ένα ξύλο που ήταν να τον λυπάσαι. 

Ήταν κάτι βάζελοι και μας κοιτάζανε παράξενα…. Τους λέω το παιδί έχει προσωπικά με αυτόν γιατί του πήδησε την γκόμενα…. Καπελάκι δεν βρήκαμε και πάμε μετά από ώρα με τα πόδια στον σταθμό του Ταύρου να μπούμε από εκεί στον ηλεκτρικό να πάμε Ριζούπολη.

 Ο Πάρης δεν ήταν καλά. 

Είχε χάσει το καπελάκι που του το είχε δώσει αδελφός από επάνω και αυτά τα πράγματα τα έπαιρνε πολύ στραβά. 

Επιπλέον τα χέρια του ήταν όλο κοψίματα και αίματα καθώς είχε γρονθοκοπήσει πολύ άσχημα το πανιωνάκι. (τη φάση την είχαν γράψει τότε και οι εφημερίδες). 

Πάμε στο γήπεδο μπαίνουμε μέσα και είμαστε καμιά εικοσαριά στο πέταλο και πάνω από 200 σκορπισμένοι σε όλο το γήπεδο. (η οργάνωσή μας τότε ήταν προβληματική, γιατί υπήρχε μεγάλος φόβος.

 Εγώ ήμουν της γνώμης ότι αν ήμασταν όλοι ενωμένοι, είχαμε καλύτερη πιθανότητα να αποφύγουμε η και να αντιμετωπίσουμε τις στραβές, αλλά η περισσότεροι δεν ήταν έτσι.) Λίγο πριν αρχίζει το ματς βλέπουμε έναν αδελφό (κασκόλ, καπελάκι κτλ) με πατερίτσες και γύψο να μπαίνει στο πέταλο. 

Πάμε με τον Πάρη κάτω να τον βοηθήσουμε να ανέβει τα τσιμέντα της Ριζούπολης, και καταλάβαμε ότι ήταν από Θες/νίκη.

 Μόνος του είχε έρθει ο τρελός με το τραίνο και αφού είχε βάλει το γύψο την προηγούμενη. !!!

 Τα λέγαμε με τον αδελφό μετά τον βοηθήσαμε να πάει να πάρει το τραίνο για πίσω (ίσα – ίσα είχε τα εισιτήρια) και ήταν νηστικός όλη μέρα.

 Στην Ομόνοια του πήραμε και έφαγε κάτι και έδωσε το καπελάκι του στον Πάρη που χάρηκε καθώς ήταν ίδιο με αυτό που του είχαν πάρει.

 Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ